ตอนที่ 333 ลักพาตัว

วิเวียนหันไปมองทางอื่นเมื่อรถแท็กซี่ของเธอมาและตัดสินใจไม่คิดเรื่องนี้อีก

เช้าวันรุ่งขึ้นเธอตื่นขึ้นมาเห็นฟินนิคกำลังผูกเนคไทอยู่หน้ากระจก เขาตื่นและอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว

“วันนี้คุณตื่นเช้าจัง” เธอพูดขึ้นอย่างงุนงง ปกติฟินนิคจะตื่นนอนเวลาเดียวกันกับเธอและจะพาเธอไปส่งที่ทำงานด้วยรถของเขา

เขาเดินไปที่ข้างเตียงและนั่งลง “วันนี้ผมต้องเข้าบริษัทแต่เช้าเพราะมีเรื่องด่วนเข้ามาน่ะ คุณไปทำงานเองได้หรือเปล่า”

“ได้ค่ะ คุณไปเถอะ” เธอตอบ

ฟินนิคยิ้มและจูบหน้าผากของเธอเบาๆ “ฝันดีนะครับ” เขาพูดบอกก่อนที่จะเดินออกจากประตูไป

วิเวียนนอนต่ออีกหนึ่งชั่วโมงก่อนที่เธอจะลุกขึ้นไปทำงาน

เธอประหลาดใจมากที่มีรถแท็กซี่จอดรอเธออยู่ข้างนอกรั้วเมื่อเธอออกมาจากหมู่บ้าน

รถแท็กซี่เป็นสิ่งที่หายากมากในย่านบ้านคนระดับสูงแบบนี้ เธออดที่จะยิ้มให้กับความโชคดีของเธอไม่ได้

เธอโบกมือเป็นสัญญาณให้คนขับรู้ว่าเธอต้องการขึ้นรถ “ไปสถานีรถไฟใต้ดินค่ะ”

หลังจากที่รถแล่นอยู่บนท้องถนนสักพัก วิเวียนก็เริ่มสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“คุณคะ นี่ไม่ใช่ทางไปสถานีรถไฟใต้ดิน…” เธอพูดบอกแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบอะไรจากคนขับ

เธอตกใจถึงขีดสุด ฉันกำลังตกอยู่ในอันตราย

“คุณคะ ให้ฉันลงเถอะ หยุดรถนะ” เธอกรีดร้องแต่คนขับกลับไม่ใยดีเธอเลยสักนิด

เธอพยายามเปิดประตูแต่คนขับก็ล็อคประตูเอาไว้ก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทางซะอีก