บทที่ 1020

กิบสันรู้ว่าชาร์ลีได้ตรวจสอบรายละเอียดทั้งหมดของเขาแล้วเมื่อได้ยินคำพูดของชาร์ลี เขาอ้อนวอนด้วยความสิ้นหวัง “เจ้านาย นี่เป็นความเข้าใจผิดทั้งหมด! ฉันมีศัตรูอยู่บ้าง และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ชื่อเสียงของฉันเสื่อมเสียตลอดเวลา ฉันไม่เคยเกี่ยวข้องกับการค้าเด็กมาก่อน มันเป็นแค่ข่าวปลอม!”

ชาร์ลีหัวเราะคิกคัก “คิดว่าฉันโง่งั้นเหรอ?”

กิบสันอ้อนวอนโดยเอาหัวโขกพื้นจนหน้าผากเปื้อนเลือด “ได้โปรด เจ้านาย คุณต้องเชื่อผม ทั้งหมดนี้เป็นความคิดของแม็กซ์! เขาเข้าหาผมก่อนโดยบอกว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องไร้สาระที่เขาต้องการเงินอย่างเร่งด่วน เขาเป็นคนบอกฉันว่ามีเด็กหลายคนในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขายังคิดแผนทั้งหมดให้เราลักพาตัวเด็กเหล่านั้นอีกด้วยครับ!”

ชาร์ลีพูดอย่างเย็นชาว่า “ไม่ต้องห่วง ฉันจะจัดการพวกนายทีละคนทีหลัง แต่ก่อนอื่น บอกฉันทีว่านายวางแผนจะขายเด็ก ๆ ให้ใคร?”

กิบสันยอมรับอย่างเร่งรีบ “เจ้านาย เด็กพวกนี้จะถูกขายให้กับองค์กรขอทานในซัดเบอร์รี่!”

ชาร์ลีถามว่า “ใครเป็นผู้ซื้อของนาย?”

กิบสันตอบอย่างรวดเร็วว่า “ผู้อาวุโสในองค์กรขอทานครับ!”

ชาร์ลีขมวดคิ้ว “ผู้อาวุโส? มีเหล่าผู้อาวุโสในองค์กรขอทานนี้งั้นเหรอ?”

กิบสันพยักหน้าอย่างล้นเหลือและกล่าวว่า “ครับ! พวกเขาได้ก่อตั้งองค์กรตามนิยายศิลปะการต่อสู้ เพราะพวกเขาแสร้งทำเป็นขอทานและหลอกลวงเงินทุกที่ นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาเรียกตัวเองว่าองค์กรขอทาน ผู้นำที่อยู่ด้านบนสุดของพีระมิดการบริหารคือหัวหน้าของพวกเขา ตามด้วยรองหัวหน้าสองคน ผู้อาวุโสเก้าคน ผู้นำจังหวัดหลายสิบคนทั่วทั้งจังหวัดและลูกน้องนับหมื่นคน…”

ชาร์ลีไม่คาดคิดมาก่อนว่ากลุ่มขอทานซึ่งดำรงอยู่เป็นปีศาจล้วน ๆ มีโครงสร้างเป็นองค์กรที่ใหญ่โตเช่นนี้! เป็นการค้นพบที่น่าตกใจสำหรับชาร์ลี!