บทที่ 1053

โจอี้เม้มริมฝีปากอย่างเชื่องช้ากับคำพูดที่รุนแรงและตรงไปตรงมาของชายคนนั้น เขาไม่กล้าคัดค้าน ดังนั้นเขาจึงกระแอมและรีบพูดว่า “เอาล่ะเพื่อน แปดร้อยก็ได้ งั้นมาเร็ว ๆ! ฉันกำลังรีบ"

“เดี๋ยวก่อน ฉันจะรู้ได้ยังไงว่านายจะหลอกฉันเปล่า? นายไม่น่าเชื่อถือเลย ฉันเรียนรู้บทเรียนนี่มานานแล้ว! โอนเงินมาให้ฉันก่อน!”

“โอเค ๆ ใจเย็น ๆ เพื่อน! ฉันจะโอนเงินให้นายทันที มาเร็ว ๆ อย่าช้านัก!”

“ฉันจะไปเมื่อฉันได้รับเงิน ไม่มีเงิน ไม่ต้องมาคุย!”

โจอี้รีบหยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดแอปธนาคารบนมือถือ เขาเตรียมที่จะโอนเงินแปดร้อยดอลลาร์ให้กับชายคนนั้น แต่เมื่อเขาคลิกเพื่อยืนยันการชำระเงิน เขาก็พบว่าบัญชีของเขามียอดคงเหลือไม่เพียงพอ!

ในตอนนี้เองที่เขาตระหนักว่าเขาได้ให้เงินออมเกือบทั้งหมดแก่แม็กซ์ไปแล้ว และเหลือเพียงห้าร้อยดอลลาร์สำหรับตัวเองเป็นค่าใช้จ่ายประจำวัน ตรรกะของเขาเรียบง่าย ยิ่งเขาให้มาก ก็ยิ่งได้กลับมามาก ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะประหยัดสำหรับตัวเองด้วยเงินห้าร้อยดอลลาร์ จนกว่าเขาจะได้รับรายได้จากการลงทุน

นี่เป็นผลที่ทำให้เขามีไม่ถึงแปดร้อยดอลลาร์ในขณะนี้

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องโอนเงินห้าร้อยดอลลาร์ก่อน จากนั้นจึงส่งข้อความเสียงให้กับชายคนนั้นว่า “เฮ้ เพื่อน ฉันขอโทษนะ ตอนนี้ฉันมีเงินแค่ห้าร้อยดอลลาร์ นายรับไปก่อนแล้วกัน เดี๋ยวฉันจะโอนส่วนที่เหลืออีกสามร้อยให้กับนายทันทีที่ฉันมีเงิน!”

เขาได้รับข้อความเสียงทันที “หุบปาก ไอ้บ้าเอ้ย! คิดว่าเป็นวันแรกที่ฉันรู้จักแกรึไง? คราวที่แล้วตอนที่ฉันไปเที่ยวฮ่องกงกับแฟน แกก็ขอให้ฉันซื้อชุดเครื่องสำอางให้แฟนของแก ในราคา 1,320 ดอลลาร์ แต่แกกลับจ่ายให้ฉันเพียง 1,100 แล้วแกก็บอกว่าจะให้ฉันทันทีที่แกได้เงินเดือน แล้วเป็นไงต่อล่ะ? ทุกวันนี้แกยังติดหนี้ฉันอยู่สองร้อยยี่สิบ! แล้วแกยังคาดหวังให้ฉันเชื่อใจแกอีกได้ยังไง?”

โจอี้อ้อนวอนอย่างเร่งด่วน “โธ่ เพื่อน ฉันขอโทษสำหรับเหตุการณ์นั่น มันเป็นความผิดของฉัน ฉันลืม! ขอร้องแหละ อย่ากลัวไปเลย ฉันจะไม่มีวันทำอีก เชื่อใจฉันอีกครั้งเถอะ! ฉันจะจ่ายให้นายพร้อมกับสองร้อยยี่สิบดอลลาร์เลย ตกลงไหม?”

"นายเอาห้าร้อยนั่นไปก่อน แล้วมาช่วยฉันลากรถที เมื่อฉันขายรถ ฉันจะจ่ายส่วนที่เหลือให้นายห้าร้อยยี่สิบ ตกลงไหม แล้วก็ปัดเศษขึ้นให้ด้วย ฉันจะให้นายหกร้อยเลย!”

ชายคนนั้นยืนยัน "ไม่! นายต้องจ่ายเงินให้ฉันแปดร้อยวันนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ไป ขอโทษทีเพื่อน"

หลังจากข้อความเสียง ชายคนนั้นก็คลิกเพื่อยอมรับการชำระเงิน จากนั้นเขาก็กดคืนเงินจำนวนสองร้อยแปดสิบดอลลาร์ให้กับโจอี้ และพูดว่า “นายเป็นหนี้ฉันสองร้อยยี่สิบ ฉันจะเอาแค่นั้น แล้วถ้านายต้องการบริการลากจูงของฉัน ก็โอนเงินแปดร้อยให้ฉัน!”

“นี่นาย…”