ตอนที่ 3

รถจักรยานออกมาที่ท้ายหมู่บ้าน จุดหมายคือบ้านของพ่อสามีที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ได้เดือนกว่าๆ

ฉันมองเข้าไปยังประตู สองข้างรั้วมีต้นดอกเข็มสีแดงออกดอกสะพรั่ง

“พ่อเดชอยู่ไหมจ๊ะ… ”

ฉันร้องเรียกเมื่อสอดสายตาเข้ามาแต่มองไม่เห็นใคร

“อยู่จ้ะหนูเดือน… เข้ามาข้างในก่อน”

พ่อเดชกล่าวหลังจากเดินออกมาจากเบื้องหลังพุ่มไม้ริมรั้ว ในมือถือเสียบขุดดิน ร่างกายอาบเลื่อมไปด้วยเหงื่อเพราะว่ากำลังปลูกต้นไม้ ฉันสะดุดตากับร่างสูงใหญ่ของพ่อผัวเข้าอย่างจัง

“สวัสดีจ้ะพ่อเดช… ทำอะไรอยู่จ๊ะ”

ฉันถาม สายตาแทบไม่ละจากเรือนกายกำยำไปด้วยมัดกล้ามเพราะว่าพ่อเดชไม่ได้สวมเสื้อ จึงเห็นแผงอกนูนแน่นแข็งแกร่ง เส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายคลุมไปทั่วอก

ที่ฉันเห็นก็เพราะว่าพ่อเดชไม่ได้สวมเสื้อ ท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม ต่ำลงมาที่สะดือมีขนสีดำเลื้อยเป็นแนวยาวลงมาใต้ขอบกางเกงขาก๊วยบางๆ และบางอย่างที่เหวี่ยงไหวตามจังหวะก้าวเดือนเพาะพ่อเดชไม่ได้สวมกางเกงใน… ทำเอาใจฉันแต้นแรงขึ้นมาอย่างประหลาด

“พ่กำลังปลูกต้นไม้จ้ะ… ”

พ่อสามีตอบ

“พ่อเดชดูแข็งแรงจัง… ”

ฉันกล่าว แต่สายตายังไม่ละจากกึ่งกลางกายของพ่อเดช ยิ่งในตอนที่แกก้มลงนั่งถลกขากางเกงขึ้นมากองไว้เหนือเข่า ขากางเกงกว้างมากทำให้ฉันเห็นลำเนื้อที่ซุกซ่อนอยู่ข้างในตอนแกก้มๆ เงยๆ เก็บสายยางและอุปกรณ์ปลูกต้นไม้

ภาพที่เห็นโดยบังเอิญทำเอาฉันเกือบจะอุทานออกมาเพราะว่าพ่อเดชไม่ได้สวมกางเกงใน

“ปีนี้พ่อเดชอายุเท่าไรแล้วจ๊ะ… ”

ฉันรู้สึกเขินที่เผลอมองจนใจเต้น รีบเปลี่ยนเรื่องคุยพร้อมกับชักสายตาออกมาจากภาพที่ทำให้หัวใจเต้นระทึก

“ปีนี้พ่ออายุห้าสิบแล้วจ้ะ… ”

พ่อสามีตอบ

“ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ… พ่อเดชยังดูหนุ่มมาก”

“นึกยังไงมาชมคนแก่”