บทที่ 13

คุ้มค่าแล้ว การลงทุนครั้งนี้ไม่เสียเปล่า แถมเขาได้กำไรด้วยซ้ำ

“อย่าถอด”

พลชร้องห้ามก่อนที่ไอรินจะเอื้อมมือไปปลดตะขอบราด้านหลัง เขายื่นมือออกไปตรงหน้า ส่งสายตาบอกให้ไอรินวางมือลงมา

“ผมอยากเป็นคนถอดมันเอง”

ไอรินข่มความอายแล้วยื่นมือไปให้ชายหนุ่ม เขาออกแรงดึงเบา ๆ เธอก็แทบลงไปกองในอ่างจากุชชี่แล้ว ร่างบางหย่อนกายลงเคียงข้างกับพลช แต่กลับถูกรั้งให้ขึ้นไปนั่งบนหน้าขาแกร่งแทน

“บะ บอส”

“ไอริน คุณสวยมากนะ รู้ไหม”

“ริน.. รินไม่รู้ค่ะ”

“งั้นก็รู้เอาไว้ ว่าคุณสวยมากจนผมห้ามใจแทบไม่อยู่”

ท่อนเนื้อที่เหยียดขยายใหญ่บดเบียดกับสะโพก คือสิ่งที่ยืนยันคำพูดของพลชได้เป็นอย่างดี ไอรินพยายามเกร็งตัวไม่ให้นั่งทับส่วนสำคัญของบอส แต่เขากลับยึดเอวเธอไว้ แล้วใช้ส่วนนั้นเสียดสีกับก้นงอนเบา ๆ

“อืม”

กางเกงขาสั้นถูกถอดออกไปตอนไหนก็ไม่รู้ ไอรินหอบหายใจเพราะส่วนร้อนผ่าวสัมผัสแนบชิดมากกว่าตอนแรก พลชจงใจบดเบียดส่วนนั้นเข้าหาถี่ ๆ เสียดสียั่วเย้าจนร่างกายเธอร้อนเป็นไฟ

“อ๊ะ”

“ไอริน อื้ม”

ริมฝีปากหยักบางพรมจูบไปทั่วแผ่นหลังเรียบเนียน ไม่เว้นแม้แต่ส่วนที่สายของบราเซียบดบังไว้ ในขณะที่ริมฝีปากพรมจูบไปทั่ว ฝ่ามือร้อนผ่าวก็ย้ายจากเอวคอด ตรงเข้ากอบกุมอกอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ

“บะ บอส มัน.. อื้อ”

“นมคุณพอดีมือผมเลยไอริน”

พลชกระซิบบอกเสียงพร่า เขาเริ่มโลภมากไม่รู้จักพอ มือใหญ่ขยับล้วงผ่านเนื้อผ้าเข้าไป สัมผัสกับเนื้อนุ่มโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้นครั้งแรก

“ไอริน คุณวิเศษมาก”

อกอิ่มเต่งตึงถูกมือสากบีบคลึงเบา ๆ ก่อนจะเริ่มลงน้ำหนักมากขึ้นตามอารมณ์ ร่างบางห่อตัวครางแผ่วอย่างน่าสงสาร ไอรินพิงกายกับอกกว้าง หอบหายใจหนักเพราะไม่เคยถูกสัมผัสแบบนี้มาก่อน

“อะ อา บอสขา อื้อ”

“นมคุณมันเด้งสู้มือผมดีเหลือเกิน อืม ทำไมนมสวยแบบนี้ไอริน”

“บอสคะ รินอายค่ะ หยุดพูดเถอะนะคะ”

ไอรินอายจนตัวแดงเป็นกุ้ง คำพูดตรง ๆ ของเขาทำให้เธอรู้สึกมากขึ้นกว่าเดิม แต่ไอรินไม่อยากยอมรับมัน

ไม่อยากยอมรับว่าคำพูดลามกของบอสมันทำให้เธอเร่าร้อนจนแทบทนไม่ไหว

พลชเลื่อนริมฝีปากและจมูกไปที่หลังคอระหง เขาพรมจูบหลายต่อหลายครั้งเพราะความหอมหวาน ไอรินเหมือนรู้งาน เธอเก็บรวบเส้นผมยาวสลวยเป็นมวยเอาไว้ ไม่ได้ปล่อยสยายเหมือนที่เขาเห็นเป็นประจำ ทำให้ไม่มีอะไรมาเกะกะในตอนที่แมลงหนุ่มกำลังดอมดมดอกไม้แรกแย้ม

“หนาวเหรอ”

“ไม่ค่ะ อือ ร้อนมากกว่า”

“แล้วทำไมหัวนมตั้งแบบนี้” พลชเลื่อนริมฝีปากไปที่ใบหู กระซิบถามเสียงพร่า “มีอารมณ์ใช่ไหมไอริน”

“อื้อ บะ บอสคะ”

ร่างกายของไอรินแทบหลอมเหลวไปกับสายน้ำรอบกาย เลขาสาวหมดหนทางต่อสู้กับคนมากประสบการณ์ ในตอนที่ปลายนิ้วสะกิดยอดอกถี่ีรัวไอรินทำได้แค่ส่งเสียงครางกระเส่า ขยับกายเข้าหาร่างกำยำอย่างต้องการที่พึ่ง

“อา บอสขา ริน ริน”