บทที่ 1141

ขณะนี้ที่วิลล่าของทอมป์สัน เฟิร์สท์ เป็นเวลาดึกแล้ว ชาร์ลีและภรรยากำลังนอนหลับอยู่บนเตียง โดยห่มผ้าห่มคนละผืน

ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่โทรศัพท์มือถือของชาร์ลีส่งเสียงดังขึ้นสองสามครั้ง

ด้วยความที่ชาร์ลีกลัวว่าเสียงโทรศัพท์จะทำให้ภรรยาที่กำลังหลับใหลอยู่ตื่นขึ้นมา เขาจึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แล้วพบว่ามีข้อความ WeChat ส่งเข้ามาสองข้อความ

ตอนนี้ก็เป็นช่วงเที่ยงคืนแล้ว ชาร์ลีไม่รู้ว่าใครส่งข้อความ WeChat ให้เขาในเวลาเช่นนี้ แต่เดาว่าน่าจะต้องเป็นเรื่องสำคัญแน่นอน ถึงต้องส่งให้กลางดึกแบบนี้

เขาจึงปลดล็อกโทรศัพท์มือถือทันที และพบว่าอัลเบิร์ตเป็นคนส่งข้อความถึงเขา

“ปรมาจารย์เวด มีบางอย่างเกิดขึ้นที่ภูเขากอลมิน ผมกับเลียมยืนอยู่หน้าประตูบ้านของคุณแล้ว ถ้าไม่เป็นการรบกวน คุณออกมาพบผมแปบหนึ่งได้ไหม?”

ชาร์ลีขมวดคิ้ว

มีบางอย่างเกิดขึ้นบนภูเขากอลมิน ถ้าอย่างนั้น นี่ก็อาจเป็นไปได้ว่าตระกูลเว็บบ์ได้พุ่งเป้ามาที่สองพ่อลูกตระกูลวีเวอร์อีกครั้งหนึ่งแล้ว

เขาจึงลุกออกจากเตียงเบา ๆ แล้วเดินลงบันไดไปที่หน้าประตูวิลล่า

อัลเบิร์ตและเลียมได้ยืนรออยู่ด้านนอกประตู ด้วยท่าทีให้ความเคารพอยู่ก่อนแล้ว

ชาร์ลีสังเกตเห็นสีหน้ากระวนกระวายใจของพวกเขา แล้วถามขึ้นมาว่า “เกิดอะไรขึ้น?”

อัลเบิร์ตตอบว่า “ตระกูลเว็บบ์ส่งคนมาที่ภูเขากอลมินอีกแล้ว เมื่อสักประมาณครึ่งชั่วโมงก่อนนี้ครับ คราวนี้พวกเขาส่งมาหลายคนเลย รวมทั้งหมดสิบหกคน”

ชาร์ลีพยักหน้าแล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้น? แค่เล่าเรื่องราวตอนจบมาก็พอ”

อัลเบิร์ตตอบด้วยความเคารพว่า “พวกเขาพยายามจะพาสองพ่อลูกตระกูลวีเวอร์หนีไป ต่างฝ่ายต่างดวลปืนใส่กัน คนของผมกับเลียมฆ่าไปได้สิบห้าคนและมีหนึ่งในนั้นหนีไปได้”