บทที่ 1148

อัลเบิร์ต โรดส์เคยมาที่ภูเขากอลมินครั้งหนึ่ง ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างคุ้นเคยกับพื้นที่ เขาชี้ไปที่ทางขึ้นเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาวโพลน แล้วพูดกับชาร์ลี เวดว่า "ปรมาจารย์เวด นี่เป็นถนนเส้นเดียวที่นำขึ้นไปสู่ภูเขา ตราบที่พวกแปดผู้ยิ่งใหญ่ของตระกูลเว็บบ์ไม่ได้ใช้เฮลิคอปเตอร์ นี่จะเป็นทางเดียวที่พวกเขาไปได้ครับ"

ชาร์ลีพยักนหน้าและพูดว่า "ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็จะรอพวกเขาที่นี่"

อัลเบิร์ต โรดส์ถามขึ้นทันที "เราเรียกทุกคนมาช่วยที่นี่ดีไหมครับ ปรมาจารย์เวด?”

ชาร์ลีตอบอย่างใจเย็นคำเดียว "ไม่ต้อง"

ไอแซค คาเมรอนอดกังวลไม่ได้เรื่องความปลอดภัยของนายน้อย เขาจึงพยายามพูดโน้มน้าว "ผมรู้ดีว่าพวกแปดผู้ยิ่งใหญ่จากตระกูลเว็บบ์นั้นแข็งแกร่งแค่ไหน เราประมาทต่อคนพวกนี้ไม่ได้นะครับ คุณอาจปกป้องตัวเองจากคนกลุ่มนี้ได้ยาก ฉะนั้นเพื่อความปลอดภัย เรียกคนมาช่วยให้มากกว่านี้ดีกว่าครับ!"

ชาร์ลีส่ายหัวและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา "สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นเรื่องระหว่างเราสี่คนที่มาอยู่ที่นี่ในวันนี้ ใครก็ตามที่รู้เรื่องเหตุการณ์นี้จะต้องปิดปากเงียบ!”

อีกสามคนที่เหลือมีสีหน้าซีดเผือดลงทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านั้น

พวกเขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันหนักหน่วงจากคำพูดของชาร์ลี เวด

ดูเหมือนว่าชาร์ลีจะตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาดแล้วที่จะให้พวกแปดผู้ยิ่งใหญ่อยู่ที่นี่ไปตลอดกาล ในวันแห่งความเป็นความตายนี้!

***

ในเวลาเดียวกัน กลุ่มแปดผู้หญิงใหญ่ก็เพิ่งลงจอดที่สนามบินบนภูเขากอลมิน

เมื่อเครื่องบินลงจอด คนแปดคนก็ออกจากเครื่องบิน และเดินออกจากสนามบินโดยทางเดินมาตรฐานสำหรับผู้โดยสาร

ซึ่งไม่เหมือนกับชาร์ลีที่สามารถขึ้นเฮลิคอปเตอร์จากรันเวย์ และออกจากสนามบินโดยไม่ต้องผ่านทางเดินของผู้โดยสาร

พวกเขาไม่ได้สิทธิ์พิเศษแบบนั้น เนื่องจากตระกูลเว็บบ์ไม่มีอิทธิพลมากพอบนภูเขากอลมิน ตระกูลเว็บเป็นหนึ่งในตระกูลชั้นนำของภาคใต้ แต่เมื่อเปรียบเทียบกับตระกูลชั้นนำที่แท้จริงของตระกูลอื่น ๆ พวกเขาก็ด้อยกว่าคนอื่นมาก