ตอนที่ 960 ช่วยชีวิตแลร์รี่

หลังจากมองพวกเขาด้วยความโมโห ฟินนิครีบขึ้นรถแท็กซี่ตามวิเวียนไปหวังว่าวิเวียนปลอดภัยและช่วยแลร์รี่ออกมาได้อย่างราบรื่นนะ!

ถึงใจจะคิดอย่างนั้นแต่เขาก็ยังรู้สึกไม่วายที่จะกังวล อะไรๆ คงจะจัดการได้ไม่ยากหากอีฟเวลินอยู่คนเดียวที่นั่น แต่พอมีเชนอยู่ด้วยมันก็จะไม่เป็นอย่างนั้น

ถ้าหากต้องต่อสู้กันขึ้นมา วิเวียนสู้พวกเขาไม่ได้แน่!

“คุณครับ เร่งหน่อยได้ไหม!” ฟินนิคเริ่มกระวนกระวายเครื่องยนต์รถคันนี้วิ่งด้วยความเร็วเท่าหอยทาก

ทันใดนั้น รถก็เร่งความเร็วขึ้นในขณะที่คนขับรู้สึกได้ถึงความกังวลในน้ำเสียงของเขา ถึงกระนั้นก็ยังทำความเร็วไม่ได้อย่างที่ใจเขาต้องการได้ ในเวลาเดียวกันนั้นวิเวียนก็เข้าใกล้อาคารแล้ว สภาพแวดล้อมสกปรกและอับชื้น มีแมลงบินหึ่งๆเต็มไปหมด

แล้วเธอยังเผลอไปเตะก้อนหินอีก ทำให้แมลงที่อยู่ใต้ก้อนหินกรูกันออกมา

ว้าย! วิเวียนกระโดดโหยงด้วยความตกใจ แต่เมื่อคิดถึงแลร์รี่ เธอก็รวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อก้าวขาออกไปข้างหน้าและเข้าไปในอาคาร อีฟเวลินหมายมั่นให้วิเวียนหาสถานที่นั้นเจอ แต่เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าวิเวียนจะไปถึงที่นั่นเร็วขนาดนี้ เพียะ! เมื่อวิเวียนเข้าไปข้างใน เธอก็ได้ยินเสียงตบ

พระเจ้า! เธอตบฟักทองน้อยเหรอ? มันต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆ!

ความไม่สบายใจปรากฎชัดในดวงตาของวิเวียน เธอเร่งฝีเท้าวิ่งไปข้างหน้าอย่างร้อนรน จนในที่สุดทั้งแลร์รี่และอีฟเวลินก็มองเห็นเธอ อีฟเวลินกำลังหยิกแก้มของแลร์รี่ขณะที่จ้องหนูน้อยด้วยสายตาชั่วร้ายจนวิเวียนตกใจ

มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอนะ ? ทำไมถึงจงเกลียดจงชังเรานัก เธอ จะ ต้องทนทุกข์ทรมานมากถึงได้มีสายตาเคียดแค้นที่ไม่มีวันจะปล่อยวางได้แบบนั้น !

แต่วิเวียนก็ไม่มีเวลาจะมานั่งคิดหาคำตอบที่คาใจนั้น เธอรีบปรี่เข้าไปเพื่อจะแก้มัดและพาแลร์รี่ออกมาให้เร็วที่สุด

“อย่าเข้ามานะ!” อีฟเวลินที่รอมาตั้งแต่เช้าตื่นเต้นเมื่อได้เห็นวิเวียนเข้ามาใกล้ วิเวียนทั้งวิตกกังวลและหวาดกลัว ยิ่งเห็นเธอเป็นห่วงลูกชายมากเท่าไหร่ อีฟเวลินก็ยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น

อีฟเวลินพึงพอใจจนออกนอกหน้า

ทันใดนั้นเธอก็กดมีดลงที่คอของแลร์รี่ เห็นแบบนั้นแล้ววิเวียนแทบจะกลั้นหายใจ ไม่กล้าขยับหรือทำอะไรบุ่มบ่าม เพราะกลัวว่าอีฟเวลินจะเชือดคอลูกชายเธอ

เธอถูกครอบงำไปด้วยความกลัว ตื่นตระหนก และวิตกกังวลเมื่อเห็นว่าลูกชายถูกทรมาน ฉันไม่คู่ควรที่จะเป็นแม่เขาเลยจริงๆ ฉันมันขี้ขลาด

“ฟักทองน้อย ตื่นลูกตื่น! มองแม่ครับ แม่อยู่นี่!” วิเวียนเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี เมื่อเห็นแลร์รี่ยังหลับตานิ่งอยู่