ตอนที่ 393 รู้หน้าไม่รู้ใจ

วิเวียนกระเซอะกระเซิงไปหมด เธอมีรอยจูบอยู่ทั่วตัวและอาการบวมที่แก้มที่เกิดจากการตบของราเชลก็ยังคงไม่ทุเลาลง เธอหลับตาแน่นและตัวสั่นเมื่อน้ำตาของเธอไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

ฟินนิคกำหมัดแน่นและด่าตัวเองที่งี่เง่าทำไมฉันถึงได้ไม่สังเกตเห็นแผลพวกนี้บนร่างกายของเธอกันนะ เขาลุกขึ้นจากเตียงและเดินไปหากล่องปฐมพยาบาลทันที

เมื่อวิเวียนรู้สึกว่าฟินนิคปล่อยเธอแล้ว เธอจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้น สายตาของเธอพร่ามัวเพราะน้ำตาที่คลอเบ้าและสงสัยว่าเขาได้สนองตัณหาอันร้ายกาจของเขาพอหรือยัง เธอยิ้มอย่างสมเพชและพยายามลุกขึ้นนั่งแต่ร่างกายของเธอก็เจ็บไปหมด

หลังจากที่หยิบเสื้อผ้าที่ฟินนิคโยนลงบนพื้นเสร็จ วิเวียนก็เดินไปที่ห้องน้ำราวกับร่างไร้วิญญาณ

ตอนนี้สิ่งเดียวที่ทำให้หัวใจที่เย็นชาของเธออุ่นขึ้นได้มีเพียงความร้อนจากฝักบัวเท่านั้น ในขณะที่น้ำจากฝักบัวไหลชำระบาดแผลและชะล้างน้ำตาของเธอ วิเวียนก็ทรุดลงกับพื้นและร้องไห้ออกมามันเกิดอะไรขึ้นกับพวกเรา พวกเราเคยรักกันมากแท้ๆ

ในเวลาเดียวกัน ฟินนิคกลับมาพร้อมกับกล่องปฐมพยาบาลในมือ เมื่อเขาเห็นว่าวิเวียนหายไป เขาก็ตื่นตระหนกและคิดว่าเธอหนีไปแล้ว แต่เมื่อเขากำลังจะออกไปตามหาเธอ เขาก็ได้ยินเสียงดังออกมาจากห้องน้ำ

เขาเดินไปที่ประตูและได้ยินเสียงสะอื้นของวิเวียนจากข้างในห้องน้ำ

ในตอนแรกฟินนิคอยากที่จะเข้าไปแต่ตอนนี้เขากลับลังเลว่าเขาควรเข้าไปหรือเปล่า เขาเจ็บปวดมากเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของวิเวียน

ฟินนิครู้ว่าการมีอยู่ของเขาจะทำให้เธอหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิม เขาจึงตัดสินใจถอยออกมาและวางกล่องปฐมพยาบาลเอาไว้บนโต๊ะข้างเตียงก่อนที่จะเดินออกไปยังห้องนอนแขก

หลังจากนั้นไม่นานวิเวียนก็ออกมาจากห้องน้ำ เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าฟินนิคไปแล้ว สุดท้ายแล้วเธอก็ไม่รู้ว่าเธอจะเผชิญหน้ากับฟินนิคอย่างไรในตอนนี้และเธอก็ไม่อยากที่จะเจอเขาเช่นกัน

วิเวียนเดินโซเซไปที่เตียงและเห็นกล่องปฐมพยาบาลที่ฟินนิควางทิ้งเอาไว้บนโต๊ะข้างเตียง แต่เธอก็ไม่ได้เปิดใช้กล่องปฐมพยาบาลหลังจากที่มองดูมันอยู่พักหนึ่ง