บทที่ 6

5

มันรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ ปนกับความสยิวที่วิ่งพล่านลงสู่ท้องน้อย ฉันได้แต่ยืนบิดกายไปมา ไม่ได้ขัดขืนอะไร ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงยอม

“อาไม่คิดมาก่อนเลยว่านมแป้งจะใหญ่ขนาดนี้ บีบมันส์มากเลยรู้ไหม ?” อารันกระซิบชิดใบหูพร้อมพ่นลมหายใจร้อนๆ เข้ามา ริมฝีปากขบกัดติ่งหูจนฉันต้องห่อตัวหนี

ความซาบซ่านจากท้องน้อยพุ่งมารวมกันที่กึ่งกลางกาย มันคันยุบยิบและรู้สึกวูบวาบอย่างน่าประหลาด

“พะ…พอแล้วค่ะอารัน…”

“วัดแค่ข้างนอกไม่รู้เรื่อง ต้องถอดเสื้อให้อาวัดข้างใน”

“ปะ…แป้งอกสี่สิบค่ะ”

“โกหกอาหรือเปล่า ?”

“พูดจริงๆ นะคะ” ฉันทำใจดีสู้เสือ เงยหน้าขึ้นสบตาอารันเพื่อยืนยันว่าตัวเองไม่ได้โกหก

อารันไม่ได้ตอบอะไร เขาชะงักมือที่บีบเคล้นหน้าอกฉันแล้วพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะผละตัวออก

“งั้นก็ไปเถอะ” พูดจบอารันก็เดินออกจากห้องลองชุดไปเลย แถมตอนพูดก็ยังไม่ยอมมองหน้าฉันด้วย

ไม่มีเวลาให้ฉันคิดอะไรมาก รีบจัดแจงเสื้อผ้าให้เป็นระเบียบแล้วเดินตามอารันออกไป

“อกสี่สิบ เอวยี่สิบห้า สะโพกยี่สามสิบ” อารันกำลังบอกไซซ์ของฉันกับพนักงาน “หน้าอกตัดให้หลวมหน่อยนะ อย่าให้รัด กระโปรงต้องยาวเลยเข่า ถึงตาตุ่มได้ยิ่งดี”

อะไรกัน นี่สรุปว่าพาฉันมาตัดชุดไปเรียนหรือพามาตัดชุดไปบวชกันแน่

บ้าน

รถของอารันเลี้ยวเข้ามาจอดในโรงรถบ้านฉันในเวลาหนึ่งทุ่มครึ่ง แน่นอว่าตั้งแต่ออกจากร้านตัดชุดมาอารันก็ไม่พูดคุยกับฉันเลย

“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง แล้วก็ขอบคุณที่พาแป้งไปตัดชุดใหม่” ฉันหันไปขอบคุณอารันอย่างทุกครั้ง คลี่ยิ้มหวานให้เขาจนตาหยี ทว่าอารันกลับเอาแต่มองออกไปนอกกระจก

มันเริ่มอึดอัดขึ้นมาแล้วสิ อยู่ๆ อารันเป็นอะไรไปทำไมถึงได้เฉยชาใส่ฉันล่ะ

หรือว่าเขาจะเครียดเรื่องงาน ถ้างั้นฉันไม่ควรเซ้าซี้อะไรต่อสินะ

เมื่อคิดได้แบบนั้นก็เตรียมตัวจะลงจากรถ แต่ก็ถูกอารันคว้าแขนเอาไว้ ก่อนที่เขาจะออกแรงดึงตัวฉันเข้าไปประกบปากจูบ

ดวงตาฉันเบิกโพลงด้วยความตกใจ เพราะอารันจูบฉันรุนแรงและดูดดื่มมาก สองมือประคองใบหน้าฉันแล้วบรรจงเบียดริมฝีปากราวกับกำลังโหยหา

ฉันยอมรับว่าตอนแรกตั้งตัวไม่ทันและยังงุนงง ทว่าพอเรียวลิ้นสากสอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก สติมันก็ถูกดึงทึ้งออกไป กลายเป็นฉันที่เปิดปากรับสัมผัสร้อนแรงของคุณอา

สองมือเลื่อนขึ้นคล้องลำคอหนา ริมฝีปากพยายามจูบตอบอย่างเงอะงะ เรียวลิ้นเล็กตวัดเกี่ยวแลกน้ำลายกันนัวเนีย

เสียงหอบหายใจของเราถี่รัวขึ้นทั้งคู่ จุดอ่อนไหวของฉันเจ็บแปลบขึ้นมาเหมือนความรู้สึกบางอย่างกำลังก่อตัว

อารันผละริมฝีปากออก น้ำลายจากปลายลิ้นของเรายังเชื่อมต่อกันเป็นสาย เขาจดจ้องใบหน้าของฉันด้วยแววตาฉ่ำปรือ สัมผัสได้ถึงความต้องการที่แรงกล้า

ฝ่ามือยกปัดผมฉันไปไว้ด้านหลังเพื่อเปิดซอกคอ

“อารัน…อื้อ~” ไม่ทันได้ร้องท้วงอะไร อารันก็ซุกใบหน้าเข้าไซ้ซอกคอทั้งสองฝั่ง

ฉันเผลอขยำแผงอกแกร่งด้วยความลืมตัว ทั้งยังเอียงซอกคอให้อารันไซ้ดมอย่างเต็มใจ

ฉันไม่ได้อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับเรา แต่ทุกครั้งที่อารันแตะต้องร่างกายฉัน ฉันกลับควบคุมอะไรไม่ได้เลย

ขณะที่ไซ้ซอกคออารันก็พยายามจะปลดกระดุมชุดนักศึกษาของฉันแล้วแหวกมันออก ใบหน้าผละจากซอกคอ สายตาจดจ้องเต้าอิ่มที่ล้นบราเซีย

“แป้งกำลังจะทำให้อาทนไม่ไหว” อารันเงยหน้าขึ้นสบตาฉันครู่หนึ่ง ทำเอาในอกร้อนวาบขึ้นมา เพราะสีหน้าของอารันตอนนี้ชวนให้ฉันคิดไปไกล “แป้งกำลังจะทำให้อาคลั่ง”

ฉันพูดอะไรไม่ออก ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร ได้แต่หลบสายตาของอารัน รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ปลายจมูกโด่งของอารันฝั่งลงที่ร่องนมกลางอกแล้วสูดดมกลิ่นกายแรงๆ