บทที่ 1116

”หมูเหรอ? ถามแม่แกสิว่าไปซื้อมาจากร้านไหน”

คุณท่านวิลสันนิ่วหน้าพร้อมถามฮันนาห์เสียงเขียว “เธอไปตลาดซื้อหมูฉีดยามาหรือไง?”

ฮันนาห์ส่ายหน้าทันที “ไม่ค่ะ! ฉันยืนดูพ่อค้าตัดเนื้อออกมาจากตัวหมูเองเลย หมูไม่มีทางมีปัญหาแน่”

เวนดี้เอ่ยเสียงแผ่ว “แล้วแป้งล่ะคะ? เป็นได้ไหมว่าแผ่นเกี๊ยวจะมีปัญหา?”

ฮันนาห์ส่ายหน้าอีกหน “ไม่หรอก แป้งไม่มีปัญหา ตอนเช้าเราก็กินกัน”

ถ้าปัญหาไม่ใช่เพราะแป้งหรือหมู เป็นไปได้ไหมว่าเพราะกุยช่าย?

ฮันนาห์ร้องอย่างแปลกใจ “ต้องเป็นกุยช่ายแน่ ๆ บางทีอาจจะมียาฆ่าแมลงตกค้างอยู่”

คุณท่านวิลสันขมวดคิ้วอย่างไม่เห็นด้วย “ไม่มีทาง กุยช่ายพวกนั้นเราตัดมาใหม่ ๆ ไม่มีทางมีปัญหาแน่ แถมแฮโรลด์ยังล้างก่อน เขาก็ต้องล้างพวกยาฆ่าแมลงออกไปแล้ว”

แฮโรลด์ตอบ “ใช่! ผมล้างกุยช่ายอย่างตั้งใจเลยนะ ผมถูทุกใบอย่างระมัดระวังเลย”

ครอบครัววิลสันโต้เถียงขบคิดกันไปมา แต่ก็ไม่สามารถหาข้อสรุปได้ พวกเขาจึงได้แต่มองกันและกันอย่างสับสนงุนงง

หมอยักไหล่ก่อนบอก “เอาเถอะ ถ้าคุณไม่รู้ว่าเพราะอะไร เราคงต้องให้คุณทนปวดไปอีกหน่อย เราจะเอาตัวอย่างเลือดคุณไปตรวจ เมื่อผลอออกมาเราก็จะรู้ว่าคุณป่วยเพราะพิษชนิดไหน”

คุณท่านวิลสันพยักหน้าอย่างอ่อนล้า “งั้นก็ลงมือแล้วรีบ ๆ ตรวจเลยค่ะ เร็ว ๆ ด้วย!”

หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง หมอก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกระดาษในมือ

เมื่อเขาเข้ามาก็พูดว่า “ผลตรวจพวกคุณออกมาแล้วครับ และพิษที่ทำให้อาหารเป็นพิษคือจากนาร์ซิสสัส เป็นพิษชนิดหนึ่งที่อยู่ในต้นแดฟโฟดิล ดูเหมือนว่าพวกคุณทั้งห้าคนจะบริโภคไปปริมาณมากเลย เกิดอะไรขึ้นเหรอ? พวกคุณปลูกต้นแดฟโฟดิลที่บ้านด้วยเหรอ?”