ตอนที่ 288 ตั้งครรภ์

ถ้าพวกเขาใช้ชีวิตแบบนี้ไปได้ตลอดก็คงดี ชีวิตที่เรียบง่ายแต่มีความหมาย

ความคิดที่ว่าจะได้อยู่กับฟินนิคทุกวันดึงดูดใจวิเวียน แต่ข้อเสียเพียงอย่างเดียวของมันคือเขาเป็นคนที่มีความต้องการทางเพศสูงและเธอก็ยากที่จะทำให้เขาพอใจ ดูเหมือนว่าผู้เฒ่านอร์ตันฉลาดที่มอบอาหารเสริมพวกนั้นทั้งหมดให้เธอ

พอคิดมาถึงตรงนี้ วิเวียนก็นึกได้ว่าประจำเดือนของเธอมาช้า

ประจำเดือนของเธอมาตรงเวลาตลอด แต่ครั้งนี้มันช้ากว่าปกติไปสองสัปดาห์แล้ว

มันเกิดอะไรขึ้น อย่าบอกนะว่าผู้เฒ่านอร์ตันปากประกาศิต ฉันท้องเหรอ ฉันคงไม่โชคดีขนาดนั้นหรอกมั้ง

เพราะไม่มั่นใจว่าตัวเองคิดถูกไหม เธอจึงตัดสินใจไปตรวจที่โรงพยาบาล เธอไม่ได้บอกใครเกี่ยวกับเรื่องนี้เพราะเธอไม่อยากให้พวกเขาหวังลมๆแล้งๆ ท้ายที่สุดถ้าเธอคิดผิด มันคงจะน่าอายน่าดู

เมื่อเธอมาถึงโรงพยาบาล ผู้คนก็แน่นขนัดเต็มไปหมด

เธอตรงไปยังแผนกนรีเวชและนั่งรอคิวของเธอ รอบๆตัวเธอมีแต่ผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ บางคนท้องโตมากเพราะอยู่ในช่วงตั้งครรภ์ตอนปลายใกล้จะคลอด ในขณะที่บางคนก็ยังไม่ท้องป่องเลย แต่ทุกคนล้วนมากับผู้ชาย

วิเวียนเพ้อฝันถึงสายตาริษยาที่เธอจะได้รับจากผู้หญิงคนอื่นถ้าเธอเกิดท้องขึ้นมาจริงๆ และฟินนิคมาที่นี่กับเธอ ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน เขาก็มักจะเป็นผู้ชายที่ดึงดูดสายตาที่สุดเสมอ

มีคู่รักคู่หนึ่งกำลังคุยกันอยู่ไม่ห่างจากวิเวียน เธอจึงเอียงศีรษะเล็กน้อยเพื่อแอบฟัง

คนเป็นภรรยาพูดขึ้น “ตอนนี้ก็เจ็ดเดือนแล้วเพราะงั้นพวกเราก็รู้เพศของลูกได้แล้ว ฉันคิดว่าฉันได้ลูกสาว”

คนเป็นสามีถาม “คุณคิดว่าเป็นผู้หญิงเหรอ”

“เมื่อคืนลูกมาเข้าฝันฉัน ลูกบอกว่าลูกเป็นผู้หญิง”

“ตราบใดที่ลูกออกมาแข็งแรงดี ผมก็ไม่สนอะไรแล้ว ผมกังวลทุกครั้งที่พวกเรามาที่โรงพยาบาลเลย”

วิเวียนหัวเราะเบาๆ เขาดูกระวนกระวายมากซะจนนึกว่าเขาเป็นคนที่อุ้มท้องซะเอง ฉันหวังว่าฉันจะท้องจริงๆ ฟินนิคคงมีความสุขใช่ไหม

เธอจินตนาการออกเลยว่าฟินนิคจะหลงเธอขนาดไหนถ้าเธอท้อง ภาพที่เขาเข็นรถเข็นเด็กในระหว่างที่พวกเขาเดินเล่นไปตามท้องถนนฉายเข้ามาให้หัวของเธอพร้อมกับภาพพื้นถนนที่เกลื้อนไปด้วยใบไม้ที่ร่วงหล่น ช่างเป็นภาพที่สมบูรณ์แบบ…

พวกเรากำลังจะมีสมาชิกใหม่ใช่ไหม สมาชิกตัวน้อยๆ ที่มีสายเลือดของเราไหลเวียนอยู่ในนั้น เด็กที่เกิดมาจากความรัก ลูกจะเป็นส่วนหนึ่งของเราตลอดไป จะเป็นของขวัญของเรา การตั้งครรภ์ช่างเป็นเรื่องที่วิเศษจริงๆ

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ในที่สุดก็ถึงคิวของเธอ ผู้หญิงคนอื่นส่วนใหญ่กลับกันไปหมดแล้ว

หัวใจของเธอเต้นแรงในขณะที่เธอผลักประตูเข้าไปในห้องตรวจ

คุณหมอถามคำถามทั่วไปก่อนที่จะส่งเธอไปเจาะเลือด