บทที่ 69

“หวาน”

“บอส นิสัยไม่ดี”

ดีแค่ไหนที่ห้องประชุมเล็กไม่มีกล้องวงจรปิด ไม่อย่างนั้นคงได้เกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้นแน่ ๆ เธอตีอกอีกฝ่ายเบา ๆ ที่ไม่รู้จักระวังตัว ก่อนจะรีบลุกขึ้นจากตักกว้างเพราะอีกไม่เกินครึ่งชั่วโมงผู้เข้าร่วมประชุมก็จะทยอยมาที่นี่แล้ว

“โอ้ย!”

ไอรินไม่ทันได้ฉุกคิด ว่าแค่จูบเดียวจะทำให้แข้งขาอ่อนแรงได้ พอไม่ได้ระวังรวมถึงลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว สุดท้ายร่างบอบบางก็ซวนเซจนเกือบล้ม โชคดีที่ได้อ้อมแขนแข็งแกร่งมาช่วยเอาไว้ได้ทัน

“ว๊าย!”

แต่ไอรินไม่ได้โชคดีเสมอไป ประตูห้องถูกเปิดพรวดในตอนที่เธอยังถูกพลชโอบกอดเอาไว้ เสียงร้องตกใจจากหัวหน้าแผนกการตลาดนามว่านิสาทำให้ไอรินรีบดันตัวเองออกห่าง แล้วก้มหัวให้คนตัวสูงอย่างรวดเร็ว

“ขอบคุณนะคะที่ช่วยไม่ให้รินล้ม รินนี่ซุ่มซ่ามจริง ๆ ถ้าไม่ได้บอสคงหัวแตกไปแล้ว” ไอรินพูดเสียงดังฟังชัดเพราะตั้งใจให้คนมาใหม่รับรู้ด้วย จะได้ไม่เกิดเรื่องเข้าใจผิดขึ้น

เธอไม่คิดว่าจะมีใครมาที่ห้องประชุมก่อนเวลาตั้งครึ่งชั่วโมงแบบนี้ แต่มันก็ทำไอรินได้ตระหนักว่าตัวเองประมาทเกินไป ถ้าคุณนิสามาเห็นตอนที่กำลังจูบ.. คงหมดหนทางให้แก้ตัว

“ไม่เป็นไร” พลชตอบเสียงเรียบ ก่อนจะนั่งลงที่หัวโต๊ะอย่างสง่างาม “คุณนิสา มาเร็วแบบนี้มีอะไรอยากพูดกับผมหรือเปล่า”

“คะ ค่ะท่านประธาน พอดี.. เอ่อ มีเรื่องโฆษณาตัวใหม่ที่อยากพูดคุยด้วยนิดหน่อยค่ะ”

“เชิญครับ” พลชผายมือให้อีกฝ่ายนั่งลง ทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นิสานั่งลงไม่ห่างจากพลชมากนัก เธอพยายามทำเป็นมองไม่เห็นคราบลิปสติกสีเดียวกับปากของไอริน ที่ติดอยู่บนมุมปากด้านหนึ่งของท่านประธาน และสูทที่ยับย่นผิดวิสัยเจ้าระเบียบของเขา พลางปลอบตัวเองว่ามันคงไม่มีอะไรอย่างที่เธอคิด

ถึงคุณไอรินจะสวยและเก่งแค่ไหน แต่ท่านประธานที่ร่ำรวยและมีทรัพย์สินเป็นพัน ๆ ล้าน มีอำนาจมากมายล้นฟ้าแบบนี้ คงไม่ทำตัวเป็นสมภารกินไก่วัดไปมีอะไรกับเลขาของตัวเองหรอก ไหนจะข่าวซุบซิบที่ว่าเมื่อวานท่านประธานควงลูกสาวท่านทูตอิตาลีออกเดตอีก

เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เจ้านายมีข่าวกับผู้หญิง และอีกฝ่ายก็มีโปรไฟล์ที่สมบูรณ์แบบ ลูกสาวคนเดียวของท่านทูต ดีไซน์เนอร์ชื่อดัง สวย รวย เก่ง กำลังถูกจับตามองจากสื่อและสังคมไฮโซ หลังจากที่เปิดตัวในงานเลี้ยงต้อนรับท่านทูตคราวก่อน ไม่แปลกเลยที่เรื่องออกเดตเมื่อวานจะไปไว แค่ช่วงเช้าก็ดังไปครึ่งตึกแล้ว และทุกคนต่างเห็นพ้องต้องกันว่าทั้งคู่ยิ่งกว่าเหมาะสม

นิสาส่ายหัวไล่ความคิดไร้สาระออกไป จะมองยังไงท่านประธานก็เหมาะกับลูกสาวท่านทูตมากกว่าเลขาธรรมดาเป็นไหน ๆ และท่านประธานเองก็เป็นคนฉลาด คงรู้ดีว่าอะไรควร อะไรไม่ควร อะไรที่เหมาะกับตัวเอง อะไรที่ไม่เหมาะ

“ตรงนี้ค่ะท่าน”

.

.

“อื้อ”

เกือบสองทุ่ม เลยเวลาเลิกงานมาได้สักพักใหญ่ ๆ แล้ว ไฟส่วนใหญ่ตามชั้นต่าง ๆ พากันปิดลงเพราะพลชมีนโยบายให้พนักงานทำงานตามเวลาจริง นอกจากมีงานด่วนเท่านั้นถึงจะให้ทำโอที ในเวลานี้ตึกสูงใหญ่จึงวังเวงต่างจากตอนกลางวันอย่างสิ้นเชิง แต่นั่นไม่ได้ทำให้คนสองคนที่กำลังแลกเปลี่ยนลมหายใจซึ่งกันและกันสนใจ

ริมฝีปากของทั้งคู่บดเบียดเข้าหากันเหมือนไม่รู้จักพอ พลชจำไม่ได้ว่าจับไอรินมานั่งจูบแบบนี้นานแค่ไหน เขารู้แค่เท่าไหร่มันก็ไม่อิ่ม จูบเท่าไหร่ก็ไม่พอ แค่เห็นปากอิ่มที่รู้ดีว่านุ่มและหวานแค่ไหนเขาก็อยากจับไอรินมาจูบซ้ำ ๆ แล้ว

“อื้อ พัก แฮ่ก.. พักก่อนค่ะ”

ไอรินเบนหน้าหนี รีบดันใบหน้าหล่อเหลาออกห่างก่อนที่พลชจะพุ่งเข้ามาจูบอีกครั้ง ตอนนี้ปากเธอคงบวมกว่าเดิม ลิปสติกที่เพิ่งทาก็คงไม่เหลือ