บทที่ 28

“แฮ่ก!”

เสียงครวญครางสิ้นสุดลง พร้อมกับร่างหนาที่ทิ้งตัวทับร่างบอบบางชื้นเหงื่อ เสียงหอบหายใจของคนทั้งสองดังก้องห้องนอนที่เงียบสงัด พลชนิ่งค้างไว้แบบนั้นไม่นานก็ขยับออก รูดถุงยางที่เต็มไปด้วยน้ำกามออกแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ

ไอรินมองตามแผ่นหลังกว้างที่หายลับไป สักพักชายหนุ่มก็กลับมาพร้อมกับผ้าขนหนูที่พันรอบเอวหลวม ๆ เขาเลิกคิ้วสูงเมื่อเห็นว่าไอรินยังไม่หลับ เพราะปกติหลังจากเสร็จกิจรอบที่สามไอรินก็จะอ่อนเพลีย และหลับไปอย่างรวดเร็วทุกครั้ง

“ทำไมยังไม่นอน” เขาถาม “หรืออยากต่ออีกรอบ”

“ไม่ใช่นะคะ!”

ไอรินรีบปฏิเสธเสียงดัง เธอไม่ไหวแล้ว ขาเหมือนกำลังจะหักเพราะต้องอ้ากว้างเป็นเวลานาน ตรงนั้นก็ร้อนผ่าวเหมือนยังมีของ ๆ บอสเสียบคาอยู่ ขืนทำต่อเธอต้องไปทำงานไม่ไหวแน่ ๆ

“แล้วทำไมยังไม่นอน” พลชถามย้ำ ถ้าไม่อยากต่ออีกรอบแล้วทำไมไอรินถึงยังไม่นอน มาจ้องเขาตาแป๋วแบบนี้จะเอาอะไร

“รินแค่สงสัย” ไอรินลุกขึ้นนั่ง ดึงผ้าห่มขึ้นปิดอกอวบไว้เพราะกลัวว่าบอสจะต่ออีกรอบจริง ๆ “บอสเอาคอนด้อมเข้าไปในห้องน้ำตลอดเลย รินคิดว่าบอสเอาไปทิ้ง แต่รินเอาถังขยะมาตั้งข้างเตียงแล้วบอสก็ยังเข้าไปในนั้นอยู่ดี ทำไมเหรอคะ”

เธอสงสัยมาสักพักแล้ว แต่ครั้งอื่น ๆ ไม่มีแรงเหลือให้ตั้งคำถาม ทุกครั้งที่ขึ้นเตียงกันจนเสร็จสม ภาพสุดท้ายที่เห็นคือบอสที่เดินหายไปในห้องน้ำ รู้ตัวอีกทีก็เช้าแล้ว พอถึงเวลานั้นทุกอย่างก็ถูกลืมเลือนไปจนหมด

ครั้งนี้ไอรินยังไม่หลับ เธอเลยถือโอกาสถามสิ่งที่คาใจออกไป เผื่อว่าบอสไม่ชอบอะไรเธอจะได้ปรับเปลี่ยน

“แค่อยากมั่นใจว่าถุงยางไม่ได้แตก”

“คะ?”

“ผมเอาไปใส่น้ำดูว่าถุงยางมันรั่วหรือเปล่า ถ้ารั่วจะได้ให้คุณรีบทานยาคุมฉุกเฉิน ผมไม่อยากพลาด”

“อ๋อ” ไอรินรับคำอย่างเข้าใจ ไม่ใช่แค่บอส เธอเองก็ไม่อยากพลาดเหมือนกัน “ถ้าอย่างนั้นรินทานยาคุมเผื่อไว้ดีไหมคะ จะได้มั่นใจขึ้น”

“ทานยาคุมมันไม่ดีกับร่างกายหรอกนะไอริน ทานไปนาน ๆ มันจะส่งผลเสียกับร่างกายของคุณ”

ไอรินอดซึ้งใจไม่ได้ ผู้ชายแบบบอสหนึ่งในล้านถึงจะเจอสักคน เขาไม่เคยผลักภาระมาที่เธอเลย ทุกอย่างที่ตักตวงไป เขาจะตอบแทนกลับมาอย่างเต็มที่เสมอ ไม่เคยเอาเปรียบแม้กระทั่งเรื่องป้องกัน

ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นคงผลักภาระมาให้ผู้หญิงฝ่ายเดียว ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนจะใช้ยาคุมได้ และถ้าใช้ไปนาน ๆ ก็อาจจะทำให้เกิดปัญหาตอนที่อยากตั้งครรภ์จริง ๆ พลชเป็นผู้ชายหนึ่งในล้านที่เข้าใจในสิ่งที่ผู้หญิงต้องเจอ

“รินไม่เป็นไรค่ะ รินเองก็ไม่อยากพลาด รินคิดว่าจะลองปรึกษาหมอเพื่อฝังยาคุมดู”

“ไอริน..” พลชทำท่าเหมือนจะปราม

“รินตัดสินใจแล้วค่ะ” แต่ไอรินเป็นคนดื้อมาแต่ไหนแต่ไร ถึงจะเป็นเจ้านายเธอก็ไม่เว้นหรอกนะ

พลชได้แต่ถอนหายใจ เขาพยักหน้ารับเพราะห้ามไปไอรินคงไม่ฟังอยู่ดี อีกอย่างมันก็เป็นผลดีต่อเขาและเธอด้วย ป้องกันสองชั้นยังไงก็ปลอดภัยกว่า

“ผมจะนัดหมอให้ คนเดิมที่เคยตรวจคุณครั้งก่อน ผมจะได้ย้ำให้หมอตรวจร่างกายคุณให้ดีว่ารับยาคุมได้ไหม และจะส่งผลเสียระยะยาวหรือเปล่า”

“รินตามใจบอสค่ะ”

ไอรินยิ้มแป้นจนตาหยีดูน่ารักเหมือนเด็ก แต่ท่าทางที่น่ารักนั้นขัดกับสภาพในตอนนี้อย่างสิ้นเชิง เธอนั่งอยู่บนเตียงที่เพิ่งถูกใช้งานอย่างหนักจนเละเทะ แก้มทั้งสองข้างยังคงแดงระเรื่อเพราะผ่านความเหน็ดเหนื่อยมา เส้นผมที่ยุ่งเหยิงดูเซ็กซี่เย้ายวน และที่สำคัญ.. พลชรู้ดีว่าใต้ผ้าห่มผืนนั้นไม่มีเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว

ดวงตาคมกวาดมองไหล่เนียนที่โผล่พ้นผ้านวมผืนหนาออกมา นึกถึงตอนที่ได้สัมผัสผิวนุ่มลื่นมือและหอมกรุ่น เพียงแค่นั้นท่อนเนื้อที่สงบไปแล้วก็แข็งขืนขึ้น เหมือนไม่ได้เพิ่งปลดปล่อยไปสามครั้งสามหน