ตอนที่ 5

คำพูดที่ได้ยินทำเอาฉันหายสงสัยว่าทำไมพ่อเดชจึงตัวสูงใหญ่มากและผิวเข้ม ดวงตาสีน้ำตาล จมูกโด่งเป็นสันสวย ตาคมกริบ มีหนวดเคราดกมาก

“พ่อเดชอยู่คนเดียวไม่เหงาหรือจ๊ะ”

ฉันชวนคุย

“ก็มีเหงาบ้างครับ… แต่พ่อก็พยายามหาอะไรทำแก้เบื่อ… อันที่จริงอยู่โสดๆ แบบนี้ก็อิสระดีจะไปไหนมาไหนก็สะดวก จะไม่ดีก็เวลามีความต้องการนี่แหละ… เพราะคนโสดหาที่ลงยากไม่เหมือนคนมีคู่”

“หนูเข้าใจค่ะ… อย่าว่าแต่คนโสดอย่างพ่อเดชที่เหงา เพราะว่าคนมีคู่แล้วอย่างหนูก็ยังเหงาบ่อยๆ… ”

“ไอ้ชาติคงบ้างานเกินไปสินะ… ทำงานจนไม่มีเวลาทำการบ้าน… พ่อละอิจฉาไอ้ชาติเหลือเกิน นี่ถ้าพ่อมีเมียสวยแบบนี้พ่อจะไม่ปล่อยให้หนูเหงา”

พ่อเดชกล่าวพลางเอามือลูบสะโพกของฉัน บีบขยำมาอย่างนึกกลัดมันในอารมณ์

“สะโพกเป็นไงบ้างครับ… ปวดเมื่อยบ้างไหม”

มือใหญ่ไล้ลูบขึ้นมาถึงต้นขาเนียนขาว ฉันแทบเก็บอาการสยิวไว้ไม่อยู่

“ปวดจ้ะ… ปวดไปทั้งตัว”

ฉันอยากให้พ่อเดชนวดทั้งตัว

“ถ้าปวดทั้งตัวงั้นพ่อคงต้องนวดให้ทั้งตัว… แต่หนูต้องถอดเสื้อผ้าออกให้หมด จะนวดได้สะดวกกว่าใส่เสื้อผ้า… ”

คำพูดของพ่อเดชทำเอาฉันใจเต้นระทึก รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกถ้าจะต้องถอดเสื้อผ้าต่อหน้าผู้ชายที่ไม่ใช่ผัว

“เอ่อ… คือ… หนูไม่ได้ใส่ชั้นใน”

ฉันบอกไปตามตรง ที่มาทั้งสภาพโนบราทั้งบนและล่างก็เพราะด้วยความเคยชิน ปกติฉันอยู่บ้านเป็นแม่บ้านทำงานบ้านตลอด รู้สึกอึดอัดกับการใส่ชั้นใน จะใส่ก็เฉพาะตอนออกไปซื้อของนอกหมู่บ้านหรือไปห้าง

“ไม่เป็นไรจ้ะ… หนูไม่ต้องอาย ถอดเสื้อผ้าแล้วนอนคว่ำพ่อก็ไม่เห็นอะไร… ถอดเลยนะจ๊ะเดี๋ยวพ่อหลับตา”

พ่อเดชหลับตาพร้อมกับหันหลังให้ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ฉันยอมทำตามอย่างว่าง่าย

ฉันค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ทอดร่างลงนอนคว่ำบนเตียงนวดด้วยหัวใจเต้นระทึก