บทที่ 1151

ไม่แปลกใจเลยที่คนขับรถคนนั้นจะตกใจกลัว เพราะตลอดทางไม่เห็นใครเลยสักคน แต่มาถึงตอนนี้ในช่วงกลางดึก กลับมีคนมายืนอยู่กลางถนน นี่ช่างเป็นประสบการณ์ที่น่ากลัวจริง ๆ

เอมิเลียโน่ตะลึงงัน เขาจ้องเขม็งไปที่คนบนถนน ที่ค่อย ๆ เดินเข้าหาพวกเขา

แล้วเอมิเลียโน่ก็เปล่งคำพูดออกมาโดยไม่รู้ตัว "มัน… มันเป็นคนจริง ๆ!”

คนที่ยืนอยู่ข้างนอกนั้นดูยังเด็กมาก เขาฉีกยิ้มบนใบหน้า และสวมเสื้อทูนิคแบบสบาย ๆ ที่ปลิวไปตามลม แขนทั้งสองไขว้ไปทางด้านหลังในท่าทีที่ดูสบาย รูปร่างหน้าตาของเขาดูไม่เข้ากับบรรยากาศที่ดูเย็นยะเยือกเช่นนี้เลย

คนผู้นี้เป็นใครอื่นไปไม่ได้นอกจากชาร์ลี เวด

ในขณะเดียวกัน ไอแซคและอีกสองคนก็ยืนอยู่ห่างจากชาร์ลีประมาณสิบเมตร โดยซ่อนตัวอยู่ในความมืดมิด

ชาร์ลีบอกพวกเขาไว้ก่อนแล้วว่า ให้เฝ้าดูอยู่ห่าง ๆ และอย่าเปิดเผยตัว

เมื่อคนขับเห็นหน้าชาร์ลี เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกว่า "พี่ชาย คนแปลก ๆ ที่ยืนอยู่กลางถนนดูน่าสงสัยนะ มันอาจกำลังมาก่อกวนเราก็ได้ ให้ผมเหยียบคันเร่งพุ่งเข้าไปหามันเลยดีไหม?”

เอมิเลียโน่ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ แล้วตัดสินใจว่า "ไอ้นี่มันช่างอวดดี มายืนรอแปดผู้ยิ่งใหญ่ตรงนี้ ฉันไม่คิดว่ามันกำลังทำอะไรแก้เบื่ออยู่หรอกนะ นี่อาจเป็นกับดักก็ได้ ทางที่ดีควรหยุดรถดูก่อน!”

ในขณะนั้น ชาร์ลีกำลังเตรียมที่จะปล่อยสายฟ้าฟาดออกไป จิตใจเขาอยู่ในความสงบ และกำลังรวบรวมสติ เขายืนอยู่กลางถนน และไม่กลัวรถที่เหล่าแปดผู้ยิ่งใหญ่กำลังขับมา ถ้าพวกนั้นตัดสินใจพุ่งรถเข้ามา เขาก็อาจปล่อยสายฟ้าฟาดออกไปผ่าเปรี้ยงปร้างสักสองสามที แล้วส่งรถหมุนติ้วลงขอบถนนไป แค่นี้ก็จบการต่อสู้ได้ทันที

โชคดีที่เอมิเลียโน่ไม่ดูถูกคู่ต่อสู้ของเขา รถยนต์สองคันเริ่มขับช้าลง และอยู่ห่างจากชาร์ลีประมาณสิบเมตร ก่อนที่จะค่อย ๆ หยุดลง

หลังจากนั้นไม่นาน เหล่าแปดผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหมดก็ลงจากรถ เอมิเลียโน่เดินนำหน้าเข้าไปหาชาร์ลี เขาถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "เอ็งเป็นใครไอ้สารเลว! กล้าดียังไงมายืนขวางเหล่าแปดผู้ยิ่งใหญ่”

ชาร์ลียิ้มเล็กน้อยแล้วตอบว่า "ฉันชื่อเวด… ชาร์ลี เวดน่ะ ลูกเขยที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงจากโอลรัส ฮิลล์"