บทที่ 48

"ตะ..ต้น!" คะนิ้งเรียกเสียงสั่นเมื่อเห็นต้นน้ำระเบิดอารมณ์ราวกับคนคลุ้มคลั่ง เนื้อตัวของเธอสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เสียงแลกหมัดของชายหนุ่มสองคนที่ฟัดเหวี่ยงกันอยู่บนพื้นอย่างไม่มีใครยอมใครยิ่งทำให้ความหวาดกลัวเพิ่มทวีคูณ

"ตะ..ต้นฟังหนูก่อน!" สมองที่หยุดประมวลผลไปชั่วขณะกลับมาทำงานอีกครั้ง เด็กสาวก้าวเข้าไปสวมกอดต้นน้ำจากทางด้านหลังอย่างกล้าๆกลัวๆ แต่ก็โดนเขาสะบัดออกอย่างไม่ใยดี

"โอ๊ย!" แรงเหวี่ยงของต้นน้ำที่แรงพอสมควรส่งผลให้เธอกระเด็นออกมา มือที่เคยกำถุงยางอนามัยไว้แน่นคลายออกอัตโนมัติ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ต้นน้ำหันกลับมาพอดี

เหมือนหัวใจแกร่งจะหยุดเต้นเอาเสียดื้อๆเมื่อเห็นของที่คะนิ้งทำหลุดมือ ต้นน้ำทิ้งกำปั้นลงบนหน้าขาตัวเองราวกับคนหมดแรง แววตาแข็งกร้าววูบไหวขณะจ้องมองถุงยางอนามัยที่ตกอยู่บนพื้น

"ไหนว่ามันไม่มีอะไรไง!" เขาตวาดถามเสียงสั่น โกรธจนน้ำตาเอ่อออกมาคลอเบ้า "เพิ่งบอกรักกูไปเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว แต่หนีมาเล่นชู้กับผู้ชายคนอื่นลับหลังกูมันหมายความว่ายังไงวะ!"

"มะ..มันไม่ใช่แบบนั้นนะ..อึก..ต้นฟังหนูก่อน หนูไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นลับหลังต้นนะ"

"แล้วที่เห็นมันคืออะไรวะ! ที่ไอ้เหี้ยนี่พูดเมื่อกี้มันหมายความว่าอะไร!"

"ตะ..ต้น..อึก" อารมณ์รุนแรงของต้นน้ำทำให้ทุกอย่างที่เลวร้ายอยู่แล้วยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ คะนิ้งมองหน้าชายหนุ่มผ่านม่านน้ำตาพร่ามัว หัวใจดวงน้อยเจ็บแปลบราวกับมีใครเอาหนังยางมารัดไว้

"ที่แท้ก็เป็นผู้ชายที่อยากได้น้องคะนิ้งเหมือนกัน" ขุนพลแค่นหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยันเมื่อพอจะจับใจความจากคำพูดของต้นน้ำได้ เขาใช้หลังมือเช็ดเลือดออกจากมุมปากลวกๆ แล้วหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง

"จะบอกว่าตัวเองเป็นแฟนของน้องคะนิ้งมันไม่น่าตลกไปหน่อยเหรอวะ เมื่อคืนน้องคะนิ้งยังนั่งกินเหล้ากับกูอยู่เลย ไม่เจอกันแค่วันเดียวก็มีแฟนซะแล้ว ฟังดูน่าขำว่ะ"

"..." ไร้ซึ่งคำโต้เถียงจากปากของต้นน้ำ เขากำหมัดแน่นจนท่อนแขนสั่นเทิ้ม ก่อนจะผลุนผลันขึ้นลุกขึ้น เหวี่ยงหมัดหนักๆใส่ซีกแก้มของขุนพลเต็มแรงโดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันตั้งตัว

"ต้น!" เด็กสาวร้องเสียงหลงเมื่อต้นน้ำระเบิดความเกรี้ยวกราดออกมาอีกครั้ง เธอรีบหยัดกายลุกขึ้นหมายจะปรี่เข้าไปห้ามปราม แต่เหมือนว่าทุกอย่างจะเลวร้ายมากกว่าเดิมเมื่อขุนพลสวนกลับด้วยหมัดหนักๆเหมือนกัน ก่อนที่เขาทั้งสองจะเริ่มแลกหมัดกันอีกครั้ง

"ต้นพอได้แล้ว! พี่ขุนพลหยุดนะ!" คำห้ามปรามของเธอไม่มีผลใดๆต่อชายหนุ่มสองคนที่ตอนนี้ล้มลงไปแลกหมัดกันบนพื้นอีกครั้ง น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้มเมื่อเห็นบาดแผลบนใบหน้าของพวกเขาทั้งสองคน

เมื่อไม่สามารถทำอะไรได้คะนิ้งจึงตัดสินใจวิ่งฝ่าฝูงชนเข้าไปหาเหมราช บดินทร์ และสหรัฐ เพราะคิดว่าทั้งสามคนคงจะช่วยได้ โชคดีที่สามหนุ่มยังนั่งกินเหล้าอยู่ในโซนวีไอพีเหมือนเดิม

"พี่สหรัฐ!..อึก..ชะ..ช่วยด้วย..อึก..ไปช่วยห้ามต้นหน่อย!"

"มีเรื่องอะไร!" สหรัฐถามหน้าตื่นด้วยความตกใจเมื่อเห็นใบหน้าเปื้อนน้ำตาของคะนิ้ง แต่ยังไม่ทันจะได้ถามอะไรต่อก็โดนเด็กสาวกระชากแขนอย่างแรงให้ลุกขึ้น ทำให้เขาต้องรีบวางแก้วเหล้าในมือลง แล้วเดินไปตามแรงกระชากของเธอ

บดินทร์ที่เห็นและได้ยินอย่างนั้นผลุนผลันลุกขึ้นเดินตามไปทันที เหมราชที่กำลังจะกระดกเหล้าเข้าปากก็รีบวางแก้วไว้บนโต๊ะแล้วเดินตามไปเหมือนกัน

"ไอ้ต้น!" สหรัฐร้องขึ้นเสียงหลงเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องน้ำผู้ชายแล้วเห็นเพื่อนรักกำลังแลกหมัดกับผู้ชายอีกคน เขารีบสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของคะนิ้ง แล้วปรี่เข้าไปกระชากต้นน้ำออกไป

"ปล่อยกู!"

"มึงใจเย็นก่อนดิ๊!"