บทที่ 155

ห้องเดิม

เตียงเดิม

ขึ้นขาหยั่งเหมือนเดิม

ต้องอ้าขาโชว์น้องสาวกับหมออินทัชเหมือนเดิม

ทุกอย่างเหมือนเดิม.. รวมถึงความรู้สึก

“ตื่นเต้นทำไม หมอไม่ได้พิศวาสผู้หญิงซะหน่อย”

อลิษาปลอบหัวใจที่ดังตุ้บ ๆ ให้เต้นเบาลง นอนรอบนเตียงได้ไม่ถึงนาทีประตูห้องก็เปิดออก อินทัชเดินเข้ามา สวมใส่ชุดปลอดเชื้อและถุงมือสีขาว

“พร้อมไหมครับ”

“ค่ะ” อลิษาพยักหน้ารับ

วันนี้แล้วที่อินทัชจะฉีดเชื้อเข้ามาในตัวเธอ หลังจากติดตามไข่มาได้สักพัก อลิษามีไข่ที่พร้อมใช้งานแค่สามฟอง และมีขนาดที่ค่อนข้างเล็ก อินทัชบอกว่ามันเล็กไปหน่อยแต่ก็ยังพอมีหวัง พอถึงเวลาที่เหมาะสมเขาก็นัดอลิษามาที่สถาบันเพื่อฉีดเชื้ออสุจิเข้าไป

อินทัชจัดการตัวเองก่อนที่อลิษาจะมา น้ำเชื้อที่ได้ถูกนำไปคัดจนเหลือเพียงสเปิร์มตัวที่แข็งแรง ซึ่งก็มากพอที่จะทำให้อลิษาตั้งท้องได้

“อื้อ”

อินทัชลงมือทำความสะอาดเนินนุ่มเบา ๆ หัวใจคุณหมอเต้นแรงกว่าปกติ แต่เขารีบกดมันไว้เพื่อไม่ให้เสียสมาธิ

“จะใช้ปากเป็ดนะครับ”

อลิษาพยักหน้ารับเบา ๆ เธอหลับตาปี๋ในตอนที่อุปกรณ์เย็น ๆ สอดเข้ามาเพื่อเปิดทาง มันตึงแน่นแต่ไม่ได้เจ็บมากจนทนไม่ไหว และหลังจากนั้นอลิษาก็รู้สึกเหมือนมีแท่งพลาสติกเล็ก ๆ ขนาดยาวสอดลึกเข้ามาในตัว

“คะ คุณหมอ”

“อดทนหน่อยนะครับ”

“มัน อื้อ..”

แท่งพลาสติกถึงมีขนาดเล็กจิ๋วแต่ก็รู้สึกแปลก ร่างกายอลิษาไม่เคยมีอะไรสอดเข้ามาลึกถึงขนาดนี้มาก่อน มันเป็นความรู้สึกแปลก ๆ หนึบ ๆ อธิบายไม่ถูก

“เรียบร้อยครับ นอนพักซักสี่สิบนาทีถึงหนึ่งชั่วโมง” อินทัชเอาหมอมารองก้นอลิษาให้สูงขึ้นเล็กน้อย “นอนท่านี้นะครับ อย่าเปลี่ยนท่า”

อินทัชบอกแค่นั้นก่อนจะเดินออกไป ปล่อยให้อลิษาได้นอนพักคนเดียว ว่าที่คุณแม่หยิบมือถือขึ้นมาจดบันทึกไว้ เธอเปิดอินสตาแกรมส่วนตัวลับ ๆ เพื่อเขียนเรื่องราวถึงลูกตัวน้อยในท้องตั้งแต่วันแรกที่เขาเข้ามาอยู่ในตัว

.

.

‘ตัวเล็กของแม่ วันนี้หนูจะมาอยู่ในท้องแม่แล้วใช่ไหม รีบ ๆ มานะคะ แม่อยากเจอหนูแล้ว

02/07/25xx’

.