บทที่ 1070

ภายใต้สถานการณ์เลวร้ายเช่นนี้ ทุกคนในตระกูลเว็บบ์ต่างก็ยากที่จะข่มตาหลับลงได้

เมื่อฮันนาห์ถูกนำตัวมาที่คฤหาสน์ตระกูลเว็บบ์ ไบรอันไม่ได้ส่งเธอมาที่ห้องนั่งเล่นโดยตรง เขากลับนำเธอมาในส่วนที่พักคนรับใช้และเข้าไปเชิญโดนัลด์และฌอนออกมา

ทั้งพ่อและลูกรีบมาหาฮันนาห์อย่างรวดเร็ว เมื่อรู้เรื่องการมาถึงของเธอ

ทันทีที่เขาทั้งสองปรากฏตัว ฮันนาห์ก็คุกเข่าลงและขอบคุณพวกเขาอย่างมากที่ช่วยเธอไว้

ณอนพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ฮันนาห์ วิลสัน เราช่วยแกไว้ ไม่ใช่เพราะเราสงสารเห็นใจแกหรอกนะ แต่เพราะเราต้องการให้แกทำงานบางอย่างให้”

“ค่ะ...ค่ะ! อะไรก็ได้ค่ะ!”

“ฉันรู้ว่าแกแค้นใจไอ้ชาร์ลี เวด ฉันก็เหมือนกัน ความแค้นของฉันที่มีต่อมันมากมายเกินจินตนาการเลยล่ะ บอกฉันมาตรง ๆ แกอยากล้างแค้นไอ้ชาร์ลีไหม?”

ใบหน้าของฮันนาห์แดงก่ำด้วยโทสะอย่างเห็นได้ชัดขณะที่เธอพูด “แน่นอนค่ะ! ไอ้เลวนั่นเกือบจะฆ่าฉันและยังส่งฉันไปนรกเดินดินอีกด้วย! ฉันอยากจะฆ่าแล้วสับมันเป็นล้านชิ้นเลย!”

ฌอนกระหยิ่มยิ้มอย่างผู้ชนะและก้มหน้า “ดี ในกรณีนี้ ฉันจะส่งแกกลับไปโอลรัส ฮิลล์ งานหลักของแกก็คือทำทุกอย่างที่เป็นไปได้เพื่อล้างแค้นไอ้ชาร์ลีและครอบครัวของมันให้ได้ อะไรก็ได้!”

ฮันนาห์พยักหน้าอย่างมั่นใจ ถึงแม้ฌอนจะไม่บอก เธอก็จะออกตามล่าชาร์ลีอย่างแน่นอน หากมีโอกาสได้กลับไป

แล้วเธอก็อดไม่ได้ที่จะถาม “คุณเว็บบ์คะ คุณพอจะทราบไหมคะว่าตอนนี้ครอบครัวของฉันเป็นอย่างไรบ้าง? สามี ลูกชาย ลูกสาวและแม่สามีของฉันน่ะค่ะ”

ฌอนยิ้มมุมปาก “พวกเขาน่าสมเพชมากตอนนี้ ไอ้ชาร์ลีส่งพวกเขาไปยังทัณฑสถานหลายเดือนแล้วและยังไม่ถูกปล่อยตัวออกมา”