บทที่ 59

"..." เรือนแก้มใสค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อเมื่อได้ฟังประโยคถัดมาของชายหนุ่ม คะนิ้งเบือนหน้าหนีกลบเกลื่อนความเขินอาย ยกมือขึ้นมาหมายจะผลักอกแกร่งให้ต้นน้ำถอยออกไป แต่ก็ช้ากว่าเขาที่ยกมือขึ้นมากุมไว้ แล้วกลั่นแกล้งหัวใจดวงน้อยของเธอให้ทำงานหนักด้วยการจูบเบาๆบนหลังมือ

"อ๊ะ!" เด็กสาวหลุดเสียงอุทานด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆก็โดนยกตัวขึ้นมาบนโต๊ะทำงาน โดยมีต้นน้ำยืนอมยิ้มอยู่กลางหว่างขา

"ยะ..อย่ามายิ้มแบบนั้นนะ"

"ถ้าไม่อยากให้ฉันยิ้ม ก็ยิ้มแทนฉันสิ"

"อย่ามาแตะนะ! หนูสู้จริงๆด้วย" เธอถลึงตาใส่อย่างเอาเรื่องเมื่อต้นน้ำยกมืออีกข้างหนึ่งขึ้นมาปลดสายคล้องคอของชุดว่ายน้ำออก ส่งผลให้หน้าอกใหญ่เกินขนาดสลางออกจากกัน

"ใครอนุญาตให้แต่งตัวแบบนี้ ไม่รู้เหรอว่าหวง"

"หนูจะแต่งแบบไหนมันก็เรื่องของหนู"

"ไม่ได้ยินเหรอว่าหวง?"

"..."

"หรือต้องให้แสดงออกถึงจะเข้าใจ"

"ทำแบบนี้เพราะต้องการตัวหนูเหรอ"

"...คิดถึง" ต้นน้ำตอบเสียงเบาราวกับกระซิบ แล้วอาศัยจังหวะในตอนที่คะนิ้งชะงักไปถอดเสื้อเชิ้ตสีดำของเธอออก "ไม่ได้เหรอ"

"..." ทั้งที่อยากปฏิเสธแต่ร่างกายกลับโอนอ่อนผ่อนตามไปกับสัมผัสที่คุ้นเคยของเขา คะนิ้งกัดปากเบาๆเมื่อมือซุกซนของต้นน้ำเลื่อนลงไปดึงสายกางเกงชั้นในออก พร้อมกับเลื่อนใบหน้าเข้ามาขโมยหอมแก้มเธอฟอดใหญ่

ฟอดดดดดด~

"ขอนะ ไม่เหมือนวันนั้นแน่นอน...สัญญา" ไม่รอให้อีกคนเอ่ยปากอนุญาตหรือปฏิเสธต้นน้ำก็จัดแจงท่าทางให้เธอหันหน้าเข้าหาโต๊ะทำงานทันที แล้วถอดเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว

"อึก..ตะ..ต้นอย่า~" มือบางจับขอบโต๊ะแน่นเมื่อคนข้างหลังขยับเข้ามาแนบชิดจนแผ่นหลังเปลือยเปล่าสัมผัสกับมัดกล้ามเนื้อหน้าอกแกร่ง

"ไม่รุนแรงหรอก แต่เจ็บหน่อยนะ" น้ำเสียงกระเส่าของคนข้างหลังทำเอาไรขนอ่อนตามร่างกายของเด็กสาวลุกชูชัน เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเมื่อส่วนหัวของแก่นกายใหญ่ค่อยๆดันรุกล้ำเข้ามาในช่องทางรักคับแคบ

ปึก!!

"อื้อ!!" ความเจ็บปวดตรงเข้าเล่นงานใจกลางความเป็นสาวเมื่อชายหนุ่มจงใจอัดกระแทกกระทั้นเข้ามาเต็มแรงจนความใหญ่โตดันเข้าไปทักทายภายในกายสาวจนสุดความยาวของมัน

"อ๊า..." ต้นน้ำเชิดหน้าเปล่งเสียงครางแหบพร่าอย่างสุดจะกลั้น ก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวสะโพกสอบเข้าออกอย่างเนิบนาบ มอบความเร่าร้อนให้เพื่อให้คะนิ้งรู้ว่าเขาโหยหาเธอมากขนาดไหน

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!