ตอนที่ 833 อย่าลืมฉัน

เมื่อวิเวียนเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ฟินนิคก็จ่ายเงินเสร็จเช่นกัน พวกเขาจัดเตรียมสิ่งของและมุ่งหน้าไปยังร้านอาหาร

ก่อนหน้านี้ พวกเขานั่งรถม้ามาที่นี่เพราะวิเวียนชอบมัน อีกทั้งพวกเขาเองก็ไม่ได้รีบร้อนเท่าไหร่

แต่ทว่าในตอนนี้ทุกคนกำลังหิวโหย ดังนั้นการนั่งรถม้าจึงไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก

ฟินนิคจึงตั้งใจที่จะเรียกรถแท็กซี่แทน

แสงแดดเริ่มแผดเผาเมื่ออุณหภูมิเริ่มสูงขึ้น แต่กลับไม่มีรถแท็กซี่สักคักแถวๆ นี้

"เกิดอะไรขึ้น?" ท้องของวิเวียนก็ร้องโครกคราก

“พวกคุณกำลังรอรถแท็กซี่อยู่หรือเปล่า? ยอมแพ้ซะเถอะ แถวนี้ไม่มีแท็กซี่หรอก”

ทั้งสองคนหันกลับมาและสังเกตว่าเป็นชายวัยกลางคนจากชมรมขี่ม้า

“แถวนี้ไม่มีแท็กซี่เหรอ? แล้วนักท่องเที่ยวจะกลับโรงแรมได้ยังไงล่ะ?”

ฟินนิครู้สึกแปลกใจที่ไม่มีบริการรถแท็กซี่ในบริเวณนี้ พวกเขาพลาดโอกาสทางธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ไปได้ยังไงกัน

ฉันคิดว่าที่นี่เป็นสโมสรขี่ม้าที่มีชื่อเสียงเสียอีก ทำไมพวกเขาถึงไม่มีบริการรถแท็กซี่ในบริเวณนี้?

ฟินนิคมองไปที่ชายวัยกลางคนด้วยใบหน้าที่งุนงงและถามว่า “ในเมื่อแถวนี้ไม่มีรถแท็กซี่ แล้วพวกเราจะกลับไปที่โรงแรมของเราได้ยังไงครับ?”

สิ่งแรกที่พวกเขาต้องทำคือกลับไปที่โรงแรมและหาร้านอาหารในละแวกใกล้ๆ เพื่อที่พวกเขาจะได้ทานอาหารเอร็ดอร่อย

วิเวียนได้รับผลกระทบอย่างหนักจากความหิวโหยของเธอ และเธอเริ่มรู้สึกวิงเวียน

“พวกคุณมาที่นี่ได้ยังไงกันล่ะ” ชายวัยกลางคนรู้สึกสับสน พวกเขาสามารถเดินทางกลับด้วยรถแท็กซี่คันเดิมที่มาส่งพวกเขาก่อนหน้านี้

“เรามาที่นี่โดยนั่งรถม้าค่ะ” วิเวียนตอบ

“ถ้าอย่างงั้น พวกคุณควรขอให้รถม้ามารับคุณ”

ชายคนนั้นถอนหายใจ “มันเป็นแบบนี้ตลอดแหละ ไม่งั้นจะไม่มีรถแท็กซี่จอดรับผู้โดยสารแถวนี้หรอก”

แม้ว่าสโมสรขี่ม้าจะค่อนข้างมีชื่อเสียง แต่ก็ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่เงียบสงบและมีประชากรอยู่อย่างเบาบาง

ดังนั้นจึงกลายเป็นกฎที่คนท้องถิ่นรู้กันเป็นอย่างดี

เมื่อเห็นคู่หนุ่มสาวกับลูกน้อย ชายวัยกลางคนคิดว่าพวกเขาคงจะมาท่องเที่ยวที่นี่ครั้งแรกและไม่ใช่คนในพื้นที่อย่างแน่นอน