บทที่ 5

เป็นเวลากว่าครึ่งชั่วโมงที่ต้นน้ำยังนั่งกระดกเหล้ารสขมลงคออึกแล้วอึกเล่าอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก สติสัมปชัญญะของเขายังครบถ้วน แม้ว่ากลิ่นฉุนของแอลกอฮอล์จะคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก แต่มันไม่ได้ทำให้เขาเมามายจนสายตาพร่ามัวเลยแม้แต่น้อย

เจ้าของสีหน้าเรียบเฉยวางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะกระจกเบาๆหลังจากกระดกน้ำสีอำพันเข้าปากเป็นแก้วสุดท้าย ลมหายใจอุ่นผสมกลิ่นแอลกอฮอล์ถูกพ่นออกมาหนักๆเพื่อระบายความรู้สึกบางอย่าง เขาหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะเดินตรงไปปิดสวิตซ์ไฟ แล้วสาวเท้าเข้าไปในห้องนอนที่ยังมีแสงสว่างเล็ดลอดออกมาจากประตูที่ปิดไม่สนิท

ต้นน้ำจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กสาวที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงด้วยสายตาไร้ความรู้สึก ครั้งหนึ่งเขาเคยรู้สึกเหงาจนอยากหาใครสักคนมาอยู่เคียงข้าง แต่ในวันนี้ความรู้สึกเหล่านั้นมันหายไป เขาเคยชินกับการอยู่คนเดียว และไม่พร้อมจะเปิดใจให้ใครเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต นั่นเป็นเหตุผลที่เขาปฏิเสธผู้หญิงทุกคนที่อยากเข้ามาวุ่นวายในชีวิตของเขา

"อื้อ~ แม่คะ..." เสียงละเมอของเด็กสาวที่ดังเล็ดลอดออกมาเบาๆจากริมฝีปากอวบอิ่มของเธอฉุดรั้งต้นน้ำออกจากภวังค์ความคิดเมื่อสักครู่

"น้ำเน่า ละเมอหาแม่ตอนอยู่กับผู้ชาย" เขาเดินเข้าไปปิดสวิตซ์ไฟข้างหัวเตียง แล้วก้าวขึ้นไปบนเตียงซึ่งเป็นพื้นที่หวงแหน แต่ตอนนี้กลับมีเธอ เด็กสาวที่เขาไม่ได้อยากรู้จักตั้งแต่แรกนอนอยู่ข้างๆ

"อื้อ~" เสียงครางเบาๆดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอของคะนิ้งอีกครั้งในตอนที่เธอพลิกตัวนอนตะแคงข้าง ทำให้ศีรษะทุยเล็กซบเข้าหาบ่าแกร่งเปลือยเปล่าของต้นน้ำพอดี

"ทำไมน่ารำคาญจังวะ" มือหนาดันศีรษะของคนข้างๆออกห่างอย่างนึกรำคาญ ก่อนจะตะแคงข้างหันหลังให้แทนการสูดดมกลิ่นกายของเธอ แต่แรงผลักที่แรงพอสมควรทำให้คะนิ้งที่เพิ่งผล็อยหลับไปเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วงัวเงียตื่นขึ้นมา

"พี่คนหล่อ~" เพราะรู้ว่าคนข้างๆเพิ่งหันหลังให้คะนิ้งจึงค่อยๆขยับตัวเข้าไปใกล้ มือบางยกขึ้นมาตบสะโพกของเขาเบาๆทั้งที่ตัวเองก็กำลังจะผล็อยหลับไปอีกครั้ง

"ทำบ้าอะไรวะ!" การกระทำของเด็กสาวทำให้ต้นน้ำหัวเสียไม่น้อย เขาจับข้อมือของเธอไว้แน่น แล้วพลิกตัวนอนหงายอีกครั้ง

"นอนนะคนดี เดี๋ยวหนูตบตูดให้~"

"คนดี?"

"ก่อนนอนแม่ชอบตบตูดหนูเบาๆ แล้วพูดกับหนูว่านอนนะคนดีของแม่ ตอนนั้นหนูหลับฝันดีทุกคืนเลยค่ะ"

"อย่ามาลามปาม ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นเธอ"

"หนูแค่อยากให้พี่คนหล่อนอนหลับ เพราะพี่คนหล่อนอนไม่หลับเพราะหนูไม่ใช่เหรอคะ"

"เออ ฉันไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายในพื้นที่ส่วนตัวของฉัน โดยเฉพาะเด็กอย่างเธอ" ต้นน้ำสะบัดมือบางออกอย่างไม่สบอารมณ์ ทำเอาคะนิ้งที่กำลังงัวเงียตื่นเต็มตา

"พี่คนหล่ออยากกินนมอุ่นๆไหมคะ"

"..."

"กินนมอุ่นๆจะทำให้นอนหลับง่ายขึ้นนะ"

"..." คนโดนถามเหลือบมองใบหน้าจิ้มลิ้มของคนข้างๆท่ามกลางความมืดด้วยหางตา เขาถอนหายใจหนักๆอย่างนึกรำคาญ

"แต่ในห้องของพี่คนหล่อคงไม่มีนมใช่ไหมคะ งั้นดูดนิ้วหนูแทนได้ไหมคะ หนูล้างสะอาดแล้วนะ หนูเคยเห็นเวลาเด็กดูดนิ้วตัวเองแล้วนอนหลับปุ๋ยไปเลย"

"ไม่อยากลงไปนอนบนพื้นก็หุบปาก"

"พี่คนหล่อจะนอนพร้อมหนูไหมคะ"