บทที่ 16

ชายหนุ่มอ้าขาเรียวออกกว้างกว่าเดิมอีกหน่อย เขารู้ว่าไอรินกำลังกลัวและเกร็ง ขืนดึงดันเข้าไปตอนนี้คงไม่พ้นต้องเจ็บตัวด้วยกันทั้งคู่

พลชเปลี่ยนจากสอดใส่เป็นถูไถเพียงแค่ภายนอก หัวหยักที่สวมหมวกอย่างรัดกุมเสียดสีขึ้นลงระหว่างร่องรักและจุดกระสั่น ไอรินผวาเฮือกเมื่อถูกสัมผัสตรงจุด เธอมองหน้าเจ้านายหนุ่มตาเยิ้ม ท่าทางต่อต้านลดน้อยลงจนไม่เหลือ

“บอสขา”

“เสียวไหมไอริน”

“อื้อ เสียวค่ะ” เธอพยักหน้ารับ ใบหน้างดงามบิดเบี้ยวพร้อมหอบหายใจกระชั้นถี่ “บอสคะ มัน อ๊ะ ตะ ตรงนั้น”

“ดูนี่สิไอริน”

พลชดึงร่างบอบบางขึ้นเพื่อมองจุดที่เสียดสีกัน ไอรินเอียงหน้าหนีในทีแรก แต่ความอายมันมีน้อยกว่าความอยากรู้ เพียงไม่นานเธอก็ยอมจ้องมองภาพลามกตรงหน้าไม่กระพริบตา

“คุณเยิ้มมากไอริน ดูสิ ทำผมเปียกไปหมดแล้ว”

ไอรินขนลุกไปทั้งกายกับคำพูดตรง ๆ และภาพที่เห็น เธอเปียกมากจริง ๆ เยิ้มยืดติดทุกครั้งที่พลชขยับออก

ลามกเกินไปแล้ว

“คุณชอบให้ผมขยี้ตรงนี้ใช่ไหม” พลชบังคับให้หัวหยักขยี้กับจุดกระสั่นแดงก่ำ พลางถามหญิงสาวด้วยสุ้มเสียงแหบต่ำ

“บอสคะ อ๊ะ”

“บอกผมสิว่าคุณชอบหรือเปล่า”

“ฮื่อ ชอบค่ะ รินชอบ แต่รินก็กลัว”

ไอรินทนความอายไม่ไหว เธอทิ้งตัวลงนอนแล้วใช้สองมือปิดหน้าที่แดงก่ำ ภาพที่เห็นยังติดตา และมันไม่เข้ากันเลยสักนิด

บอสใหญ่โตขนาดนั้น เทียบกับเธอที่รูปร่างบอบบางจนลมแทบพัดปลิว ดูยังไงก็ไม่สมดุลกัน

เข้ามาไม่ได้หรอก เธอคงทำให้บอสพอใจไม่ได้

ในขณะที่ไอรินคิดอย่างหมดหวัง แต่พลชกลับไม่คิดแบบนั้น ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปทาบทับ ซุกใบหน้ากับไหล่เล็กแล้วดูดดึงผิวเนื้อตรงนั้นเบา ๆ

“ยะ อย่าดูดค่ะ”

“อืม”

“อ๊ะ! บอสคะ! รินอึดอัด”

ไอรินที่ถูกเบนความสนใจไปชั่วขณะร้องประท้วง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเป็นปมเพราะความอึดอัดที่จู่โจมเข้ามากลางกาย ก่อนจะกลายเป็นความเจ็บปวดในเวลาต่อมา

“บะ บอส ไม่ ริน อ๊า”

พลชไม่ได้ตอบโต้ไอริน เพราะมัวแต่ตั้งใจดูดดึงผิวเนื้อขาวใสจนขึ้นเป็นรอยแดงจาง ๆ หลายจุด ที่ถ้าไม่มองใกล้ ๆ คงไม่เห็น ในขณะเดียวกันเอวสอบก็ดุนดันต่อเนื่อง เหงื่อกาฬไหลซึมทั้งขมับและแผ่นหลัง ไอรินบีบรัดต่อต้านสิ่งที่บุกรุกอย่างรุนแรง ตลอดเส้นทางเต็มไปด้วยความยากลำบาก

ดีที่เขาเล้าโลมจนเธอพร้อมเต็มที่ ถึงจะต่อต้านและลำบากไปบ้าง แต่ภายในของไอรินฉ่ำเยิ้มและพรั่งพร้อม น้ำรักที่เธอขับออกมาช่วยให้ทุกอย่างคล่องตัวขึ้น

“บะ บอส รินเจ็บ ไม่ไหว อึก แล้วค่ะ”