ตอนที่ 536 หัวใจที่จมดิ่งกับความเจ็บปวด

มันเป็นเรือสำราญขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยความฟุ่มเฟือยและสุรุ่ยสุร่าย

เรือสำราญสูงเกือบสิบชั้น แค่ความยาวอย่างเดียวก็หลายร้อยหลาแล้ว แม้ว่าเธอจะยังไม่ได้ก้าวขึ้นไปข้างบน แต่วิเวียนก็สามารถจินตนาการถึงความกว้างขวางของเรือได้แล้ว ฉันแน่ใจว่ามันรองรับผู้โดยสารได้หลายพันคนอย่างไม่มีปัญหาเลยล่ะ

"ว้าว! มันใหญ่โตมาก!" แลร์รี่อุทานขณะที่ดิ้นหลุดจากการเกาะกุมของวิเวียนและวิ่งไปข้างหน้า

“ฉันไม่ได้โกหกหนูใช่มั้ย แลร์รี่? มันสวยมาก จริงมั้ย?” ฮันเตอร์หัวเราะเบาๆ พอใจกับปฏิกิริยาของพวกเขา

"ใช่!" ในขณะนั้น จิตใจของแลร์รี่ได้แต่จดจ่ออยู่กับความสวยงามของเรือ เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเขาต้องรักษาระยะห่างจากฮันเตอร์

“ให้ฉันพาหนูขึ้นไปนะ?”

"ครับ ครับ!" แลร์รี่ตกลงอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็หมุนตัวกลับมาดึงวิเวียนขึ้นไปบนเรือ “แม่เร็วเข้า ไปดูข้างบนเรือกันเถอะ!”

รอบตัวของแลร์รี่อบอวลไปด้วยความสุข ในไม่ช้าวิเวียนก็อารมณ์ดีขึ้น ดูเหมือนว่าการเดินทางครั้งนี้จะคุ้มค่า อย่างน้อยฟักทองน้อยของฉันก็ดูมีความสุข

หลังจากที่วิเวียนเข้าไปภายในเรือ เธอก็ตระหนักว่าเธอประเมินความยิ่งใหญ่ของเรือต่ำไป ภายในสร้างตามมาตรฐานของโรงแรมห้าดาว พื้นปูด้วยพรมแดงหรูหรา งานศิลปะจากหลากหลายยุคสมัยประดับอยู่บนผนัง

หากจะบอกว่ามีสิ่งอำนวยความสะดวกและความบันเทิงมากมายบนเรือก็ยังน้อยเกินไป เรือสำราญไม่เพียงมีสระว่ายน้ำและอ่างจากุซซี่เท่านั้น แต่ยังมีสนามบาสเก็ตบอลและสนามกอล์ฟอีกด้วย เมื่อวิเวียนมองเห็นเรือลำนั้น กรามของเธอก็อ้าค้างด้วยความตกใจ

ในขณะเดียวกันแลร์รี่ก็วิ่งไปรอบๆ บนเรือสำราญ

ขณะที่วิเวียนและแลร์รี่กำลังมองไปรอบๆ ฮันเตอร์ก็จัดแจงเรื่องห้องอย่างเอาใจใส่

“วิเวียน ผมอยู่ห้องข้างๆ คุณนะ คุณสามารถมาเคาะประตูห้องผมได้หากต้องการอะไร” ฮันเตอร์ยิ้มให้เธออย่างกระตือรือร้น

กลับกันวิเวียนไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก "ค่ะ แลร์รี่เริ่มเหนื่อยแล้ว ฉันจะไปอุ้มเขามาก่อน คุณก็ควรรีบพักผ่อนด้วย ขอโทษที่สร้างความยุ่งยากให้คุณในวันนี้ และขอบคุณมากค่ะ”