บทที่ 1083

ฟ้ายังไม่ทันมืด คริสโตเฟอร์และฮันนาห์ก็ทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนภายในห้องพักแขกเสียแล้ว

คริสโตเฟอร์รู้สึกหดหู่เศร้าหมองในระยะนี้ เขาจึงอดใจรอไม่ไหว หลังจากที่ต้องแยกจากภรรยาเป็นเวลานาน

ฮันนาห์รักสามีของเธอมาก ทีแรก เธอคิดว่าจะไม่ได้พบเขาอีกแล้วในชาตินี้ และก็ไม่ได้คาดหวังเลยจริง ๆ ว่าจะมีโอกาสได้กลับคืนสู่อ้อมแขนของเขาอีกครั้ง ดังนั้น เธอจึงเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข

มันควรจะเป็นช่วงเวลาแห่งความกลมเกลียวและความรื่นรมย์ แต่ทันใดนั้น ฮันนาห์ก็กลับรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ขาดหายไปในใจตัวเอง

เธอรู้สึกผิดหวัง เพราะเธอรู้สึกว่าความสามารถทางเพศของสามีไม่อาจเทียบได้เลยกับของผู้คุมสกปรกคนนั้น

น่าหดหู่เหลือเกินจริง ๆ

คนหนึ่งคือคนที่รักในขณะที่อีกคนคือคนที่รังเกียจ แต่ทว่า เมื่อเอาข้อเท็จจริงตรงจุดนี้ออกและดูเฉพาะลีลารักอย่างเดียว คนที่เธอรักรวมกันสองคนยังไม่สามารถเทียบได้เลยกับคนที่เธอขยะแขยงเพียงคนเดียว

อีกฝ่ายนั้นมาจากพื้นเพที่ยากลำบาก แม้ว่าเขาจะไม่ใช่คนหนุ่ม แต่ก็ไม่ได้สูญเสียความบึกบึนทางกายเลย เขาทั้งแข็งแรงและทรงพลัง

เธอมองดูคริสโตเฟอร์ซึ่งเจ้าเนื้อเล็กน้อยและไม่เคยออกกำลังกายมาก่อนในชีวิต เขาผอมลงนิดหน่อยหลังจากที่ต้องอยู่ในทัณฑสถานสองสามวัน ไม่อย่างนั้น มันคงจะทำให้เธอหมดอารมณ์ทันทีที่ได้เห็นพุงพลุ้ยของเขาตั้งแต่แวบแรก

เพราะฉะนั้น หากต้องเปรียบเทียบคริสโตเฟอร์และผู้คุมกันจริง ๆ คริสโตเฟอร์คงมีทักษะและพลังเพียงแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของคู่ต่อสู้เท่านั้น

สิ่งนี้ทำให้ฮันนาห์รู้สึกว่ามันไม่น่าสนใจอีกแล้ว

ทั้งคู่ควรจะรู้สึกพึงพอใจที่ได้ร่วมรักกันและกัน แต่ตอนนี้ เธอกลับรู้สึกว่าสิ่งสำคัญบางอย่างนั้นหายไป

อย่างไรก็ตาม เธอทำได้แค่เพียงถอนหายใจในความคิดเท่านั้น อย่างไรเสีย ถึงแม้ต้องถูกทุบตีจนตาย เธอก็จะไม่ยอมกลับไปยังสถานที่อันอึมครึมมืดมนแบบนั้นอีก เธอไม่อยากกลับไปรอคอยและเอาอกเอาใจผู้คุมโสโครกในบ้านก้อนอิฐเก่า ๆ นั่นอีกแล้ว

ช่วงเย็นต่อมา หญิงรับใช้ตระกูลเว็บบ์คนหนึ่งก็มาเชิญพวกเขาไปยังห้องอาหารค่ำสำหรับแขกเพื่อทานอาหารค่ำ