บทที่ 1056

มันน่าขยะแขยงมากเพราะเลือดของโจอี้เปื้อนไปทั่วกางเกงของเจย์เดน!

เจย์เดนเตะเขาออกไปและตะโกนอย่างโกรธจัด “หยุดเลย ไอ้บ้าเอ้ย! นี่แกบ้าไปแล้วเหรอ? แกอยากตายมากรึไง? รถฉันกลายเป็นรถแกตั้งแต่เมื่อไร?! ไอ้เวรนี่!”

โจอี้คิดว่าเจย์เดนเป็นหนึ่งในเจ้าหนี้ของแม็กซ์และกำลังพยายามเอารถออกไปเป็นหลักประกัน เขาจึงรีบวิ่งไปข้างหน้าและเกาะขาของเจย์เดนอีกครั้ง ก่อนจะตะโกนว่า "ไม่ รถคันนี้เป็นของผม! มันเป็นของผม! คุณเอามันไปไม่ได้!"

เจย์เดนรู้สึกฉุนเฉียวอย่างมาก เขาคว้าคอของโจอี้และตบหน้าโจอี้หลายครั้ง พร้อมสาปแช่งว่า "แกมันบ้าไปแล้วใช่ไหม? แกไม่เห็นเหรอ ว่าฉันมีกุญแจ รถของฉันกลายเป็นของแกตั้งแต่เมื่อไร?”

โจอี้คร่ำครวญเสียงดัง “ไม่! นี่คือรถของแม็กซ์! เขาเป็นหนี้ผมหกแสนเหรียญและผมต้องการหนี้นั่นด้วยรถคันนี้ ไม่ได้นะ คุณขับมันออกไปไม่ได้! ผมตายแน่ ถ้าคุณทำแบบนั้น!”

“ไอ้เวรนี่!” เจย์เดนชกหน้าเขาอีกครั้งแล้วตะโกนว่า “แกนี่มันบ้าไปแล้วจริง ๆ สินะ! ฟังให้ดี นี่คือรถของฉัน! ไอ้สารเลวแม็กซ์นั่น มันชนท้ายรถฉัน! ฉันเอารถไปให้มันซ่อม แต่ตอนนี้มันตายแล้ว ฉันมาเอารถคืน! รถของฉัน! ถ้าแกพล่ามอะไรอีก ฉันจะฆ่าแกเดี๋ยวนี้!”

“ไม่ มันเป็นไปไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้! มันเป็นไปไม่ได้! แม็กซ์มีรถยนต์สองคัน หนึ่งคันเป็นเบ็นซ์ และอีกคันเป็นแฟตัน เขาขับรถเบ็นซ์ไปชนอะไรเข้า ดังนั้นเขาจึงขับแฟตันแทน และเขายังเป็นหนี้ผมอยู่! ตอนนี้เขาตายแล้ว ผมต้องชดใช้หนี้ด้วยรถคันนี้! ถ้าคุณไม่ให้รถผม ก็ฆ่าผมไปเลย! ผมคงไม่มีชีวิตอยู่ ถึงพรุ่งนี้อยู่ดี!”

เจย์เดนก็กำลังจะสติแตกเช่นกัน

เขาไม่ได้คาดหวังว่าชายคนนี้จะดื้อด้านถึงขนาดไม่ยอมอะไรเลย เขายังกล้าที่จะจับขาของเจย์เดนไม่ปล่อย แม้จะเป็นสภาพหลังจากที่เขาถูกทุบตีจนน่าสังเวชเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม เจย์เดนไม่สามารถฆ่าเขาได้ ในตอนกลางวันแสก ๆ เขาไม่ได้มีอำนาจและมีอิทธิพลมากพอที่จะปกปิดมันได้ถ้าเขาทำ...

ทั้งหมดที่เขาต้องการทำตอนนี้ คือการกำจัดคนบ้าคนนี้ออกไป เขาจึงอุ้มโจอี้ไปที่ท้ายรถแฟตัน เหมือนอุ้มลูกไก่ เขาชี้ไปที่ท้ายรถตรงรอยที่ถูกชน แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “แหกตาดูซะ! เห็นนี่ไหม? มันยุบลงไปใช่ไหม? ทำไมน่ะเหรอ? เพราะว่า ไอ้โง่งี่เง่าแม็กซ์ ได้ชนท้ายรถแฟตันที่น่าสงสารของฉัน ด้วยเบ็นซ์ของมันเมื่อวานนี้! ตอนนี้เชื่อฉันยัง?”