บทที่ 66

"ถ้าพ่ออยากให้หนูกลับบ้านหนูนั่งแท็กซี่กลับเองได้ค่ะ ไม่ต้องมาทำตัวเป็นพี่ชายแสนดีต่อหน้าหนูหรอก เพราะหนูรู้ธาตุแท้ของพี่เจอาร์ดี"

"งั้นเหรอ?" เจอาร์แสร้งทำหน้ายียวน แล้วก้าวเข้าไปประชิดโดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันตั้งตัว

"อย่ามาแตะต้องตัวหนูนะ! ถ้าไม่อยากอายคนก็ถอยไปห่างๆหนู!" ความตกใจทำให้คะนิ้งเผลอส่งเสียงดังอย่างลืมตัว เรียกความสนใจจากผู้คนรอบข้างให้หันมาที่เธอและเจอาร์เป็นตาเดียว แต่กลับไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้ามาช่วยเลย

"ใครกันแน่ที่ต้องอาย ถ้าพี่ทำเหมือนที่เคยทำ"

"นะ..หนูนั่งแท็กซี่ไปเองได้" คะนิ้งรีบหยิบมือถือในกระโปรงนักเรียนออกมาหมายจะโทรหาต้นน้ำอีกครั้ง แต่กลับโดนเจอาร์แย่งไปจากมืออย่างอุกอาจ

"อย่ามายุ่งกับของๆหนูนะ!"

"อย่าดื้อให้มาก" ชายหนุ่มเค้นเสียงลอดไรฟัน แม้สีหน้าจะยังยิ้มแย้มก็ตาม "อย่าบังคับให้ฉันต้องร้ายกับเธอเหมือนวันนั้น"

"..." เป็นอีกครั้งที่คะนิ้งชะงักไปเพราะคำพูดของเจอาร์ ภาพความทรงจำเก่าๆที่เคยโดนเขากระทำหลั่งไหลเข้ามาในสมองอีกครั้ง เธอกำหมัดแน่นด้วยความไม่พอใจ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้เลย

"อยากได้คืนก็ตามมา หวังว่าฉันคงไม่ต้องพูดซ้ำหลายๆรอบ" ว่าจบก็เก็บมือถือเครื่องหรูของเด็กสาวไว้ในกระเป๋ากางเกงยีนส์ของตัวเองทันที แล้วหันหลังเดินกลับไปที่รถยนต์คันหรูซึ่งจอดอยู่ไม่ไกลนัก

"ต้นมาหาหนูด้วยนะ..." เด็กสาวพึมพำกับตัวเองเบาๆ เมื่อไม่มีทางเลือกจึงยอมเดินตามเจอาร์ไป เธอภาวนาให้ต้นน้ำโทรกลับมาและรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังจะไปที่ไหน

"กลัวฉันขนาดนั้นเลย?" เจอาร์ยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นท่าทางไม่ไว้ใจของเด็กสาวที่นั่งอยู่บนเบาะที่นั่งข้างๆในรถยนต์คันหรู

"..."

"อย่าเงียบสิ เพราะถ้าเธอเงียบฉันจะทำให้เธอยอมเปิดปากด้วยวิธีของฉัน"

"หนูรู้แล้วว่าพี่เจอาร์เลว แต่ไม่จำเป็นต้องแสดงความเลวออกมามากขนาดนั้นก็ได้ค่ะ"

"ปากเก่งนิ ระวังจะน้ำตาตกเพราะคนเลวอย่างฉันก็แล้วกัน"

"ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย ถ้าไม่ชอบหนูก็ต่างคนต่างอยู่สิ มาวุ่นวายกับหนูทำไม"

"ขอโทษที่ไม่มีคำตอบให้ เพราะฉันมันคนเลว ถนัดทำแต่เรื่องเลวๆอยู่แล้ว"

"น่ารังเกียจ"

"ว้าวววว เด็กน้อยจะเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาแล้วเหรอเนี่ย น่าตื่นเต้นดีจัง"

"หนูเป็นแบบนี้มานานแล้ว ไม่ถนัดตีสองหน้าหลอกคนอื่นเหมือนพี่เจอาร์หรอกค่ะ"

"หึ" เจอาร์หัวเราะน้อยๆให้กับคำพูดของคนข้างๆ ขณะที่สายตายังมองถนนเบื้องหน้า "คำพูดคำจาไม่ใสซื่อเหมือนตอนอยู่ต่อหน้าไอ้หมอนั่นเลยนะ"

"..." คะนิ้งเลือกที่จะเงียบเพราะไม่อยากต่อปากต่อคำให้เสียอารมณ์ ซึ่งเจอาร์ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อหลังจากนั้นเหมือนกัน

@บ้านของคะนิ้ง