ตอนที่ 722 ฆ่าเธอ

อีฟเวลินกลับขึ้นไปบนรถหลังจากออกมาจากบ้านตระกูลนอร์ตัน

ฮันเตอร์แอบกระหยิ่มในใจเมื่อเห็นสีหน้าว่างเปล่าของอีฟเวลิน เขาถามออกไป พยายามไม่ให้มีพิรุธ “เป็นยังไงบ้าง? ผมเห็นฟินนิคเพิ่งออกไปเมื่อกี้ เขาจะไปหาเรื่องกับวิเวียนเหรอ?”

“เขาบอกว่าเขาไม่ว่าอะไรถึงวิเวียนจะนอนกับคุณ” อีฟเวลินหันมากล่าวกับฮันเตอร์ด้วยเสียงเบา จากนั้น ราวกับว่าเธอหลุดจากภวังค์ เธอตะโกนออกมาอย่างขมขื่น “เขาให้อภัยเธอได้ยังไงกันน่ะ? เขาเมินเฉยกับเรื่องนี้ได้ยังไง?”

ฮันเตอร์รู้สึกแสบหูกับเสียงแหลมๆ ของอีฟเวลิน เขาขมวดคิ้วและแกล้งทำเป็นว่าเขาเป็นห่วง “อย่าเพิ่งโมโหเลยน่า ฟินนิคอาจจะแค่ปากแข็ง ไม่มีทางที่เขาจะไม่รู้สึกอะไรกับเรื่องนี้หรอก”

คำพูดของฮันเตอร์ทำให้อีฟเวลินมีความหวังขึ้นมาในใจ เธอดึงแขนเสื้อของเขาอย่างเงอะงะและคาดคั้นเขา “จริงเหรอ? เขาไม่ได้เมินใช่ไหม?”

“ผมการันตีเลยว่าเขาโกรธเรื่องนี้แน่” ฮันเตอร์ตอบด้วยความมั่นใจและส่งน้ำแก้วหนึ่งให้อีฟเวลิน “ดื่มน้ำให้ใจเย็นลงก่อน แล้วเรามาคุยกันว่าจะทำอะไรต่อไปดี”

“คุณพูดถูก ฉันต้องไม่มามัวกังวล ฉันต้องคิดว่าจะทำอะไรต่อไปดี” เธอรับน้ำแก้วนั้นมาและดื่มมันลงไปจนหมดเพื่อสงบจิตสงบใจตัวเอง

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บางๆ ปรากฎบนใบหน้าของฮันเตอร์เมื่อเขาเห็นอีฟเวลินดื่มน้ำจนหมดแก้ว

“มีความคิดอะไรดีๆ ไหม?” อีฟเวลินถามความเห็นของฮันเตอร์ขณะที่ส่งแก้วน้ำคืนไปให้เขา

หลังจากจับแก้วเล่นไปมาอยู่สักพัก เขาเอามันกลับไปไว้ที่เดิมที่เขาหยิบมาและหันไปยิ้มให้อีฟเวลิน “ในเมื่อฟินนิคไม่ยอมปล่อยวิเวียนไป ทำไมเราไม่ทำให้วิเวียนหายไปซะล่ะ ฆ่าเธอดีไหม?”

“ฆ่าเธอเหรอ?” เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของอีฟเวลินฉายแววความไม่แน่ใจ

“ใช่ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นไปได้ที่ฟินนิคไม่ให้ค่าเรื่องนี้เลยสักนิด แต่มันก็พิสูจน์แล้วว่าวิเวียนเป็นเจ้าของพื้นที่พิเศษในหัวใจของเขา และเขาสามารถที่จะให้อภัยเธอได้ ดังนั้น ตราบใดที่เธอยังมีชีวิตอยู่ ฟินนิคก็จะไม่มีวันกลับไปเป็นของคุณ ต้องให้วิเวียนตายไปแล้วเท่านั้นฟินนิคถึงจะกลับมาสนใจคุณ”