ตอนที่ 36 โทรศัพท์จากแอชลีย์

วิเวียนหันกลับมาและเห็นว่าฟินนิคกลับมาแล้ว

ฟินนิคยืนอยู่ตรงนั้น รูปร่างของเขาผอมเพรียว ขาของเขาเรียวยาว เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนทำให้รูปร่างของเขาดูสมบูรณ์แบบ

ท่าทีเคร่งขรึมแวบผ่านดวงตาของวิเวียน

เขาเป็นคนที่พิเศษมาก แต่เขาถูกบังคับให้นั่งอาคนพิการ ความรู้สึกแบบนี้มันเป็นยังไงกัน

“ผมกำลังบอกวิเวียนว่าผมตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็น และกำลังวางแผนที่จะขโมยเธอไปจากคุณ” ทันทีที่ซาเวียร์เห็นฟินนิค รอยยิ้มน้อยๆปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขาอีกครั้ง “ฟินนิค คุณรู้ไหมว่าผมมีเสน่ห์แค่ไหน มีผู้หญิงมากมายที่เข้ามาประจบประแจงผม คุณต้องระวังไว้นะ!"

“อย่าคิดว่าวิเวียนเป็นเหมือนผู้หญิงที่อยู่รอบตัวคุณ” ฟินนิคต่อว่าอย่างใจเย็น เขาเดินไปที่โต๊ะอาหารและเปิดขวดไวน์แดง “เธอไม่มีวันชอบคุณหรอก”

“ฮึ่ม! ช่างมั่นใจเสียจริง!” ซาเวียร์พ่นลมหายใจออกทางจมูกด้วยความรังเกียจ

การมีซาเวียร์ที่มีชีวิตชีวาอยู่ด้วย ทำให้ไม่มีสักวินาทีที่น่าเบื่อระหว่างมื้ออาหาร วิเวียนหัวเราะตั้งแต่ต้นจนจบเพราะเขา มีแค่ช่วงเวลาหลังจากที่พวกเขาทานของหวานเสร็จแล้ว ซาเวียร์เช็ดปากและยืนขึ้นอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก

“เอาล่ะ วิเวียน วันนี้ผมมีนัด ผมจะไม่รบกวนคุณกับฟินนิคอีกต่อไป แล้วผมจะไปเยี่ยมคุณอีกครั้ง”

วิเวียนกับฟินนิคยืนขึ้นเพื่อส่งซาเวียร์กลับ หลังจากที่รถสปอร์ตสีแดงของซาเวียร์แล่นออกไปอย่างอวดหรู พวกเขากลับมาที่ห้องอาหาร

ฟินนิคกำลังนำจานบนโต๊ะอาหารกลับไปที่ห้องครัว

“ให้ฉันทำเองค่ะ” วิเวียนเสนอตัวทันที เธอต้องการนำจานออกมาจากมือฟินนิค อย่างไรก็ตาม เขายกมือขึ้นและห้ามเธอไว้

“ผมสามารถทำเรื่องง่ายๆ แบบนี้ได้” ฟินนิคตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

เมื่อไม่มีทางเลือก วิเวียนทำได้แค่ช่วยเก็บจานชามจากโต๊ะอาหารกับเขาเท่านั้น

ขณะที่ฟินนิควางจานลงในเครื่องล้างจาน เขาก็ถามขึ้นทันทีว่า “เมื่อกี้นี้ซาเวียร์บอกอะไรคุณ”

วิเวียนตกตะลึง อย่างไรก็ตาม เธอยังคงตอบเขาอย่างตรงไปตรงมาว่า “เขาบอกฉันว่าทำไมคุณถึงแกล้งทำเป็นพิการ”

"เข้าใจแล้ว." ฟินนิคพยักหน้า ท่าทีไม่แปลกใจเลย

วิเวียนก็คาดหวังไว้เช่นกัน เพราะว่าฟินนิคและซาเวียร์เป็นเพื่อนกันมานานหลายปี ฟินนิคสามารถคาดเดาสิ่งที่ซาเวียร์ บอกกับเธอได้อย่างแน่นอน

“คุณจะตำหนิผมเหรอ” จู่ๆ ฟินนิคก็ถามอีกครั้งในขณะที่เขาเหลือบมองวิเวียนอย่างครุ่นคิด

ด้วยความประหลาดใจ วิเวียนไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร “ตำหนิคุณเรื่องอะไรคะ”