บทที่ 1050

ขณะที่เธอพูด คุณนายลูอิสถามเสียงเบา ๆ ว่า “ชาร์ลี นายเป็นคนถ่ายวิดีโอที่โพสต์บนอินเทอร์เน็ตหรือเปล่า? นายเป็นคนค้นพบเด็ก ๆ ใช่ไหม?

ชาร์ลียิ้มขณะที่เขาพูด “คุณนายลูอิส คุณคิดมากเกินไป ผมจะไปมีอำนาจและความสามารถแบบนั้นได้อย่างไร?”

คุณนายลูอิสเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจและพูดว่า “ฉันดูวิดีโอนั้นแล้ว เหมือนว่าแม็กซ์จะตายไปแล้ว… ฉันไม่นึกเลยว่าเด็กคนนี้จะเลือกเดินบนเส้นทางแบบนี้…”

ชาร์ลีก็ถอนหายใจขณะที่เขาพูด “ผมก็ดูวิดีโอแล้วเหมือนกัน แม็กซ์เลือกเดินทางที่ผิด แต่คุณก็อย่าเสียใจไปเลยครับ คุณนายลูอิส”

“ฉันรู้…” คุณนายลูอิสตอบด้วยท่าทีเศร้าสร้อย “ฉันคิดมาตลอด ว่าฉันจะต้องตายก่อนพวกนาย พวกลูก ๆ ของฉัน ฉันคิดเสมอว่าพวกนายทุกคนจะมาร่วมงานรำลึกถึงของฉัน พวกนายจะมามอบดอกไม้ในวันที่ฉันแก่และจากไป…”

ขณะที่เธอพูดเรื่องนี้ คุณนายลูอิสสะอื้นเบา ๆ “ฉันไม่คาดคิดเลยจริง ๆ ว่าจะมีเด็กคนหนึ่งมาตายก่อนฉัน แม็กซ์ เจ้าเด็กคนนี้ …ช่างน่าโมโหและก็น่าสงสารมากจริง ๆ”

"ใช่แล้วครับ!" ชาร์ลีพูดต่อ “คุณนายลูอิส อย่าคิดมากไปเลย ผมเชื่อว่าเรื่องราวของแม็กซ์จะทำให้หลายคนตื่นจากความชั่วที่ตนทำ และการตายของเขาอาจทำให้คนไม่ดีทั้งหลายกลับมาแก้ไขตัวเอง ถ้าเป็นแบบนี้ แม็กซ์จะถือได้ว่าทำความดีเพื่อสังคมด้วยครับ”

คุณนายลูอิสตอบ “นายพูดถูก ชาร์ลี แต่ฉันคุยต่อด้วยไม่ได้แล้ว ฉันต้องไปดูแลเด็ก ๆ ที่ตื่นแล้วก่อน อย่าลืมกลับมาเยี่ยมที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในครั้งต่อไปด้วยนะ!”

“ได้ครับ คุณนายลูอิส!”

ชาร์ลีวางสาย ก่อนจะถอนหายใจแล้วเดินกลับเข้าไปในบ้าน

***

ณ เวลานี้ โจอี้ คนที่ชอบหากำไรอย่างง่าย ๆ และงาม ๆ เพิ่งจะเลิกงาน

ข้อกำหนดในการทำงานที่โรงงานของเขานั้นเข้มงวดมาก และห้ามไม่ให้พกโทรศัพท์มือถือติดตัวไปด้วยในช่วงเวลาทำงาน ดังนั้น โจอี้จึงไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ หรือฟีดข่าวที่มีอยู่ในอินเทอร์เน็ต

หลังจากเลิกงาน โจอี้ก็เปลี่ยนเสื้อผ้าของตัวเองในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า หลังจากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เมื่อเขามองไปที่มัน เขาตระหนักว่าเขาได้รับการแจ้งเตือนมากมายจากแอพส่งข้อความของเขา

เขาเปิดแอพข้อความ และพบว่าแชทกลุ่มของสถาบันเด็กกำพร้าโอลรัส ฮิลล์ อัดแน่นไปด้วยข้อความ