บทที่ 1041

โดนัลด์และอลิซใกล้ชิดกันอย่างแนบแน่น ขณะที่จ้องมองบนโทรศัพท์ หลังจากดูวิดีโออันสยดสยองนี้ พวกเขาเขวี้ยงทำลายโทรศัพท์จนพังยับเยิน

เธอตื่นตระหนกทันที เมื่อเห็นน้องชายบีบคอน้องสะใภ้จนตาย เธอเห็นน้องชายของเธอถูกเชื่อมติดกับตัวรถที่ถูกโยนลงแม่น้ำให้จมน้ำตาย เธอทรุดทันที ขาของเธออ่อนแรงและล้มพับลงกับพื้น

หลังจากนั้น เธอก็ร้องออกมาอย่างสิ้นหวัง “เนลสัน! น้องชายของฉัน! นายตายอย่างน่าสงสารเหลือเกิน! ตอนนี้นายตายแล้ว ตระกูลบิชอปของพวกเราจะสูญสิ้นแล้ว! นายจะให้ฉันสู้หน้ากับพ่อแม่ของเราในอนาคตได้ยังไง? ฉันจะสู้หน้ากับเหล่าบรรพบุรุษของตระกูลบิชอปได้ยังไงกัน?”

หลังจากที่เธอพูด อลิซก็เริ่มทุบพื้นด้วยกำปั้นของเธออย่างแรง ก่อนที่เธอจะตะโกนอย่างบ้าคลั่ง “น้องชายที่แสนดีของฉัน บอกฉันมาสิ ว่าใครฆ่านาย! ฉันจะฉีกมันเป็นชิ้น ๆ เพื่อแก้แค้นให้กับนาย! ไอ้บ้านั่นช่างโหดร้ายจริง ๆ!”

เมื่อฌอนเห็นว่าผิวหนังที่กำปั้นของแม่ฉีกขาดและมีเลือดไหลจากการทุบพื้น เขาจึงรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อจับมือแม่ของเขาก่อนจะเกลี้ยกล่อม “แม่ครับ น้าไปแล้ว อย่าเป็นแบบนี้เลย…”

ขณะนี้อลิซกำลังบ้าคลั่ง เธอคว้าคอเสื้อสามีของเธอ ก่อนที่เธอจะตะโกนด้วยท่าทีสิ้นหวังและโกรธจัด “โดนัลด์ เว็บบ์! ใครเป็นคนฆ่าน้องเขยของคุณ? คุณต้องหาตัวไอ้คนที่ฆ่าเขาให้ได้! คุณต้องเอาไอ้บ้านั่นมาให้ฉัน ฉันจะฆ่ามันด้วยตัวฉันเอง ฉันจะล้างแค้นให้น้องชายของฉัน!”

โดนัลด์หงุดหงิดอย่างมากในเวลานี้

เขาไม่สนใจเลย ว่าเนลสันจะตายหรือจะมีชีวิตอยู่

ยิ่งกว่านั้น เขาอยากให้เนลสันตายมาตั้งนานอยู่แล้ว

เขาเบื่อหน่ายกับเนลสัน ที่ทำแต่เรื่องแย่ ๆ ทั้งนั้น เขาไม่เข้าใจเลยว่า เนลสันได้รับการช่วยเหลือจากเขาที่เป็นพี่เขยมาตลอด แต่ทำไมเนลสันถึงต้องทำสิ่งที่น่ารังเกียจอย่างเช่น ลักพาตัวผู้หญิงและเด็กแบบนี้ ยิ่งไปกว่านั้นเนลสันทำให้ชื่อเสียงของเขาทั้งหมดต้องเสื่อมเสีย!

อย่างไรก็ตาม โดนัลด์ไม่เคยคาดคิดว่าเนลสันจะต้องตายในลักษณะเช่นนี้