ตอนที่ 39 การปิดด่านบำเพ็ญเพียร

ยิ่งไปกว่านั้น คนอย่างฟางเฉิงหล่าง หลานจืออวี๋ พวกเขาก็แค่คนโง่เง่า หากพวกเขายังสามารถกลายเป็นยอดคนแห่งแดนการบำเพ็ญเซียนได้ แล้วทำไมนางถึงจะไม่สามารถแทนที่พวกเขาได้

นาง เย่ฉงซิน จะต้องกลายเป็นสตรีผู้เป็นตำนานที่สุดในแดนแห่งการบำเพ็ญเซียน

"นางจะทำให้ชื่อของเย่ฉงซินก้องกังวานไปทั่วแดนแห่งการบำเพ็ญเพียร"

ความทะเยอทะยานของเย่ฉงซิน มีเพียงอวี๋จาวที่เกิดใหม่อีกครั้งเท่านั้นที่มองเห็นได้ชัดเจน ด้านอาจารย์ของนางอย่างเซียนชิงเหยี่ยกลับมีเพียงความเวทนาต่อนางอย่างเต็มเปี่ยม

เซียนชิงเหยี่ยนกำลังจะกล่าวเตือนนางอีกสักคำ แต่สายตาชำเลืองไปเห็นอวี๋จาวยังคงคุกเข่าบนพื้น จึงกล่าวอย่างเย็นชาว่า "การฝึกที่หุบเขามังกรคำรามครั้งนี้ จะให้ศิษย์น้องของเจ้าทำแทน ส่วนเรื่องที่เจ้าจะฝึกวิชาก็จะไม่ติดตามแล้ว"

ด้วยสายตาของเซียน ชิงเหยี่ยนเขาสามารถมองออกได้ทันทีว่าอวี๋จาวในตอนนี้กำลังฝึกวิชาที่ไม่ใช่เคล็ดวิชาจันทร์ฉายเหนือมหาสมุทรของเขา

สำหรับเขาแล้ว การที่อวี๋จาวฝึกวิชาที่เขาคิดค้นขึ้นเองนั้น ถือเป็นการดูหมิ่นวิชาจันทร์ฉายเหนือมหาสมุทร

การที่อวี๋จาวเลือกเปลี่ยนวิชาเอง กลับเป็นเรื่องที่ดี

แต่สิ่งที่เขาคิดในใจนั้น เขาไม่อาจแสดงออกมาได้ การกระทำนี้จึงกลายเป็นข้ออ้างที่ดีในการปฏิเสธคำขอของอวี๋จาว

อวี๋จาวรู้ดีว่า ระหว่างตัวนางกับเย่ฉงซิน เซียนชิงเหยี่ยนจะเลือกเย่ฉงซินโดยไม่มีข้อแม้

นางเพียงต้องการลองสักครั้ง และเมื่อได้ผลลัพธ์แล้วก็ไม่ยืดเยื้อ ตัดสินใจขอตัวลาออกไปอย่างเด็ดขาด

หลังจากออกจากถ้ำของเซียนชิงเหยี่ยนนางก็รีบลงจากภูเขา มุ่งตรงไปยังยอดเขาทันที

ปิดด่านบำเพ็ญเพียรสามปี สำนักห้าธาตุ ยังคงดำเนินไปตามปกติ

เคยมีข่าวลือเกี่ยวกับอวี๋จาว แต่ในสามปีนี้ข่าวอื่น ๆ ก็มาแทนที่

ดังนั้นการออกเดินทางครั้งนี้จึงไม่ได้ดึงดูดความสนใจมากนัก นางจึงเดินทางมาถึงยอดเขาได้อย่างราบรื่น

“ศิษย์พี่โจว”

โจวจินเยว่กำลังเตรียมตัวสำหรับการทดสอบในอีกสามวันข้างหน้า เมื่อหันไปตามทิศทางเสียงที่ได้ยินก็เห็นอวี๋จาว นางแสดงสีหน้ายินดี "ศิษย์น้องอวี๋"

เมื่อได้พบโจวจินเยว่อีกครั้ง อวี๋จาวรู้สึกถึงความสบายใจที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้

ในขณะที่กำลังจะก้าวไปข้างหน้า โจวจินเยว่เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็จับแขนของนางแล้วมองนางอย่างละเอียด

"เจ้าเล่ามาสิ ทำไมถึงไปยุ่งกับคนที่ไร้สมองอย่างเฉวียนเหยี่ย ทั้งที่รู้ดีว่าเขาคือคนแบบไหน พอข่าวแพร่กระจายออกไป ทุกคนต่างบอกว่าจุดตันเถียนของเจ้าถูกทำลายจนไม่อาจฝึกฝนได้อีก ข้ารีบร้อนจนเกือบจะคว้ากระบี่ไปตามหาฟางเฉิงหล่างเพื่อสู้ตายเลยนะ"