บทที่ 1144

อันที่จริง มีตำรับยาโบราณแสนมหัศจรรย์มากมายนับไม่ถ้วนที่บันทึกอยู่ในคัมภีร์วันสิ้นโลก เฉพาะแค่ยารักษาโรคกระเพาะก็มีเป็นสิบๆ สูตรแล้ว แค่เลือกตำรับยาพวกนี้มาใช้ ก็จะสามารถเอาชนะโคบายาชิ ฟาร์มาได้

แต่อย่างไรก็ตาม ในแวดวงอุตสาหกรรมยานั้นเป็นอุตสาหกรรมที่สร้างผลกำไรได้มาก ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถช่วยเหลือเลียมโดยไม่หวังผลตอบแทนได้

เขาจึงพูดกับเลียมว่า “ฉันมีสูตรดีๆ สองสามสูตรอยู่ในมือ ถ้าได้รับการผลิตออกมาเมื่อไหร่ รับรองว่าจะต้องกลายเป็นยาวิเศษที่ขายดีมากอย่างแน่นอน ถ้าฉันใช้สูตรยานี้มาซื้อหุ้น นายจะขายให้ฉันกี่หุ้น?”

เลียมตอบโดยไม่มีท่าทีลังเลเลยแม้แต่น้อย “ปรมาจารย์เวดครับ ที่ผมมีวันนี้ได้ก็เพราะคุณ ธุรกิจทั้งหมดของวีเวอร์ เภสัชกรรมเป็นของคุณ ถ้าคุณต้องการผลิตยา ผมก็จะยกให้คุณทันที!”

ในส่วนลึกของจิตใจ เลียมรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี

ถ้าไม่มีชาร์ลี เขาก็คงไม่ได้รับการสืบทอดธุรกิจวีเวอร์ เภสัชกรรม

ถ้าไม่มีชาร์ลี แล้วถ้าสองพ่อลูกวีเวอร์กลับมา เขาก็คงไม่สามารถรักษาวีเวอร์ เภสัชกรรมเอาไว้ได้

ดังนั้นเขาจึงเต็มใจเชื่อฟังชาร์ลีอย่างเต็มที่ เขาไม่มีทางเปิดโอกาสให้สองพ่อลูกวีเวอร์ได้กลับมายืนหยัดอีกแน่นอน ถึงแม้จะต้องทิ้งวีเวอร์ เภสัชกรรมไปก็ตาม

ชาร์ลีพยักหน้าและพูดว่า “ถ้าฉันให้ตำรับยากับนาย แล้วตำรับยาสูตรนี้ได้รับการพิสูจน์ว่า มีประสิทธิภาพดีกว่ายาผงรักษาโรคกระเพาะของโคบายาชิ นายก็มอบหุ้นวีเวอร์ เภสัชกรรม 80% ให้ฉัน ฉันจะจัดเตรียมตำรับยาที่มีประสิทธิภาพให้นายอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้แน่ใจว่าวีเวอร์ เภสัชกรรมจะกลายเป็นบริษัทที่มีมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์ เมื่อถึงตอนนั้น นายก็จะมีทรัพย์สินที่มีมูลค่าเกินสองแสนล้านเหรียญแล้ว!”

ตอนนี้วีเวอร์ เภสัชกรรมมีทรัพย์สินประมาณสองหมื่นถึงสามหมื่นล้านเหรียญ แต่ก็มีหนี้สินอยู่บ้าง อีกทั้งธุรกิจช่วงนี้ก็ไม่ค่อยดีนัก มูลค่าโดยรวมจึงลดลง

ถ้าชาร์ลีสามารถช่วยเหลือให้วีเวอร์ เภสัชกรรมเติบโตขึ้นเป็นบริษัทใหญ่ที่มีมูลค่าหลายแสนล้านเหรียญ นอกจากเลียมจะได้รับส่วนแบ่ง 10% แล้ว มูลค่าของทรัพย์สินก็ยังเพิ่มขึ้นด้วย