รับข้อเสนอ

"คุณคิดว่าข้อเสนอของคุณมันน่าสนใจนักเหรอคะ" ฮันนี่ยกยิ้มที่มุมปาก ผู้ชายที่นั่งตัวตรงเด่นตรงหน้าของเธอเขาแค่ยังไม่รู้ว่าที่ผ่านมาเธอตอกหน้าคนที่พยายามยัดเยียดสถานะที่น่ารังเกียจให้เธอมานักต่อนัก

มีเมียอยู่แล้วแต่ยังอยากมีเล็กมีน้อยบ้าง

อยากมีเด็กๆ ไว้คอยเอาใจ และประดับบารมีบ้าง

คนพวกนั้นมันโคตรน่ารังเกียจสำหรับเธอ!

"ขออนุญาตครับ" อาชาโน้มศีรษะลงเล็กน้อย ตามด้วยการส่งโทรศัพท์มือถือให้กับคนที่เป็นเจ้านายของเขา

มาเฟียหนุ่มกดยิ้มที่มุมปาก ไม่นานนิ้วยาวเหยียดก็เลือกที่จะดันโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นมาหยุดที่ตรงหน้าของเธอ

"คนที่เธอคบหามาเป็นปี ตอนนี้มันกำลังใช้แม่ของเธอเป็นเครื่องมือเพื่อต่อรองกับเธออยู่นะ" ฮันนี่เบิกตาขึ้น มือเรียวคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจ่อ เพื่อเพิ่มระดับการมองเห็นให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

เห็นชัดกับตาว่าภาพบนนั้นเป็นภาพของอาร์ตที่เผชิญหน้ากับแม่ของเธออยู่ในตอนนี้

"ถ้าฉันเดาไม่ผิด มันก็คงจะใช้แม่ของเธอเป็นเครื่องมือในการบังคับเธอให้กลับไปที่นั่นตอนนี้ สุดท้ายแล้วมันก็คงจะยกหนี้สินขึ้นมาอ้างเพื่อให้เธอไปไหนไม่รอด"

"คุณรู้ นี่คุณสะกดรอยตามฉันและยุ่งกับครอบครัวของฉันเหรอ"

"เหตุผลในตอนแรก เพราะเธอหน้าตาคล้ายกับคนที่ฉันกำลังตามตัว"

"แต่คุณก็มั่นใจไปแล้วว่าฉันและผู้หญิงคนนั้นเป็นคนละคนกัน คุณยังจะอะไรกับฉันอีก แค่ฉันไม่แจ้งความและเอาผิดกับคุณมันก็ดีแค่ไหนแล้ว ต่างคนต่างอยู่ไม่ได้รึไง"

"เดี๋ยวไอ้เวรนั่นมันก็จะให้แม่ของเธอติดต่อกลับมาหาเธอและเรียกตัวกลับไปตกลงกันใหม่ หากเธอฉลาดมากพอ หวังว่าเธอจะรู้ว่าควรทำยังไงต่อไป"

ครืด~ ครืด~

จบประโยคของออสตินได้ไม่นาน โทรศัพท์มือถือของฮันนี่ก็มีสายเรียกเข้าเข้ามาจริงๆ

มือเล็กรีบล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าและเบอร์ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอก็เป็นเบอร์โทรของมารดาเธอจริงๆ

"แม่คะ..."

[ ฮันนี่ อยู่ดีๆ ทำไมอาร์ตถึงสั่งให้แม่เก็บของออกไปจากที่นี่ล่ะลูก...ฮัลโหลฮันนี่ ] เสียงของอาร์ตดังแทรกตอนประโยคให้หลัง

ความร้อนอกร้อนใจที่ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดกับแม่ของเธอบ้างส่งผลให้เสียงที่ตอบกลับสั่นขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

"พี่อาร์ต อย่ายุ่งกับแม่ของฮันนี่"

[ เธอไม่ใช่เหรอที่บังคับให้พี่ต้องทำแบบนี้ เธอรู้ใช่ไหมฮันนี้ว่าเพราะเหตุผลอะไรพี่ถึงต้องไล่แม่เธอออกไปจากตรงนี้ หวังว่าเธอจะยังไม่ลืมว่ากรรมสิทธิ์ในที่ตรงนี้มันเป็นของพี่ เธอและแม่แค่อาศัยอยู่ชั่วคราว ]

หมับ~

มาเฟียหนุ่มแย่งโทรศัพท์มือถือออกมาจากมือของคนตัวเล็กตามด้วยการกดวางสายอย่างไม่ใยดี

"นี่คุณ!"

"ที่กระจอกๆ แบบนั้น หึ...ฉันหาให้เธอได้ที่ที่ดีกว่านั้นเยอะ"

"คุณอยากได้ฉันไปเป็นนางบำเรอของคุณสินะ"

"..."

"คุณคิดว่าผู้ชายที่มีผู้หญิงข้างกายไว้ประดับบารมีเยอะๆ มันเท่มากเลยงั้นเหรอ ฉันจะบอกให้นะว่าคุณคิดผิด"