ตอนที่ 371 ชุดที่เหมือนกัน

ในขณะที่วิเวียนค่อยๆ สะบัดแขนของเธอออก อีฟเวลินกลับยิ้มอย่างสดใสและจับแขนของวิเวียนแน่นขึ้น คนอื่นที่ไม่รู้เรื่องคงจะคิดว่าพวกเธอเป็นเพื่อนสนิทกันแน่นอน วิเวียนทำได้แค่เพียงปล่อยให้อีฟเวลินจับแขนเธอไว้แบบนั้นอย่างที่เธอพอใจ

เมื่อพวกเธอมาถึงห้าง อีฟเวลินไม่ได้ยุให้วิเวียนซื้อเสื้อผ้าเหมือนที่เธอทำเมื่อครั้งก่อน แต่อีฟเวลินกลับเดินไปเรื่อยๆ พลางลองชุดนั้นชุดนี้เอง และซื้อเสื้อผ้าเป็นจำนวนมาก

ตอนอีฟเวลินลองเสื้อผ้าอยู่นั้น วิเวียนก็ช่วยเธอถือกระเป๋าของเธอและถุงเสื้อผ้าที่เธอซื้อมาแล้ว วิเวียนเดินตามหลังอีฟเวลินราวกับคนใช้ที่สองมือนั้นเต็มไปด้วยถุงช้อปปิ้ง

เมื่อเดินมาถึงร้านใหม่ อีฟเวลินหยุดดูชุดเดรสเกาะอกสีฟ้าอ่อนอีกชุดหนึ่งและเดินตรงไปที่ห้องเปลี่ยนชุดเพื่อลองใส่ชุดนั้น อีกมุมหนึ่งคือวิเวียนผู้เหนื่อยล้าที่นั่งคอยอีฟเวลินอยู่ตรงจุดนั่งพักผ่อน

เมื่ออีฟเวลินลองชุดเสร็จแล้วและเดินออกมาจากห้องเปลี่ยนชุด เธอหมุนตัวและมองตัวเองในกระจกอย่างพึงพอใจ

“คุณผู้หญิงคะ สีของเดรสชุดนี้เข้ากับสีผิวของคุณและอวดโฉมทรวดทรงสวยของคุณด้วย คุณใส่ชุดนี้สวยมากเลยค่ะ” พนักงานขายที่ยืนอยู่ข้างเธอนั้นชื่นชมอย่างประจบเอาใจ

“ค่ะ ฉันรู้” อีฟเวลินชอบชุดเดรสตัวนี้เช่นกันและรอยยิ้มของเธอกว้างขึ้น เมื่อเธอได้รับคำชมจากพนักงานขาย

หลังจากมองดูตัวเองในกระจกที่ห้องเปลี่ยชุดเป็นครั้งที่สอง อีฟเวลินก็ชำเลืองมองวิเวียนที่นั่งอยู่ตรงโซฟาในจุดนั่งพักผ่อน

ขณะที่พนักงานขายมองตามสายตาของอีฟเวลินนั้น เธอพลางคิดว่าอีฟเวลินน่าจะกังวลว่าพวกเธอคงถือถุงช้อปปิ้งเพิ่มอีกใบไม่ไหวแน่

เพราะตอนที่พวกเธอสองคนเดินเข้ามาในร้านก่อนหน้านี้ พนักงานขายก็สังเกตเห็นสุภาพสตรีที่นั่งอยู่ตรงโซฟาในตอนนี้หอบหิ้วถุงช้อปปิ้งมาตั้งมากมาย และดูเหมือนว่าเธอไม่สามารถถือของได้อีกแล้ว

“คุณผู้หญิงคะ ไม่ต้องกังวลค่ะ ทางร้านของเราส่งชุดที่ซื้อแล้วไปให้ถึงบ้านของคุณได้ ขอแค่คุณทิ้งที่อยู่ไว้ให้ก็พอค่ะ ส่วนชุดที่คุณซื้อไว้แล้วก่อนหน้านี้ พวกเราก็จะส่งไปให้ที่บ้านเช่นกันค่ะ” พนักงานขายพูดอย่างรอบคอบและเอาใจใส่

แต่อีฟเวลินปฏิเสธเอาดื้อๆ ว่า “นั่นไม่จำเป็นหรอกค่ะ ฉันชอบชุดเดรสตัวนี้มากๆ และฉันอยากใส่ชุดนี้ทันทีที่ฉันกลับถึงบ้าน ฉันไม่อยากมานั่งคอยให้ทางร้านส่งชุดมาให้”

“คุณผู้หญิงคะ มันใช้เวลาไม่นานมากหรอกค่ะ พวกเราจัดส่งชุดให้คุณได้ตอนนี้เลย และพอคุณกลับถึงบ้าน ชุดต่างๆ ก็จะถูกจัดส่งไปเรียบร้อยแล้ว คุณไม่จำเป็นต้องคอยนานขนาดนั้นแน่นอนค่ะ” พนักงานขายยิ้มพลางอธิบายให้อีฟเวลินฟัง

อีฟเวลินไม่คิดว่าพนักงานขายจะพูดมากขนาดนี้ เธอตอบขณะที่สีหน้าของเธอเข้มขึ้น “ฉันบอกว่าไม่จำเป็นไงล่ะ”