ตอนที่ 684 หายไป

“วิเวียนเธอไม่คิดที่จะกลับไปคืนดีกับคุณนอร์ตันจริงเหรอ? ฉันรู้สึกได้ว่าเขายังใส่ใจเธออยู่นะและเธอก็…” ซาร่าห์พูด เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ยังคงพูดออกมา “และเธอเองก็ดูเหมือนยังรักเขาอยู่เหมือนกัน ทำไมเธอสองคนถึงกลับมาอยู่ด้วยกันอีกไม่ได้ล่ะ?”

“ฉันเลิกสนใจเขาไปตั้งนานแล้ว!” วิเวียนคำรามออกมาทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของซาร่าห์ เธอมีท่าทางโกรธเกรี้ยวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ซาร่าห์อ้าปากราวกับว่าเธอมีอะไรจะพูดต่อ แต่สีหน้าของวิเวียนทำให้เธอต้องกลืนถ้อยคำทั้งหมดเหล่านั้นลงไป

ตอนนั้นเองที่วิเวียนถึงได้รู้สึกตัวว่าเธอมีท่าทางที่รุนแรงเกินไปซาร่าห์แค่พูดขึ้นมาเพราะเธอเป็นห่วง ทำไมฉันถึงได้หยาบคายกับคนที่ดีกับตัวเองแบบนั้น?

วิเวียนจับมือซาร่าห์และขอโทษ “ฉันขอโทษซาร่าห์ ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะตะโกนใส่เธอ ฉันรู้ว่าเธอเป็นห่วง แต่ฉันไม่อยากได้ยินชื่อของผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว”

“ฉันเข้าใจ ฉันจะไม่พูดถึงเขาอีก ไม่ว่ายังไงฉันก็อยากให้เธอมีความสุข” ซาร่าห์ตอบขณะที่เธอจับมือวิเวียน สายตาของซาร่าห์มีแต่ความรักและห่วงใยเมื่อพูดคำเหล่านั้นออกมา

“ขอบคุณนะซาร่าห์ ขอบคุณที่เธอเป็นห่วงฉันมาตลอด” วิเวียนตอบซาร่าห์ เธอรู้สึกซึ้งใจกับคำพูดพวกนั้น นานมาแล้วที่ไม่มีใครห่วงใยวิเวียนอย่างจริงใจ

“มันเทียบไม่ได้กับที่เธอดีกับฉันหรอก” ซาร่าห์พูดด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเธอพูดเสริมว่า “เธอทาซอสที่นี่ต่อไปนะ ฉันจะไปเอาฟืนมาเพิ่ม”

“ตกลง” วิเวียนตอบพร้อมกับยิ้ม เธอมองดูซาร่าห์ที่เดินจากไป

วิเวียนตกตะลึงอยู่กับที่ เธอเอาแต่นึกถึงสิ่งที่ซาร่าห์พูดก่อนหน้านี้ และเธอก็ดูเหมือนว่ายังรักเขาอยู่เหมือนกัน ทำไมเธอสองคนถึงกลับไปอยู่ด้วยกันอีกไม่ได้ล่ะ?

ฉันยังรักเขาอยู่งั้นเหรอ? ถึงขนาดที่ซาร่าห์ก็ยังรู้สึกได้?

ไม่ ต้องไม่ใช่แน่ ! วิเวียนส่ายหน้าเพื่อสลัดความคิดในใจนั้นออกไป เธอไม่ยอมให้ตัวเองตกหลุมรักเขาเพราะว่าเธอไม่อยากให้ตัวเองต้องตกอยู่สภาพสิ้นหวังเหมือนเมื่อห้าปีก่อน