ตอนที่ 935 ดินแดนแห่งความสุข

ปารีสพาแลร์รี่เข้าไปในรถ เธอสังเกตเห็นว่าเขานั่งอย่างเชื่อฟังโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

เขาคล้ายกับฟินนิค นอร์ตันมาก ทั้งขรึมและอึมครึมแต่ก็มีความสามารถมาก

“เราจะไปบ้านเพื่อนแม่คนไหน แลร์รี่”

จริงๆ แล้วเธออยากจะถามคำถามนี้กับวิเวียนก่อนหน้านี้ แต่เธอตัดสินใจไม่ถามเพราะฟินนิคที่อยู่ข้างๆ

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเธอ เธอจึงเลือกที่จะถามแลร์รี่

"ผมก็ไม่รู้ครับ"

แลร์รี่รู้ว่าการโกหกเป็นสิ่งไม่ดี แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น

อย่างไรก็ตาม เสียงกระซิบของวิเวียนข้างในหูยังคงก้องอยู่ในหัวเขา อย่าบอกคุณฮูสตันว่าเป็นบ้านของคุณลุงเบเนดิกต์

เขาอยากจะบอกเธอจริงๆ ว่าพวกเขากำลังจะไปบ้านของเบเนดิกต์ แต่มันเกินความสามารถของเขาเพราะเขาไม่สามารถไปขัดแผนของแม่ได้

“ไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นก็พักก่อนนะแลร์รี่ ยังเช้าอยู่เลย” ปารีสชำเลืองมองที่อยู่ในมือเธอ

ดูเหมือนว่าคนๆ นั้นจะต้องร่ำรวยแน่ๆ ถึงอาศัยอยู่ในพื้นที่ดังกล่าวได้ เมื่อความคิดด้านลบผุดขึ้นในหัวของเธอ เธอก็สงสัยว่าคนๆ นั้นจะดูถูกเธอหรือไม่

ในขณะเดียวกัน รถไฟที่วิเวียนและฟินนิคขึ้นก็แล่นผ่านไปแล้วสี่สถานี ดังนั้นพวกเขาจะลงที่สถานีถัดไป

วิเวียนค่อนข้างตื่นเต้นเพราะเธอไม่รู้ว่ารถไฟจะพาพวกเขาไปที่ใด

ดูเหมือนว่าบนรถไฟจะไม่ได้ระบุปลายทางไว้ และนี่เป็นครั้งแรกที่เธอขึ้นรถไฟด้วย เธอจึงไม่คุ้นเคย

ฟินนิคยิ่งหนักไปอีก เขาไม่รู้อะไรเลย

“คุณหวังว่าสถานที่ต่อไปจะเป็นอย่างไร ฟินนิค” วิเวียนถามด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังขณะที่เธอเงยหน้าขึ้นมองฟินนิค ผู้ซึ่งสงบนิ่งและไม่สะทกสะท้าน

ทันใดนั้นฟินนิคก็จุมพิตเบาๆ บนริมฝีปากเธอและพึมพำด้วยความรักว่า “ที่ไหนก็ได้ตามที่คุณหวังไว้”

เมื่อได้ยินเช่นนี้วิเวียนก็รู้สึกราวกับว่าตัวเธอกำลังจะหลอมละลายกลายเป็นน้ำ

“เอาล่ะ เราลงกันเถอะ”

ความกลัวในตัวเธอเพิ่มขึ้นขณะที่เธอจ้องมองทิวทัศน์ที่รกร้างภายนอก เมื่อเธอสังเกตเห็นว่ามีแต่เธอและฟินนิคที่ลงสถานีนี้

เมื่อลงจอดที่สถานี ความฉงนสนเท่ห์ของเธอก็ทวีขึ้น

ทำไมไม่มีใครลงที่นี่? อย่าบอกนะว่าที่นี่มีอะไรไม่ดี?

จากนั้นเธอก็มองไปรอบๆ ก่อนที่จะตระหนักว่าเธอเคยมาที่นี่ในอดีต