6. คุณต้องเลือก!

ด้านลูก้าที่กลับมาจากข้างนอกก็เดินเข้าห้องสูทมาเพราะคืนนี้เขาจะเชือดนักข่าวสาวคนสวยที่เขาให้ลูกน้องไปเอาตัวมา และทันทีที่เข้าได้ยินเธอพูดว่าเขา แข้งขาของเขาที่กำลังจะเดินเข้าไปก็หยุดชะงักทันทีเขาก็ไม่คิดเลยว่าเธอจะปากร้ายจัดจ้านขนาดนี้

“นายไม่เข้า....อ่อ....” เปาโลที่ตามเจ้านายมาเอ่ยถามไป แต่พอเห็นเจ้านายยกมือขึ้นเขาก็เงียบทันที เพราะนั่นหมายความว่าให้เขาเงียบ เปาโลก็ยืนด้านหลังแบบเงียบๆไป

“คุณอย่ามาว่าเจ้านายผมแบบนี้นะ...เจ้านายผมแค่กระดิกนิ้วสาวๆก็พร้อมขึ้นเตียงด้วยแล้ว...แต่ท่านสนใจคุณเพราะคุณสวย แค่นี้ก็เป็นบุญของคุณแค่ไหนแล้ว...ผมเตือนคุณเลยนะ ถ้าอยู่กับเจ้านายผมอย่าพูดแบบนี้ ไม่งั้นคุณไม่รอดแน่” บรูโน่พูดบอกไปแบบอดไม่ได้

“ถ้ามีสาวๆอยากจะขึ้นเตียงกับเขาขนาดนั้น ทำไมเขาไม่เรียกมาสักคนล่ะ จะมาจับฉันทำไม...ฉันไม่ได้อยากจะนอนกับเขาสักหน่อย...อีกอย่าง อย่าเรียกว่าเป็นบุญของฉันเลย เรียกว่าเป็นความซวยของฉันดีกว่า...ที่มาสวยเข้าตาเจ้านายคุณน่ะ...ถ้าฉันเจอเจ้านายคุณนะ ฉันจะด่ายิ่งกว่านี้อีก...” ภาริตาพูดไปด้วยเสียงเข้มแบบโมโห

“งั้นก็ลองด่าดูหน่อยสิ ผมก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคุณจะด่าผมยังไงบ้าง....” ลูก้าเดินเข้าไปในห้องแล้วพูดภาษาอังกฤษออกไปด้วยสีหน้าตึงๆแบบเคร่งขรึม

ภาริตาก็แลสายตามองไปตามเสียงของคนที่เข้ามาใหม่ เธอก็ตาเบิกกว้างมองแบบจดจ้องเลย เพราะผู้ชายคนนี้หล่อมาก หล่อแบบวัวตายควายล้มเลย เอะเดี๋ยวนะ เขาพูดแบบนี้แสดงว่าเขาคือเจ้านายที่นายฝรั่งคนนี้พูดถึงงั้นเหรอ...ภาริตาคิดไปแบบพิจารณา เพราะถ้าเขาหล่อขนาดนี้เขาหาผู้หญิงที่สวยก็เธอก็ยังได้เลย

“คุณคือเจ้านายของเขางั้นเหรอ” ภาริตาเอ่ยถามออกไปด้วยเสียงตะกุกตะกัก ไม่ใช่เพราะกลัวเขานะ แต่เธอเกร็งเพราะความหล่อของเขาต่างหาก ยิ่งสายตาของเขาที่มองมานี่นะ มันทำให้หัวใจเอเต้นรัวไม่เป็นจังหวะเลย เจอผู้ชายหล่อมาก็เยอะ แต่ไม่เคยเจอหล่อแล้วทรงแบดทรงดุแบบนี้มาก่อนเลย

“ใช่...ทำไมทำหน้าอึ้งแบบนั้นล่ะคุณ...ผมหล่อจนคุณตะลึงเลยงั้นเหรอ” ลูก้าพูดออกไปแล้วยิ้มมุมปาก เพราะสายตาของเธอที่มองมาที่เขานั้นบ่งบอกว่าเธอกำลังมองหน้าเขาเพราะความหวั่นไหวอยู่

“โอ้โห...มั่นหน้าเหมือนกันนะคุณ...นี่คุณคิดว่าคุณหล่อแล้วเหรอ...” ภาริตาเจอเขาพูดมาแบบนั้นก็อึ้งเลยที่เขาหลงตัวเองแบบนั้น ถึงแม้ว่าเขาจะหล่อจริงๆก็เถอะ แต่ก็ควรจะถ่อมตัวเองหน่อยไหม

“แล้วคุณคิดว่าผมไม่หล่องั้นเหรอ...ดูหน้าผมให้ดีๆก่อนสิคุณแล้วค่อยพูด” ลูก้าเดินเข้าไปยืนตรงหน้าเธอแล้วเขาก็ก้มหน้าเข้าไปใกล้หน้าของเธอพร้อมกับเอ่ยพูดออกไป

ภาริตาก็ทำหน้าตกใจอย่างไม่ทันตั้งตัวเลยที่เขาเดินเข้ามาแล้วก้มหน้ามาใกล้หน้าของเธอ เธอปฎิเสธไม่ได้เลยว่าเขามันหล่อจริงๆ คิ้ว ตา จมูก ปาก โครงหน้าคือเทพบุตรชัดๆเลย

“คุณจะเข้ามาใกล้ฉันทำไมเนี่ย ฉันบอกแล้วไงว่าสำหรับฉันคุณไม่ได้หล่อหรือดูดีอะไรเลย...ถ้าคุณมั่นใจว่าตัวเองหล่อดูดีขนาดนั้นงั้นคุณไปหาผู้หญิงที่เขาสนใจในตัวคุณสิ คุณจะให้ลูกน้องตัวเองมาจับตัวฉันมาทำไมกัน” ภาริตาพูดตอบเขาไปแล้วก็หลบสายตาของเขาที่มองมา

“ก็เพราะว่าคุณสวยถูกใจผมไง...ผมเลยให้ลูกน้องผมไปจับตัวคุณมาเพื่อขึ้นเตียงกับผมคืนนี้” ลูก้าพูดเสียงเข้มออกไป

“ใครบอกว่าฉันจะขึ้นเตียงกับคุณ ฝันไปเถอะ...ฉันไม่นอนกับคุณแน่...ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ....ถ้าคุณทำอะไรฉัน ฉันบอกเลยว่าฉันจะเอาตำรวจมาลากคอคุณเข้าคุกให้ได้” ภาริตาพูดขู่เขาไปแบบใจดีสู้เสือ

“หึๆ....ผมเป็นมาเฟียนะคุณ..ใครมันจะกล้าจับผมเข้าคุกหึ...แล้วคุณคิดว่าผมจะปล่อยคุณไปถึงตำรวจงั้นเหรอ....บรูโน่..เปาโล...พวกนายปลดเชือกของผู้หญิงคนนี้ออกแล้วออกไปซะ...ฉันจะอยู่กับผู้หญิงคนนี้” ลูก้าพูดบอกไปแล้วเขาก็เดินไปที่โต๊ะแล้วเขาก็ดึงลิ้นชักออกมา ก่อนจะหยิบปืนของเขาขึ้นมาแล้วกดปลดกระสุนออกแล้วก็เอาใส่ลิ้นชักไปแล้วปิดเอาไว้

ส่วนบรูโน่และเปาโลก็เข้าไปปลดเชือกที่มือและเท้าให้กับหญิงสาวตามที่เจ้านายสั่ง ด้านภาริตาพอสองหนุ่มปลดปล่อยเธอเป็นอิสระแล้ว เธอก็อาศัยจังหวะนี้เอาเท้าถีบเปาโลทันที

“พรึบ...ไอ้พวกชั่ว...” ภาริตาถีบเท้าใส่อย่างแรง แล้วเธอก็รีบลุกวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว

“โอ้ย...รีบตามไปสิวะบรูโน่” เปาโลร้องออกมาแล้วรีบเอามือจับอกไว้ ก่อนจะบอกเพื่อนหนุ่มให้ตามไป บรูโน่ก็รีบวิ่งหน้าตาตื่นตามไปทันที

“พวกแกนี่มันอ่อนจริงๆ แค่นี้ก็จัดการไม่ได้....รีบไปเอาตัวผู้หญิงคนนี้มา ฉันจะจัดการเอง” ลูก้าพูดด้วยสีหน้ายิ้มร้ายๆ เพราะเธอทำให้เขาตื่นเต้นกับการตามล่าตัวเธอจริงๆ

ด้านภาริตาพอวิ่งไปที่ประตูห้องก็มือไม้สั่นไปหมดพอปะตูเปิดออกเธอก็ยิ้มดีใจที่เธอจะรอดแล้ว แต่พอเธอดึงประตูเปิดอ้าออกเท่านั้นเธอก็อึ้งเลย เพราะยังมือชายฝรั่งอีกสองคนยืนประจานหน้าขวางประตูอยู่

“กลับเข้าไป...ถ้าไม่มีคำสั่ง...คุณก็ออกไปไหนไม่ได้...” เสียงของชายฝรั่งพูดขึ้น แล้วก็เอามือโชว์ให้หญิงสาวเห็นปืนที่เขาพกติดตัวอยู่

“ผมบอกแล้วไงว่าให้คุณยอมเจ้านายผมดีๆ แล้วคุณจะอยู่รอด...กลับมานี่เลย....ก่อนที่เจ้านายผมจะโมโหไปมากกว่านี้...พรึบ..” บรูโน่พูดไปก็เดินไปจับข้อมือของหญิงสาวไว้ แล้วเขาก็ดึงกลับเข้าไปที่ห้องนอนของเจ้านายทันที

“ไม่นะ ฉันไม่ได้อยากนอนกับเจ้านายของคุณ...ได้โปรดอย่าทำกับฉันแบบนี้เลย...อื้อ....ปล่อยฉันนะ” ภาริตาพูดด้วยเสียงสั่นแบบกลัวๆ จนเขาฉุดกระชากเธอกลับเข้าไปที่ห้อง