บทที่ 115

ลอเรนไม่ต้องการรับสาย ขณะที่เธอจ้องไปที่ชื่อของแฮโรลด์ในโทรศัพท์ของเธอ

เธอไม่ได้มีความประทับใจที่ดีต่อแฮโรลด์ และเธอสามารถมองเห็นได้จากความพยายามเพียงผิวเผินของเขาในการเข้าหาเธอ เขาแค่อยากเข้าใกล้เธอ และชนะหัวใจของเธอ

เธอรู้สึกรำคาญมากกับการมีอยู่ของคน ๆ นี้ และเธอจึงวางสายโทรศัพท์ทันที

อย่างไรก็ตามแฮโรลด์ไม่สามารถปฏิเสธคำตอบได้ เขาพยายามหลายครั้งจนกระทั่งลอเรนรับสายอย่างไม่เต็มใจ และถามอย่างเย็นชาว่า “เป็นอะไรรึเปล่าแฮโรลด์?”

แฮโรลด์ที่อยู่อีกด้านหนึ่งของสายรีบพูดว่า “ลอเรน ผมได้ยินมาว่าคุณได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการฝ่ายขายจริงหรือครับ?”

ลอเรนรู้สึกประหลาดใจ “คุณรับข่าวเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร?”

แฮโรลด์หัวเราะเบา ๆ “ผมมีเพื่อนบางคนที่ทำงานในเอ็มแกรนด์ กรุ๊ป พวกเขาบอกผมว่าพวกเขาได้รับประกาศอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับการแต่งตั้งของคุณ ดังนั้นผมจึงโทรมาแสดงความยินดีกับคุณ”

“โอ้” ลอเรนพูด “ใช่ ฉันได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการฝ่ายขายค่ะ”

“ยินดีด้วย!” แฮโรลด์ร้องเสียงหลงด้วยความดีใจ “มันเป็นตำแหน่งที่มีพลังมหาศาลอยู่ในมือคุณ! คุณโชคดีมาก!”

ลอเรนพูดอย่างเรียบเฉย “ขอบคุณค่ะ”

“ลอเรนคุณอยู่ที่ โอลรัส ฮิลล์ มาระยะหนึ่งแล้ว แต่เราไม่ได้พบกันบ่อยนัก ผมขอโทษสำหรับเหตุการณ์วันนั้นที่ เฮฟเว่น สปริงส์ เมื่อวันก่อน ดังนั้นเพื่อแสดงความขอโทษ ผมขอเชิญคุณมารับประทานอาหารค่ำในคืนนี้ เป็นวันที่สนุกสนานเช่นกันเนื่องจากคุณได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการฝ่ายขาย เราควรเฉลิมฉลองช่วงเวลาแห่งความสุขจริง ๆ คุณคิดว่าไงครับ?"

ลอเรนเริ่มปฏิเสธข้อเสนอของเขา “แต่คืนนี้ฉันอาจต้องทำงานล่วงเวลา…”

“ลอเรนเราต้องเฉลิมฉลองตอนที่มันยังเป็นข่าวใหม่นะ ไม่เช่นนั้นพรุ่งนี้ความรู้สึกสนุกสนานจะจางหายไป นอกจากนี้คุณยังไม่มีเพื่อนมากนักใน โอลรัส ฮิลล์ อีกด้วย ทำไมผมไม่จองโต๊ะสำหรับเราสองคนแล้วจัดงานฉลองแบบเงียบ ๆ คุณคิดอย่างไร?"

ลอเรนรู้สึกประทับใจในขณะนี้

จริง ๆ แล้วเธอกระตือรือร้นที่จะเฉลิมฉลองความสำเร็จที่สนุกสนาน แต่แคลร์มาไม่ได้ และเธอไม่พบคนอื่นที่จะร่วมฉลองกับเธอ

ตอนนี้แฮโรลด์ได้ริเริ่มที่จะโทรหา เขาเป็นทางเลือกที่ดีเป็นอันดับสองแม้ว่าเขาจะมีบุคลิกที่เสแสร้ง การเฉลิมฉลองของคนสองคนมันคงจะดีกว่าการอยู่คนเดียว