ตอนที่ 35 ความผิดและการชำระแค้น

เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น ซุยเจี๋ยมักเงียบขรึมและพูดน้อย แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าอวี๋จาว เขากลับแสดงความอดทนและมีชีวิตชีวามากขึ้น

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรไปมากแค่ไหน คนบนเตียงก็ยังคงไม่มีการตอบสนองใด ๆ

สุดท้ายเขาจึงได้แต่นั่งถอนหายใจ

อวี๋จาวที่หลับตาแกล้งนอนฟังการระบายของซุยเจี๋ยตลอดทั้งกระบวนการกลับไม่แสดงความเคลื่อนไหวใด ๆ แถมยังรู้สึกว่าเสียงมันช่างรบกวนเสียจริง

คำพูดเหล่านี้

นางได้ยินคำพูดเหล่านี้มามากพอแล้วในชาติที่แล้ว

ไม่ว่าจะเป็นซุยเจี๋ย ฟางเฉิงหล่าง หรือซูหมิง คนอื่น ๆ นั้นยึดติดกับสิ่งที่ตนเห็น และไม่เคยฟังคำแก้ตัวจากผู้อื่น

ยกตัวอย่างจากเรื่องสวนยาที่ซุยเจี๋ยเพิ่งกล่าวถึงเมื่อสักครู่

ซุยเจี๋ยในฐานะนักปรุงยา ต้องการสมุนไพรจำนวนมาก จึงได้เปิดสวนยาในยอดเขาตู๋เยว่

สมุนไพรที่ปลูกในสวนยาของเขานั้นไม่ใช่สมุนไพรที่หายากนัก แต่เป็นสมุนไพรที่นักปรุงยามักใช้บ่อยที่สุด ดังนั้นซุยเจี๋ยจึงให้ความสำคัญกับสวนยานั้นมาก

เนื่องจากสมุนไพรในสวนยาต้องการการดูแลอย่างสม่ำเสมอ และซุยเจี๋ยมักจะปิดกั้นตัวเองเพื่อฝึกฝนการปรุงยา เขาจึงมอบหน้าที่ดูแลสวนยาให้กับอวี๋จาว

อวี๋จาวแน่นอนว่าได้ทุ่มเทอย่างเต็มที่ เพื่อดูแลสมุนไพรให้ดีขึ้น นางยังได้ไปศึกษาความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรโดยเฉพาะ ด้วยความพยายามหลายปีที่ผ่านมา จึงไม่เคยเกิดข้อผิดพลาดเลยสักครั้ง

แต่ก่อนวันที่ซุยเจี๋ยจะปิดกั้นตัวเองเพื่อฝึกปรุงยา เขาได้ไปที่สวนยาเพื่อตัดสมุนไพรบางส่วนที่ต้องใช้ทันที และพบว่ามีพื้นที่กว้างในสวนยาที่สมุนไพรสภาพไม่ดี บางส่วนถึงขั้นเหี่ยวเฉาตายไปแล้วเกือบครึ่งหนึ่ง

หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียด เขาพบว่า สาเหตุที่ทำให้สมุนไพรในสวนยาสภาพไม่ดีนั้นเป็นเพราะน้ำที่ใช้รดสมุนไพรมีรากของสมุนไพรชนิดหนึ่งชื่อว่า “หลงเช่อฮวา” ปนอยู่

หลงเช่อฮวา ดอกและใบไม่มีพิษ แต่รากกลับมีพิษร้ายแรง

และบังเอิญในสวนยามีการปลูกหลงเช่อฮวาอยู่แปลงหนึ่งด้วย

ซุยเจี๋ยจึงเชื่อว่าอวี๋จาวประมาทขณะเก็บสมุนไพร และเผลอนำรากของหลงเช่อฮวามาผสมในน้ำ เขาจึงเรียกนางมาเพื่อตำหนิอย่างรุนแรง

อวี๋จาวแน่นอนว่าไม่ยอมรับคำกล่าวหานั้น

นางดูแลสวนยามานานกว่าซุยเจี๋ย และรู้ดีถึงสิ่งที่ต้องระวังในการดูแลสวนยา รวมถึงลักษณะของสมุนไพรแต่ละชนิดในสวนยานั้น

นางคงไม่มีทางทำผิดพลาดง่าย ๆ แบบนี้ได้แน่นอน

นอกจากนี้นางยังจำได้อย่างชัดเจนว่าในช่วงเวลานั้นนางไม่ได้เก็บหลงเช่อฮวาเลย และยิ่งไปกว่านั้นไม่มีทางที่นางจะทิ้งรากของมันไว้ เป็นการใส่ร้ายและวางกับดักให้นางแน่ ๆ