ขย่มรัก 11 เลียหลืบ NC20 ??

11

ฉันเบิกตากว้างแล้วทำท่าจะคายของเหลวนั้นออกเพราะมันขมและคาวเอามากๆ ทว่าอารันกลับยื่นมือมาปิดริมฝีปากฉันไว้ไม่ยอมให้ฉันคาย

“กลืนให้อานะคะเด็กดี” อารันจะรู้บ้างไหมว่าน้ำเสียงของเขากำลังจะทำให้ฉันหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น

และสุดท้ายฉันก็ทนความคาวที่อบอวลอยู่ในปากไม่ไหว จึงจำใจต้องกลืนน้ำรักของคุณอาลงคอจนหมด

“แค่กๆ” พอคุณอาปล่อยมือ ฉันก็รีบไอออกมาแล้วสูดอากาศเข้าปอดอย่างหอบเหนื่อย “ทะ…ทำไมต้องให้แป้งกลืนด้วยคะ”

สีหน้าคุณอาดูสลดลงทันทีหลังจากที่ฉันถาม “แป้งรังเกียจอาเหรอ ?”

“แป้งไม่ได้รังเกียจค่ะ…แต่รสชาติมัน…” ฉันไม่กล้าบอกออกไปตรงๆ เพราะกลัวอารันจะเฟล

“แต่ถ้าเป็นของแป้งอาจะกลืนให้หมด”

“อะ…อารัน…อ๊ะ!” ไม่รอให้ได้เอ่ยท้วงอะไร อารันก็ดันร่างฉันให้นอนราบกับเตียงเหมือนเดิม จากนั้นก็ขึ้นมาคร่อมแล้วเคลื่อนตัวลงต่ำให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับจุดอ่อนไหว “อะ…อารันจะทำอะไรคะ”

“พิสูจน์ให้แป้งเห็นไงว่าอาไม่ได้รังเกียจแป้ง” ขณะที่พูดสายตาของอารันไม่ได้มองฉันเลย เอาแต่จดจ้องกึ่งกลางกายอย่างหิวโซ

“ปะ…แป้งไม่ต้องกา…อ๊า~” เสียงครางดังแทรกถ้อยคำที่จะพูด เมื่ออารันใช้ปลายลิ้นเลียรัวๆ ที่เม็ดเกสรสีแดงสด

สองมือหนาเลื่อนขึ้นขยำเต้านมอวบ บีบฟัดอย่างรุนแรงราวกับอยากให้มันแตกคามือ

ปลายนิ้วโป้งและปลายนิ้วชี้บดบี้ขยี้หัวนมจนมันห่อตัวแข็งเป็นไต เรียวลิ้นฉ่ำเลื่อนลงกระดกเขี่ยไปตามรอยกลีบร่องถี่ๆ

“อ๊าง อะ…อารัน ซี้ด~” ฉันบิดเร่ากายไปมาด้วยความทรมาน กระแสความซาบซ่านวิ่งพล่านไปทั่วทั้งร่าง