ตอนที่ 385 เปิดเผยความจริง

ทันทีที่พูดในส่วนของเธอจบวิเวียนก็สำรวจดูใบหน้าของอีฟเวลินเพื่อดูว่ามีการเปลี่ยนแปลงแม้เพียงเล็กน้อยที่สุด หากสิ่งที่อีฟเวลินบอกกับพวกมอร์ริสันเป็นความจริง เธอคงจะจำรูปลักษณ์ของภารโรงได้อย่างแน่นอน

หลังจากเกิดอุบัติเหตุเธอทุกข์ทรมานจากความจำเสื่อม ถ้าเป็นเช่นนั้น ใบหน้าของคนคนแรกที่เธอเห็นเมื่อตื่นขึ้นควรจะฝังอยู่ในสมองของเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเป็นผู้ช่วยชีวิตเธอ

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” อีฟเวลินสารภาพ ดวงตาของเธอสั่นไหวด้วยอารมณ์ที่ยากจะหยั่งถึง เธอพูดเสียงสั่นเล็กน้อย “คนๆ นั้นจากไปแล้วเมื่อฉันฟื้นขึ้นมา พยาบาลเป็นคนบอกฉันว่ามีภารโรงพาฉันไปโรงพยาบาล”

“ฉันจำได้ว่าคุณบอกพวกมอร์ริสันว่าคุณเห็นภารโรงทันทีที่คุณฟื้นขึ้นมา ทำไมตอนนี้คุณถึงพูดไม่ตรงกันเองล่ะ” วิเวียนจับความไม่ลงตัวในนิทานของอีฟเวลินได้และเกาะติดมันเหมือนสุนัขคาบกระดูก

“ฉันเหรอ ฉันพูดอย่างนั้นเหรอ" อีฟเวลินแทบจะเก็บสีหน้าสงบไว้ไม่ได้ ความวิตกกังวลเพิ่มขึ้นในตัวเธอ “คุณคงได้ยินฉันพูดผิดไป ฉันแน่ใจว่าไม่เคยพูดถึงการพบภารโรงคนนั้น”

“ถ้าอย่างนั้นคุณรู้ได้ยังไงว่าเขาแก้มัดให้คุณกับฟินนิค คุณยังบอกด้วยว่าเขาลากคุณออกจากอาคารที่ไฟไหม้ก่อน แต่กลับไปช่วยฟินนิคไม่ได้เพราะไฟลุกมากเกินไป คุณรู้รายละเอียดทั้งหมดได้ยังไง แน่นอนว่าภารโรงบอกคุณทุกอย่าง” ถึงตอนนี้วิเวียนเกือบแน่ใจว่าทุกสิ่งที่อีฟเวลินบอกพวกเขานั้นเป็นเรื่องที่กุขึ้นมาทั้งสิ้น

“ฉัน-ฉันตอนแรก...” อีฟเวลินติดอ่าง พูดไม่ออกเพราะการโจมตีด้วยคำพูดอย่างไร้ความปรานีของวิเวียน ในที่สุดเธอก็รวบรวมสติและตะคอกใส่วิเวียน “คุณต้องการอะไร วิเวียน”

“อีฟเวลิน คุณโกหก” วิเวียนประกาศด้วยความมั่นใจ “คุณไม่ได้รับการช่วยเหลือจากภารโรงในปีนั้น บอกตามตรงว่าเกิดอะไรขึ้นในปีนั้น คุณหนีไปได้ยังไง” เสียงของวิเวียนดังขึ้นค่อนข้างมากด้วยความโกรธ

“เธอพูดถูกแล้ว ฉันโกหก” อีฟเวลินตัดสินใจสารภาพ วิเวียนมองการหลอกลวงของเธอออก ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเสแสร้งอีกต่อไป “ฉันหนีมาคนเดียว” เธอสารภาพ

แม้ว่าวิเวียนจะเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น แต่การได้ยินความจริงออกมาดังๆ ก็ยังรู้สึกเหมือนท้องไส้ปั่นป่วน เธอจมอยู่กับความปวดร้าวที่มีต่อฟินนิค “ในเมื่อคุณได้สติแล้วทำไมคุณไม่ปลุกฟินนิคด้วย ทำไมคุณถึงออกไปคนเดียว คุณอยากเห็นเขาถูกเผาทั้งเป็นในกองไฟเหรอ” วิเวียนกรีดร้อง ควบคุมตัวเองไม่ได้