บทที่ 1078

ทั้งสองรู้สึกเหมือนที่คริสโตเฟอร์พ่อของพวกเขารู้สึกเมื่อไม่นานมานี้ เดิมที พวกเขาสองคนเกลียดแม่ผู้เห็นแก่ตัวซึ่งหนีไปพร้อมเงินของครอบครัว ทั้งสองคนมักจะก่นด่าและสาปแช่งแม่ของตัวเองในช่วงเวลาอันยากลำบากอยู่เสมอ

วันนี้นี่เองที่พวกเขาสองคนเพิ่งจะรู้ว่า ผู้เป็นแม่เองก็ทุกข์ทรมานด้วยเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนแม่จะต้องทุกข์ทรมานเสียยิ่งกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับพวกเขาทั้งหมดทุกคน

อย่างน้อยทั้งสี่คนก็ต้องอดทนกับความอยุติธรรมเล็กน้อยในทัณฑสถาน แต่ฮันนาห์กลับต้องเผชิญกับการทรมานที่เข้มข้นและทุกข์ทนอยู่ในเหมืองถ่านหินสีดำ

ตอนนี้เองที่สีหน้าของคุณท่านวิลสันดูน่าเกลียดน่ากลัว

เธอไม่ได้รู้สึกสงสารเห็นใจฮันนาห์เลยสักนิด เธอกลับรู้สึกเสียใจและเสียดายเงินที่เพิ่งสูญเสียไปเพราะชาร์ลี!

ณ จุดนี้ หญิงชราเดินตรงไปหาคริสโตเฟอร์ ก่อนจะตบเขาอย่างจังเข้าที่หน้า โดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัวเลยสักนิด

คริสโตเฟอร์ตกตะลึงเมื่อถูกตบ

เขามองผู้เป็นแม่ก่อนจะอุทาน “คุณแม่ คุณแม่ตบผมทำไมครับ?!”

คุณท่านวิลสันตะคอกใส่เขาอย่างโกรธเกรี้ยว “ฉันตบแกก็เพราะแกมันไม่ซื่อ ไอ้ลูกอกตัญญู! ฉันบอกแกตั้งนานแล้วให้เอาเงินมาให้ฉัน ฉันบอกให้แกเอาเงินมาให้ฉัน! แต่แกกลับใจแคบ ขี้เหนียว ไม่ยอมปล่อยมือจากเงินนั่น แล้วจุดจบเป็นอย่างไรล่ะ?! ครอบครัววิลสันถูกทำลายและเงินก็หายไปทั้งหมดเลยตอนนี้!”

ถ้าหากรู้ว่าเงินทั้งหมดจะมลายหายไปเพราะชาร์ลี เขาก็คงจะส่งเงินให้แม่ไปแล้ว อย่างน้อยพวกเขาก็คงจะแก้ปัญหายาก ๆ ที่วิลสันกรุ๊ปต้องเผชิญอยู่ได้

อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้ คริสโตเฟอร์ไม่อยากจมดิ่งไปกับวิลสันกรุ๊ป นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมเขาถึงต้องใช้แผนการเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้

เขาไม่เคยคิดฝันว่าแผนของเขาจะถูกตลบหลังและกลัยมาทำร้ายตัวเอง ทุกอย่างสูญสลายไปหมด ภรรยาของเขาก็ต้องทนทรมาน…