ตอนที่ 373 ฉีกสัญญา

“เท้าของฉันไม่เจ็บแล้ว” เมื่อวิเวียนได้ยินน้ำเสียงที่เป็นกังวลของฟินนิค หัวใจของเธอก็พลันอบอุ่นและอารมณ์ดีขึ้นมาทันที

“วันนี้คุณไปไหนมา ทำไมคุณดูไม่มีความสุขเอาซะเลยล่ะ” ฟินนิคลูบผมของวิเวียนและถามด้วยความสงสัยหลังจากที่เห็นเธออารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

“วันนี้ฉันไปซื้อของกับอีฟเวลินมาค่ะ” วิเวียนก้มหน้าต่ำขณะที่เธอพึมพำตอบเขา เธอไม่อยากเอ่ยชื่อของอีฟเวลินต่อหน้าฟินนิค แต่เธอก็ไม่อยากโกหกเขาเช่นกัน

เมื่อวิเวียนบอกฟินนิคว่าเธอออกไปข้างนอกกับอีฟเวลิน และการที่ได้เห็นหน้าตาหม่นหมองไร้ความสุขเมื่อเธอกลับมาบ้านก่อนหน้านี้แล้ว เขาพอจะเดาได้ว่ามันอาจจะมีเรื่องไม่ลงรอยกันระหว่างผู้หญิงสองคนนี้ และมันอาจจะเกี่ยวข้องกับเขาด้วย

ฟินนิคครุ่นคิดอยู่สักพักว่าเขาควรจะพูดเรื่องนี้กับวิเวียนดีไหม ถ้าเขาพูด เขาก็กลัวว่าเธออาจจะโกรธเหมือนคราวที่แล้ว แต่ถ้าเขาไม่พูด เขาก็กลัวว่าเธออาจจะโกรธมากกว่าเดิมถ้าเธอรู้เรื่องเข้า

ขณะที่เขายังคงนิ่งเงียบอยู่ วิเวียนเงยหน้ามองฟินนิคอย่างหวาดหวั่นและสังเกตเห็นว่าเขาดูค่อนข้างสับสน

“มีปัญหาอะไรเหรอคะ มีอะไรที่คุณอยากจะคุยกับฉันหรือเปล่า” วิเวียนถาม

“ก็…” ฟินนิคหยุดพูดไปสักพักและมองไปที่วิเวียนอย่างเป็นกังวลนิดหน่อย “มีบางอย่างที่ผมคิดว่าผมควรบอกคุณ อย่าโกรธกันนะ”

“แล้วทำไมฉันต้องโกรธด้วยล่ะคะ” วิเวียนมองฟินนิคอย่างสับสนเพราะเธอพยายามคิดหาว่าเขาต้องการจะบอกอะไรกับเธอ

“มันเกี่ยวกับอีฟเวลิน” ฟินนิคพูดกับวิเวียนหลังจากที่ลังเลอยู่สักพัก

หลังจากที่ได้ยินฟินนิคเอ่ยชื่อของอีฟเวลินขึ้นมา วิเวียนรู้สึกหัวใจหล่นวูบ และแววตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่สบายใจขณะที่มองหน้าเขา “เกิด…อะไรขึ้นกับอีฟเวลิน”

ฟินนิคจับมือของเธอแน่นขึ้นพลางพูดว่า “ก่อนหน้านี้อีเลนคือคนที่รับผิดชอบงานออกแบบของบริษัทเรา ผมไม่เคยเจออีเลนและไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธอคืออีฟเวลิน ผมจึงยอมตกลงทำงานด้วย ในช่วงเซ็นสัญญา อีกฝ่ายขอหารือเรื่องงานออกแบบโดยตรงกับประธานบริษัทของฟินเนอร์ กรุ๊ป และตอนนั้นผมเข้าใจว่านักออกแบบแค่อยากรับประกันคุณภาพของผลงาน ผมเลยตอบตกลงโดยไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง เพราะตอนนี้เซ็นสัญญากันเรียบร้อยแล้ว ผมจึงเปลี่ยนใจไม่ได้ บางทีภายในสองสามวันนี้หรืออีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า ผมอาจจะต้องไปทำงานกับอีฟเวลิน วิเวียนครับ เพราะผมกลัวว่าคุณจะโกรธถ้ารู้เรื่องนี้เข้า ก่อนหน้านี้ผมเลยคิดที่จะปิดบังเรื่องนี้ไว้ไม่ให้คุณรู้ แต่ผมตัดสินใจแล้วว่ามันคงดีกว่าถ้าผมเล่าให้คุณฟัง”