บทที่ 1027

ขณะที่รถยกเข้าใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ชาร์ลีก็บอกให้คนรอบ ๆ หลีกทาง ก่อนที่เขาจะโบกมือให้คนขับรถยก เขาพูดว่า “มาเลย วางมันไว้ตรงนี้!”

คนขับรถยกเมอร์เซเดส-เบนซ์ เอส-คลาส กันกระสุนไปทางที่ชาร์ลีสั่งทันที

ไอแซคพูดขึ้นในเวลานี้ “อย่าเพิ่ง อย่าเพิ่งวางรถมันลง ไม่อย่างนั้นมัน มันอาจเหยียบคันเข้าทำร้ายนายน้อยได้ ถอดล้อทั้งหมดของรถมันก่อน”

คนงานสองสามคนจากไซต์ก่อสร้าง รีบนำอุปกรณ์ติดตัวขึ้นไปบนรถยกและเริ่มถอดล้อทั้งสี่ออกจากรถ

ในเวลานี้มีชายอ้วนคนหนึ่งนั่งอยู่ภายในรถ ชายอ้วนคนนั้นแสดงสีหน้าหวาดกลัว เขาตะโกนออกมาจากรถ “พวกแกเป็นใคร พวกแกคิดว่าพวกแกกำลังทำอะไรอยู่?”

ชาร์ลีเพิกเฉยต่อเขาโดยสิ้นเชิง

หลังจากที่รถทั้งสี่ล้อถูกถอดออก รถยกก็วางรถเบนซ์ลงในที่สุด

ชาร์ลีหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ก่อนจะเปิดฟังก์ชันบันทึกวิดีโอ ในเวลานี้ เขามองชายอ้วนที่นั่งอยู่ในรถผ่านกระจกรถก่อนจะพูดอย่างเย็นชาว่า “นายเป็นรุ่นพี่ที่มีหน้าที่รับผิดชอบซื้อเด็ก ๆ ให้แก่องค์กรขอทานใช่ไหม? ฉันจะให้โอกาสนายก้าวลงจากรถด้วยตัวเองเดี๋ยวนี้ ถ้านายไม่คว้าโอกาสในตอนที่นายยังทำได้ นายจะต้องชดใช้สำหรับการกระทำของนาย”

ชายอ้วนมองเขาด้วยความกังวลใจก่อนจะโพล่งออกมา “แกเป็นใคร? ฉันไม่เคยรู้จักแกมาก่อน ไม่ได้มีความเกลียดชังระหว่างเรา แล้วแกมาโกธรอะไรฉัน?”

ชาร์ลียกกิบสันขึ้นจากพื้นแล้วชี้มาที่เขาก่อนจะถามคนอ้วนว่า “นายรู้จักคนนี้ไหม? คุณไม่ได้วางแผนที่จะซื้อเด็กกำพร้าสิบคนจากเขาเหรอ?”

ใบหน้าของชายอ้วนซีดในทันที

หลังจากนั้นชายอ้วนก็จ้องไปที่กิบสันก่อนจะดุด่า “แก ไอ้สกุลลิตเติ้ล! แกกล้าดียังไงมาขายฉันวะ?”

กิบสันก็เต็มไปด้วยความโกรธเช่นกัน เขาไม่มีที่อื่นที่จะระบายความคับข้องใจของเขา และเขาทำได้เพียงจ้องไปที่ชายอ้วนใน และสาปแช่งอย่างบ้าคลั่ง “ไอ้สารเลวเอ๊ย! เรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นกับฉันถ้าไม่ใช่เพราะแก! แกทำให้ฉันและครอบครัวต้องซวย!”

ชาร์ลีมองคนอ้วนอีกครั้งก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันจะถามนายเป็นครั้งสุดท้าย นายจะไม่ลงจากรถเองใช่ไหม?”

ชายอ้วนปฏิเสธที่จะก้าวออกจากรถ ต่อให้เขาจะต้องตายก็ตาม เพราะเขารู้สึกปลอดภัยถ้าเขายังคงอยู่ในรถ