ตอนที่ 739 ราเชลอ้อนวอนวิเวียน

วิเวียนขมวดคิ้ว ขณะที่เธอกำลังจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อเปิดประตูห้อง ฟินนิคดึงรั้งตัวเธอหลบไปข้างหลังเขา “เรายังไม่รู้ว่าใครอยู่ในนั้น ให้ผมเข้าไปก่อน”

ฟินนิคพูดจบก็เดินไปเปิดประตูห้อง ทันทีที่ประตูเปิดออก เมื่อได้เห็นคนที่อยู่ในห้อง ก็ยิ่งทำให้วิเวียนต้องขมวดคิ้วหนักขึ้นด้วยความประหลาดใจทำไมแม่ถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

ส่วนราเชล พอประตูเปิด เธอก็ผลักฟินนิคออกไปและพุ่งตัวเข้าไปในห้องทันที ราเชลมองกวาดไปทุกที่ และเมื่อสังเกตเห็นว่าอีฟเวลินอยู่ในห้องจริงๆ เธอจึงรีบวิ่งไปข้างหน้าพร้อมกางแขนเพื่อปกป้องอีฟเวลิน

“วิเวียน ได้โปรด อีฟเวลินไม่ได้ตั้งใจ ลูกอย่าถือโทษโกรธเธอเลยได้ไหม?” ราเชลออกตัวขอร้องแทนอีฟเวลินอย่างน่าสงสาร

ขณะที่อีฟเวลินจ้องมองราเชล ผู้ที่ยืนอยู่ข้างหน้าเธอพร้อมแขนที่กางอยู่ ความปิติก็พลุ่งพล่าอบอวลอยู่ในตัวเธอฉันหมดความหวังที่จะมีชีวิตรอดหลังจากที่วิเวียนบังคับให้ฉันบอกความจริงเกี่ยวกับเหตุการณ์ในตอนนั้น คิดว่าแม้แต่พระเจ้าคงจะช่วยฉันไม่ได้แล้ว แต่นี่ ราเชลกลับปรากฏตัวขึ้นในเวลานี้!

อีฟเวลินสะอื้น และคร่ำครวญด้วยเสียงแหบพร่าในทันใด “ราเชล... ราเชล... หนู...”

ราเชลหันมาก้มลงเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าของอีฟเวลิน จากนั้นก็โอบกอดและปลอบโยนเธอ “ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี ไม่เป็นอะไรแล้วนะอีฟเวลิน อย่ากลัวไปเลยนะลูก ถ้าแม่อยู่นี่ แม่จะปกป้องลูกอย่างแน่นอน แม่จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายลูก”

หลังจากปลอบโยนอีฟเวลินราวกับว่าเธอยังเป็นเด็กน้อยอยู่สักพัก ราเชลก็หันมาคุกเข่าต่อหน้าวิเวียน “วิเวียน ครั้งนี้อีฟเวลินเป็นคนผิดจริงๆ แม่อยากจะขอโทษแทนอีฟเวลิน ได้โปรดยกโทษให้เธอด้วย และอย่าโกรธเธอเลยจะนะ แม่ขอร้องล่ะ”

วิเวียนก้าวไปข้างหน้าเพื่อดึงราเชลให้ลุกขึ้น “ลุกขึ้นก่อนค่ะแม่ ลงไปทำอะไรอย่างนั้นน่ะ?”

ราเชลคว้ามือของวิเวียนไว้พร้อมกับคร่ำครวญ “วิเวียน ได้โปรดปล่อยอีฟเวลินไปเถอะนะ ถือว่าเห็นแก่แม่ได้ไหม? เธอไม่ได้ตั้งใจทำอย่างนั้น แม่ขอโทษแทนเธอด้วย แม่เสียใจ วิเวียน ลูกจะยกโทษให้เธอได้ไหม ถ้าลูกไม่ยอมยกโทษให้เธอ แม่ก็จะไม่ลุกขึ้น”

ขณะที่วิเวียนฟังคำอ้อนวอนของราเชล เธอก็เริ่มงงและนึกเอะใจขึ้นมา แม่ คงไม่รู้ว่าอีฟเวลินช่วยม าร์คลักพาตัวฟินนิคในตอนนั้น สินะ คงเพราะอย่างนั้นแม่ถึงได้มาอ้อนวอนขอให้ฉันยกโทษให้แบบนี้