บทที่ 32

พลชกดศีรษะของหญิงสาวเอาไว้ ฉีดพ่นความต้องการที่อัดอั้นมาสองวันเข้าไปในลำคอของเธอ มันมากมายจนไอรินรับได้ไม่หมด เธออยากขยับออกแต่ก็ทำไม่ได้ หญิงสาวทำได้แค่เปิดลำคอรับเขา เพื่อไม่ให้ตัวเองอึดอัดมากเกินไป

กว่าจะปลดปล่อยออกมาจนหมด กว่าที่พลชจะได้รู้ว่าตัวเองเผลอกดไอรินลึกเกินไป เลขาคนเก่งก็แทบขาดใจ

“แค่ก ๆ”

ทันทีที่ความใหญ่ถูกถอนออก ไอรินก็สำลักออกมาจนใบหน้าแดงก่ำ น้ำกามขาวขุ่นที่พลชปล่อยทิ้งไว้ไหลย้อนกลับออกมาตามมุมปาก ก่อนจะหยดลงบนพื้นห้อง ไอรินช้อนดวงตาที่เคลือบไปด้วยน้ำใสขึ้นมองเจ้านายหนุ่ม

“ขอโทษไอริน คุณไหวหรือเปล่า”

“แค่ก รินเกือบตาย”

“ผมขอโทษ รู้สึกดีมากไปหน่อยก็เลยลืมตัว”

พลชรู้สึกผิด เขาดึงทิชชู่มาเช็ดให้หญิงสาวเบา ๆ ตั้งแต่มุมปากลงไปถึงปลายคาง ซับเอาคราบที่ตัวเองปล่อยไว้ออกจนสะอาดดังเดิม

ความเอาใจใส่ของเจ้านายทำให้ไอรินใจเต้นแรงไปชั่วขณะ พลชไม่เคยอ่อนโยนขนาดนี้มาก่อน ระหว่างเราถูกขีดเส้นไว้แค่หน้าที่ เขาไม่เคยกอด ไม่เคยจูบ ไม่เคยนอนด้วยหลังเสร็จสม นั่นเป็นเพราะเราเป็นแค่คู่นอน ไม่ใช่คู่รัก

ต่อให้วันไหนเธอทำให้พลชพึงพอใจกว่าปกติ อย่างมากก็ได้แค่เงินที่โอนเข้าบัญชีเท่านั้น

พอวันนี้เขาทำตัวอ่อนโยนด้วย ถึงจะเป็นแค่การกระทำเล็ก ๆ แต่ก็ทำให้ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่ได้

“บอสคะ”

“หืม”

“ริน..”

ไอรินเม้มปากแน่น คำบางคำติดอยู่ที่ริมฝีปาก แต่มันยากที่จะพูดออกไป เธอเอาแต่อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จนพลชเลิกคิ้วขึ้นสูง

“มีอะไรหรือเปล่าไอริน”

“รินแค่.. อยากรู้ว่าบอสชอบที่รินทำให้หรือเปล่าค่ะ”

ไอรินเปลี่ยนเรื่อง เธอตัดสินใจเก็บงำความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ในใจ ไม่คิดเผยออกมาให้ใครรับรู้ทั้งนั้น

ให้มันเป็นแบบนี้นั่นแหละ ดีแล้ว

“ชอบมาก คุณเก่งขึ้นมากนะไอริน”