ตอนที่ 820 ราเชลช่วยอีฟเวลิน

อีฟเวลินครุ่นคิดถึงแผนการต่อไปของเธอ

เนื่องจากเธอสามารถหลีกเลี่ยงการเป็นเป้าสายตาได้แล้ว วิเวียนจึงไม่ใช่เรื่องด่วนที่เธอต้องใส่ใจอีกต่อไป

ดังนั้น นี่เป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเธอในลงมือ

ด้วยความคิดนี้ ความหยิ่งยะโสก็ฉายแววผ่านดวงตาของเธอ

แต่เนื่องจากราเชลยังอยู่ข้างๆ เธอ เธอจึงไม่สามารถแสดงท่าทีที่มาจนเกินไปนัก มิฉะนั้นความพยายามของเธอจะสูญเปล่า

“แล้วตอนนี้ลูกพักอยู่ที่ไหนเหรอ?” ราเชลถามออกมาเพราะคิดว่าอีฟเวลินไม่มีที่อยู่หลังจากฟังเรื่องเศร้าของเธอ

“หนู...” อีฟเวลินพูดตะกุกตะกักและแสร้งทำเป็นเขินอาย

ราเชลทึกทักไปเองทันทีว่าเธอไม่มีที่อยู่

ในฐานะแม่ของอีฟเวลิน เธอรู้สึกว่าจำเป็นต้องช่วยเหลือ

อย่างไรก็ตาม เมื่อคำนึงถึงสุขภาพร่างกายของเธอแล้ว เธอรู้สึกว่าเธอไม่อยู่ในสภาพที่เหมาะสมพอจะช่วยได้ หลังจากครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่ครู่หนึ่ง เธอพูดว่า “ทำไมลูกถึงไม่มาอยู่กับแม่ล่ะ?”

ในขณะเดียวกัน เธอเองก็รู้สึกกังวลว่าอีฟเวลินจะยอมทำตามคำแนะนำของเธอ

แต่ราเชลกลับต้องประหลาดใจ อีฟเวลินเห็นด้วย “ขอบคุณค่ะแม่” เธอพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

คำพูดของอีฟเวลินได้ช่วยเติมเต็มความรู้สึกและความพึงพอใจต่อราเชลเป็นอย่างมาก

“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น เราขาดอีกหนึ่งเตียงในห้องของแม่ เอาเงินนี้ไปซื้อเตียงดีๆ ให้ตัวเองเถอะ” ราเชลหยิบเงินหนึ่งพันเหรียญจากแผ่นไม้บางๆ ที่อยู่ใต้เตียงของเธอและมอบให้อีฟเวลิน

อีฟเวลินเป็นผู้หญิงประเภทที่ให้ความสำคัญกับความสวยงามเป็นอย่างมาก ดังนั้นเธอจึงวางแผนที่จะซื้อเตียงที่นุ่มสบายและดูดีให้กับตัวเอง

"ตกลงค่ะ" เธอรับเงินจากราเชลเนื่องจากเธอเองก็ไม่มีเงินมากนัก

ธนบัตรนั้นยับยู่ยี่ อีกทั้งยังเก่าและมีกลิ่นฉุน

จากนั้นเธอก็ขมวดคิ้วโดยไม่พูดอะไรอีก

อีฟเวลินรู้สึกรังเกียจราเชลและยิ่งรู้สึกรังเกียจเงินที่เธอมอบให้

นับตั้งแต่ที่เธอรู้ว่าราเชลเป็นแม่ของเธอ ความแค้นก็เริ่มก่อตัวขึ้นภายในจิตใจเธอ