บทที่ 66

“ไม่ได้น้อยใจรินก็จะง้อค่ะ”

ไอรินเอ่ยอย่างดื้อดึง เธอกอดเจ้านายหนุ่มไม่ยอมปล่อย บ่งบอกว่าจะกอดเป็นลูกลิงแบบนี้จนกว่าเขาจะหายโกรธ

“รินขอโทษนะคะที่ไม่ได้รับสาย” เธอขอโทษอีกครั้ง เสียงหวานจ๋อยสนิทเพราะรู้สึกผิดแล้วจริง ๆ “รินขอโทษ”

แต่พลชกลับเอาแต่ปิดปากเงียบ เขาไม่ได้พยายามสลัดไอรินออก แต่ก็ไม่ยอมปริปากพูดกับเธอเช่นกัน

“บอสขา ถึงจะโกรธริน แต่อย่างน้อยก็ช่วยพูดกับรินหน่อยได้ไหมคะ จะดุ จะด่า หรือจะตะคอกใส่ก็ได้ แต่อย่าเงียบแบบนี้สิคะ”

“.....”

“บอสขา”

“คุณจะให้ผมด่าคุณ? ผมจะด่าคุณเรื่องอะไร”

“ก็.. เรื่องที่รินไม่รับสาย”

“คุณคิดว่าผมไม่พอใจเรื่องนั้น?”

“ถ้าไม่ใช่.. แล้วบอสไม่พอใจรินเรื่องอะไรล่ะคะ”

คำถามของไอรินไม่ได้รับคำตอบ แม้แต่คนที่ถูกถามเองก็อึ้งไปเหมือนกัน พลชลองถามตัวเองว่าเขาไม่พอใจอะไรไอริน ถ้าไม่ใช่เรื่องที่เธอไม่รับสาย แล้วจะเป็นเรื่องอะไรได้อีก

ภาพแรกที่เข้ามาในหัวคือภาพที่ไอรินขึ้นรถไปกับมาร์ติน เขาไม่พอใจไอรินเรื่องนั้น แต่ทำไมถึงไม่พอใจล่ะ

พลชเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ไอรินไม่ได้ทำอะไรผิดทั้งนั้น สัญญาระหว่างเราไม่ได้ห้ามถ้าอยากจะพูดคุยกับใครที่ถูกใจ เหมือนที่เขาเองก็เข้าหาแพทริเซียได้โดยไม่ผิดอะไร แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ความสัมพันธ์พัฒนาไปในระดับที่จริงจัง สัญญาที่มีก็จะจบลง

ไอรินไม่ผิด แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่ผิด แต่ทำไมพลชถึงได้รู้สึกไม่พอใจ บางทีมันอาจจะเป็นความหวงแหนเหมือนเด็ก ๆ ที่หวงเพื่อนสนิท ไม่อยากให้เพื่อนไปคบหากับใครนอกจากตัวเองก็ได้

“ช่างเถอะ” พลชตัดบท ถึงจะยังรู้สึกขุ่น ๆ อยู่ในใจ แต่เขาไม่อยากเอามันมาเป็นอารมณ์อีก “ไปเลี้ยงฉลองมา เป็นยังไงบ้าง”

ชายหนุ่มแกะแขนทั้งสองข้างออกจากเอว แล้วดึงไอรินมายืนตรงหน้า

“สนุกดีค่ะ คนอื่น ๆ เขาไปเพื่อดื่มกัน ส่วนรินไปแค่ทานข้าวแล้วกลับ แล้วบอสล่ะคะ”

“ผมทำไม?”

“กับคุณแพทริเซีย เป็นไปได้ด้วยดีใช่ไหมคะ”

ถามเองก็เจ็บเอง ใจจริงไอรินไม่ได้อยากรับรู้สักนิด แต่เธอเป็นเลขา ต่อให้ในอนาคตไม่ได้เป็นคู่นอนของบอสแล้ว เธอก็ยังคงทำหน้าที่เลขาต่อไปเรื่อย ๆ และเลขาจำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องที่สำคัญของเจ้านาย ไม่ใช่แค่เรื่องงาน แม้แต่เรื่องครอบครัวของเขา.. เลขาแบบเธอก็ต้องรู้

กับเจ้านายเก่าไอรินไม่ต่างอะไรจากผู้กุมความลับของเขา ทั้งเรื่องภรรยาหลวง ภรรยาน้อย ผู้หญิงที่เจ้านายไปติดพัน ไอรินจำเป็นต้องรู้เพื่อที่จะได้สับรางให้เจ้านายได้ถูก มันดูไม่ใช่เรื่องที่เลขาจะต้องมารับผิดชอบเลยสักนิด แต่เลขาในชีวิตจริงมันไม่ได้สวยหรูเหมือนในละคร

ทำทุกอย่างตั้งแต่สากเบือยันเรือรบ ตั้งแต่ทำเอกสารไปจนถึงจัดการผู้หญิงให้เจ้านาย เธอต้องทำทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เงินเพิ่มซักบาท แต่ที่ทนมาตลอดเพราะไม่อยากเสียประวัติการทำงาน จนกระทั่งถูกลวนลามนั่นแหละ.. ไอรินถึงได้ลาออกมาโดยไม่ลังเล

“ก็ดี”