ตอนที่ 973 ไม่เหลืออะไรเลย

“ราเชล วิลเลี่ยม เธอจะโทษฉันไม่ได้นะ ต้องโทษลูกสาวของเธอที่ตายไปแล้วโน่น” วิเวียนพูด ไม่แยแสความเป็นแม่ลูกอีกต่อไป เธอให้โอกาสราเชลครั้งแล้วครั้งเล่าในฐานะที่อีกฝ่ายเลี้ยงดูเธอมา แต่ในเมื่อราเชลคือผู้สมรู้ร่วมคิดในสิ่งที่เกิดขึ้นกับแลร์รี่ เธอก็จะตอบแทนแบบเบาๆ

วิเวียนพูดจบก็เรียกผู้จัดการมาสอบถามสองสามข้อ

“ไม่ทราบว่าราเชล วิลเลี่ยมยังมีเงินเหลืออยู่เท่าไหร่คะ?” โดยปกติบ้านพักคนชราจะเรียกเก็บค่าใช้จ่ายเป็นรายเดือน ซึ่งวิเวียนมองว่ายุ่งยาก เธอจึงจ่ายล่วงหน้าไปหนึ่งปี มาดูกันว่ายังเหลือเงินเท่าไหร่

“ประมาณหนึ่งหมื่นค่ะ” ผู้จัดการตอบ ที่นี่อยู่ในบริเวณเงียบสงบ มีสิ่งอำนวยความสะดวกชั้นยอด และห้องสวีทหรูที่ราเชลพักอยู่ก็มีสนนราคาค่าบริการสูงลิ่ว

“ถ้าอย่างนั้นช่วยทำเรื่องคืนเงินให้ฉัน ฉันขอยุติการเข้าพักค่ะ ส่วนหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็เป็นเรื่องของเธอ” วิเวียนต้องการดึงทุกอย่างที่เธอเคยให้ราเชลกลับคืนมา และดูว่าอีกฝ่ายจะเอาตัวรอดได้อย่างไรโดยไม่มีมัน

ที่ผ่านมา เธอ อยากฝากผีฝากไข้กับลูกสาวในไส้ของ เธอ แต่แม่นั่นก็พึ่งพาไม่ได้ เธอ ถึงกับสังเวยตัวฉันที่เป็นคนออกเงินให้ เธอ ได้มีชีวิตหรูหราฟู่ฟ่า เพื่อแลกกับลูกสาว ถึงเวลาแล้วที่ เธอ จะได้รู้รสชาติ ของการใช้ชีวิตโดยไม่มีฉัน

ได้ฟังแบบนั้น เชนรู้ว่าตัวเขาจบเห่แล้ว เราเพิ่งเรียนจบ และตอนนี้ก็ไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้ว เราควรทำยังไง ? จะไปไหนดี ? หรือควรกลับบ้าน ? เขาส่ายหัว ไม่ได้ ! แบบนั้นก็ขายหน้า แย่เลย สิ

“ฉันจะวางยาของเธอไว้ตรงนี้ ยาหมดเมื่อไหร่ก็หาเอาเองนะ ถ้าทำได้ ก็ให้ลูกสาวในไส้ของเธอไปซื้อมา” เรา ให้ เธอ ทุกอย่าง แต่ เธอ ก ็เลือกนังนั่น เพราะฉะนั้น อย่ามา หา ว่า เรา ไร้ความเมตตา !

“ไม่! เธอจะทำแบบนั้นไม่ได้นะ!” ราเชลตะโกน ขวัญกระเจิงกับการจะถูกพรากทุกอย่างไป “วิเวียน มอร์ริสัน เธอมันบ้าไปแล้ว! เวรกรรมจะตามสนอง!” เมื่อขอร้องวิเวียนไม่ได้ ราเชลก็ได้แต่ใช้ถ้อยคำเชือดเฉือนที่หวังว่าจะทำให้วิเวียนเสียใจ

เชนทรุดฮวบลงกับพื้นโดยไม่มีสิทธิ์ออกความเห็นใดๆ ที่นี่ไม่ใช่ทรัพย์สินของเขาและเขาก็ไม่ได้จ่ายค่าเช่า ที่อยู่ได้ก็เพราะข้อแก้ตัวบางอย่างเท่านั้น